บริษัท กุลธรเคอร์บี้ จำกัด (มหาชน)

บริษัท กุลธรเคอร์บี้ จำกัด จดทะเบียนก่อตั้งเมื่อวันที่ 24 มีนาคม 2523
โดยมีทุนจดทะเบียนเริ่มต้นที่ 50 ล้านบาท ได้จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์
เมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2534 และได้แปรสภาพเป็นบริษัทมหาชนภายใต้ชื่อ
บริษัท กุลธรเคอร์บี้ จำกัด (มหาชน)

เมื่อวันที่ 13 มิถุนายน 2537 บริษัทได้จัดตั้งโรงงานผลิตมอเตอร์คอมเพรสเซอร์
ที่ทันสมัยที่สุดแห่งหนึ่ง ณ นิคมอุตสาหกรรมลาดกระบังและได้ทำพิธีเปิดโรงงาน
เมื่อวันที่ 13 มกราคม 2525 ทำการผลิตและจำหน่ายมอเตอร์คอมเพรสเซอร์
แบบลูกสูบ (Reciprocating Compressor) สำหรับใช้กับเครื่องทำความเย็น
เช่น ตู้เย็น ตู้แช่ ตู้ทำน้ำเย็น ตู้เย็นเชิงพาณิชย์ และเครื่องปรับอากาศเป็นสินค้าหลัก
และทำการผลิต Condensing Unit สำหรับใช้กับระบบทำความเย็นในเชิงพาณิชย์ (Commercial Refrigeration) รวมทั้งชิ้นส่วนมอเตอร์คอมเพรสเซอร์
และชิ้นส่วนมอเตอร์ไฟฟ้า บริษัทมีบริษัทย่อยสามแห่ง คือ

(1) บริษัท กุลธรเคอร์บี้เฟาน์ดรี่ จำกัด ผลิตชิ้นส่วนเหล็กหล่อ (Quality Casting) สำหรับใช้ในอุตสาหกรรมผลิตมอเตอร์คอมเพรสเซอร์และ ยานยนต์

(2) บริษัท กุลธรพรีเมียร์ จำกัด ผลิตมอเตอร์คอมเพรสเซอร์แบบลูกสูบ รวมทั้งชิ้นส่วนเหล็กหล่อ

(3) บริษัท กุลธร สตีล จำกัด ประกอบกิจการตัดและแปรรูปโลหะแผ่นเพื่อใช้ในอุตสาหกรรมผลิตมอเตอร์คอมเพรสเซอร์ มอเตอร์ไฟฟ้าและอื่นๆ การประกอบกิจการของบริษัทและบริษัทย่อยทุกแห่งอยู่ในทางธุรกิจเดียวกันคือ ผลิตและจำหน่ายอุปกรณ์สำหรับเครื่องทำความเย็นและเครื่องปรับอากาศ


วิสัยทัศน์ เป็นผู้นำของอาเซียนในธุรกิจมอร์เตอร์คอมเพรสเซอร์
พันธกิจ ผลิตมอเตอร์คอมเพรสเซอร์ที่มีคุณภาพ ส่งมอบตรงเวลา ในราคาที่แข่งขันได้

ยันม่าร์ไว้ลุย ไอ้ทุยไว้โชว์

บริษัท ยันม่าร์ เอส.พี. จำกัด เป็นบริษัทที่ดำเนินกิจการ
ด้านการผลิตเครื่องยนต์ดีเซลอเนกประสงค์ขนาดเล็กแบบสูบ นอนเดียว
ซึ่งก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2531
ด้วยทุนจดทะเบียน 200 ล้านบาท อันประกอบด้วยผู้ร่วมทุน 3 บริษัทใหญ่ ได้แก่

บริษัท ยันม่าร์ คอร์เปอเรชั่น พีทีอี จำกัด 70%
บริษัท โซจิซึ คอร์เปอเรชั่น จำกัด (ตุลาคม 2547) 20%
บริษัท เอส พี อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด 10%


ประวัติความเป็นมา

เดือนกรกฎาคม 2521เริ่มก่อตั้ง บริษัท ยันม่าร์ ประเทศไทย จำกัด

เดือนกุมภาพันธ์ 2524เริ่มผลิตเครื่องยนต์ดีเซล ภายใต้การดำเนินงานของบริษัท ยันม่าร์ ประเทศไทย จำกัด

เดือนกรกฎาคม 2531มีการปรับปรุงกิจการและการบริหารงานโดยเปลี่ยนผู้ถือหุ้น ภายใต้ชื่อ "บริษัท ยันม่าร์ เอส.พี.จำกัด"

