วันนี้ไปเรียนเป็นวันแรกของเทอมสอง
ตื่นแต่เช้าไปส่งแม่กับยายที่ศิริราช
หมอนัดยายไปตรวจทุกสามเดือน
นานแล้วที่ไม่ได้พายายไปหาหมอ
เวลาทำงานแล้ว ชีวิตวุ่นวายจริง
เมื่อก่อนตอนยายกลับมาจากเมืองนอกใหม่ๆ
เรายังเรียนอยู่มีเวลาเหลือเยอะ
พายายไปเที่ยวบ่อย เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยได้ไปหายาย
ต้องหาเวลาไปอยู่กับยายบ่อยๆ ซะแล้ว
สุดท้ายก็ไปเรียนสายอีกตามเคย..อิอิ
ช่วงนี้เป็นช่วงแห่งเวลา เห่อ...อย่างแรง
กลับมาจากเรียน..ชวนนายอาร์ต
ไปกินข้าวและถ่ายรูปกันที่ถนนอุทยาน
ที่นี่ก็เช่นกัน...ไม่ได้ไปนานมากแล้ว
เอ้! ฉันเอาเวลาของชีวิตไปไหนหมดน่ะ???
อ้อ..อยู่แต่กับที่ทำงานวันละเกือบสิบชั่วโมง..แบ่งไป
สงสัยว่าเรียนจบต้องเปลี่ยนอาชีพอย่างแน่นอน
ทำงานที่มีเวลาให้ชีวิตตัวเองมากขึ้นดีกว่า
กลับมาพูดถึงถนนอทุยานกันต่อ
เมื่อสมัยเปิดถนนใหม่ มีผู้คนมากมาย
ต่างพาลูกจูงหลานมาเที่ยววิ่งเล่นดูไฟกัน
ทั้งๆ ที่ฉันก็เห็นว่ามันก็คือไฟธรรมดา
มาดูกันทำไมหว่า อาจเป็นเพราะว่าเมื่อก่อน
สมัยเรียนขับรถกลับบ้านถนนเส้นนี้ประจำ
ทำให้เห็นว่าเป็นไฟธรรมดา
แต่ในตอนนี้...ถนนเงียบเหงาลง
ไม่มีผู้คนมากมายเช่นแต่ก่อน
คงเหลือแต่ผู้ที่มาใช้บริการร้านอาหาร
ไฟก็ไม่ครบ....ติดๆๆ ดับๆๆ
น่าจะมีผู้ที่รับผิดชอบดูแลให้คงสภาพที่ดี
ทุกสิ่ง ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลาจริงๆ








2 comments:
แฟนคัยฟะ ถ่ายรู(ป)ส้วยสวยยยยยยยยยยยย
ชอบรูปที่ 1 กะรูปที่ 4
ไฟเหมือนดวงดาวเลยเนอะๆ
อ้าง พีคมีแฟนแล้วหรอ ไม่เหนออกข่าวเลยอ่ะ
Post a Comment