เดือนกันยายน 2547มีการเปลี่ยนผู้ถือหุ้น ภายใต้ชื่อ "บริษัท ยันม่าร์ เอส.พี. จำกัด

หอบังคับการบินสุวรรณภูมิ

เมื่อศุกร์ที่แล้ว 18 กันยายน พวกเรา Edtech15
ได้เวลาออกทัวร์หลังจากที่เคร่งเครียดมานาน
ไปมาหลายที่ นำมาเสนอก่อนเรื่องแรกเลย
หอบังคับการบินที่สูงที่สุดในโลกขณะนี้

การทำงานค่อนข้างที่ต้องใช้สมาธิ
แต่พวกเราก็ไปทำลายเค้าซะงั้น
ก่อนขึ้นไปขาสั้นเลยอ่ะ เค้าสร้างหอให้มีความหยืดหยุ่น
มันก็เลยโอนเอนนิดหน่อย

ปกติจะได้ไปดูที่ห้องควบคุมแต่ว่า
คืนก่อนที่เราจะไปเยี่ยมชม เครื่องบินยางแตกอยู่หนึ่งลำ
ทำให้ต้องทำงานกันหนัก ในการเคลียร์พื้นที่
ต้องขอบคุณที่อนุญาตให้เราไปเยียมชมนะคะ
ให้การตอนรับที่อบอุ่นเป็นกันเองที่สุด

09-09-09 วันเกิดนายอาร์ต

ในที่สุดก็คิดไม่ออกว่าจะให้ไรเป็นของขวัญดี

ดอกไม้ล่ะกัน คลาสสิค ความจริงคืออยากได้บ้าง

มีความสุขมากถึงมากที่สุดนะจ๊ะ

สาวผมทอง

วันนี้ไปงานแต่งงานเพื่อนแก็งค์หลงไพรมาล่ะ
เกือบไม่ได้ไปซะแว้ว.......ก็ผู้กองของเค้าน่ะสิ
งานเข้า..........ต้องไปจับผู้ร้าย

แต่ก็ยังดีที่จับได้ทันเวลา จึงได้ไปโชว์ตัวในงานแต่ง
วันนี้ผมทองเลยเอามาโชว์ซะหน่อย.......อวบไปนึดนึง

ดร.สุรสิทธิ์ ราตรี

ประชุมวิชาการที่โรงแรมดิเอมมอรัล

วันสุดท้ายของเทอม๑

วันนี้ตอนสายๆ น้องมน มาบอกว่า

"พี่ณะ อาจารย์ที่สอนมนเสียล่ะ เศร้าจัง"

เราก็มั่วแต่ยุ่งกับงาน ก็เลยไม่ได้ถามความเป็นไป

ตกบ่ายน้องมน ก็ทำหน้าเศร้าบ่นเรื่องอาจารย์อีกครั้ง

แต่ก็ยังไม่ได้คิดไรมาก ก็ปลอบๆ น้องไป

ตกเย็นถึงบ้านโทรคุยกับน้องจอย

น้องจอย บอกว่า ท่านอาจารย์สุรสิทธิ์ ได้จากเราไปแล้ว

ตกใจมาก ไม่นึกว่าจะเป็นอาจารย์คนเดียวกันกับที่น้องมนบอก

ท่านอาจารย์สอนดีมาก ใจเย็น อารมณ์ดี

สอนไปยิ้มไป ความรู้ที่ท่านได้ให้มาจะเก็บไว้ในสมองอันน้อยนิดเป็นอย่างดีค่ะ

ขอให้อาจารย์พักผ่อนให้สบายนะคะ อาจารย์จะอยู่ในใจพวกเราตลอดไป

ปล.ไม่ชอบการจากลาแบบนี้เลย เศร้าจัง จิตตก เศร้าจริงๆ

ถ้วยบู้บี้

เมื่อวันที่ 5 มิถุนายน 2552
ทางบริษัทได้จัดการแข่งขันโบลิ่งกระชับมิตร
สาวๆ Project Co อย่างพวกเราไม่พลาด
ลงแข่งขันด้วย น้องหน่อย ของเราออกความเห็นว่า
ควรมีเสื้อทีม จัดไป "อะไร ๆ ก็กู"
สงสารก็แต่พี่ณี แต่เพื่อทีม พี่ท่านไม่ปฏิเสธอยู่แว้ว

เมื่อถึงเวลาเข่งขันเมามันมาก
เลนส์ของเราไม่เงียบเหงา เสียงเชียร์ดังกว่าใคร
จบสามเกมส์ ผลการแข่งขัน ซึ่งเราก็ไม่หวังอยู่แล้วล่ะ
แต่ปรากฎว่า เราได้ถ้วยด้วยแฮะ เงินรางวัลอีกต่างหาก
รางวัลก็เท่ากับทีมชนะเลิศ โห ! ทำไปได้
ถึงแม้ว่า จะเป็นถ้วยรองโหล่ก็เถอะนะ

สวยๆ ทั้งนั้น

นอกจากสวยแล้วยัง..........ด้วย

หัวหน้าเดียวกัน Project Co กับ R&D



รับถ้วย

นางทาส!!!!!!!!!!
ลูกพี่ฉานนนนนน

Ubud

เช้าวันที่สองในบาหลี ตื่นกันมาก็แปดโมงแว้ว
ตั้งใจว่าจะไปดูเต้นบารองแถวๆ โรงแรม แต่คาดว่าคงไม่ทัน
ไปเช็คเอาท์ เพื่อเดินทางกันต่อเถอะ
เมื่อไปถึงเคาท์เตอร์ ก็มีคนขับรถมารอรับอยู่แล้ว
ซึ่งเป็นพี่ของประชาสัมพันธ์ มาที่นี้แค่ปรึกษาท่านก็จะได้มาซึ่งบริการนั้นทันที
ตอนแรกเราก็นึกว่าเราโดนเอาเปรียบไม่มีทางเลือกให้เรา
แต่ถ้าคิดอึกแง่นึง เงินก็ไม่ได้มากมายอะไร
เค้าได้ไปใช้จ่ายเลี้ยงครอบครัว มันช่างสุขใจจริงๆ
เราตกลงค่าเดินทางไป อุบูด ราคม 300 000 รูปี ค่อนข้างแพงไปหน่อย
ระหว่างทางแวะกินอาหารพื้นเมือง Babi Kuring ข้าวกับทุกส่วนของหมู
ริมทางมีทุ่งข้าวสลับกับ gallary มันช่างเป็นความแตกต่างที่กลมกลืนเสียนี่กระไร
ใช้เวลาไม่ถึงชั่วโมงเราก็มาถึง อุบูด เรียบร้อยโรงเรียนบาหลี เ
ราได้พักที่ Nick's home stay สวยมาก อลังการขอบอก
วัสดุก่อสร้างเรียบๆ ง่ายๆ แต่ออกมาดุดีแฮะ จัดสวนสวยทีเดียว
เมื่อนำของมาเก็บ สองหนุ่มสาวไม่รอช้า ตระเวณสำรวจ อุบูด ณ บัดนี้
เริ่มต้นที่ Monkey Forest ไปดูลิงที่ต้องจ่ายตังค์ค่าเข้าคนละ 50 000 รูปี
จากนั้นเราก็พากันเดินรอบเมือง สวยดี จัดเป็นระเบียบ
แต่ผู้คนก็ต้องการให้เราใช้บริการ Taxi
ถามไถ่ตลอดทาง ว่าต้องการ Taxi หรือเปล่า ถ้าต้องการก็เรียกไปนานแล้ว
ผ่านโรงละคร เราซื้อตั๋วเพื่อดูรำคืนนี้ แต่ไม่ใช่บารอง
ที่นี่มีรำทุกคืน มีตารางบอกไว้ด้วย
เดินต่อไปเรื่อยๆ ผ่านจุดนักท่องเที่ยว
ทำให้เราซื้อทัวร์สำหรับพรุ่งนี้ คนละ 180 000 รูปี
เดินเล่นไปจนถึงพิพิธภัณฑ์ เสียค่าเข้าคนละประมาณ 100 บาท
เป็นศิลปะภาพวาดที่ดุดัน คล้ายคลึงกันไปซะหมด ไม่ค่อยได้ไอเดียเท่าไร
ใช้เวลาเกือบชั่วโมงครึ่ง ออกมาแถวๆ ตลาดอุบูด ชอบรูปวาดบารอง
รูปเล็กนิดเดียว 500 บาทแน่ะ แต่สามารถต่อรองเหลือแค่ ร้อยกว่าบาท
ฝนตกอีกแล้ว กลับที่พักเพื่ออาบน้ำมารอดูรำ
รำเริ่ม 2 ทุ่ม ตื่นตาตื่นใจดี แต่น่ากลัวไปหน่อย
ต่อจากรำ เราก็ไปดินเนอร์กัน เดินไปเรื่อยๆ เห็นร้าน Kafe Suri
บรรยากาศดี อาหารอร่อย มีเน็ตให้เล่นด้วย
อิ่มอาหาร อิ่มบรรยากาศ กลับที่พักนอน เกือบสี่ทุ่มแล้ว