Skip to main content

Posts

Showing posts from September, 2008

นกกากับเหยือก

ยังจำกันได้ไหมเอ่ย???
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว.....นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า

หลังจากไม่ได้อัพบล๊อกมาหลายวัน
เนื่องจากว่า ไม่มีเรื่องอยู่ในหัวนอกจากสอบและสอบ
เครียดมาก จนไม่อ่านหนังสือเลย
อันนี้แก้ตัว...จริงๆ ขี้เกียจ

ก็เลยนึกถึงนิทานสมัยเด็กๆ ซึ่งตอนนี้
มันหายไปไหนแล้วนะ หรือว่าเราไม่ใช่เด็ก
ก็เลยไม่รู้ว่ายังอยู่หรือเปล่า
ยังไงก็นำมาให้อ่านเพื่อว่าจะมีคนคิดถึงเหมือนกัน
ถ้าคราวหน้าหมดมุก ก็จะมีมุก นิทานอิสป อยู่เนืองๆๆ








มีอยู่ในหน้าร้อนของวันหนึ่ง ด้วยปีนี้เป็นปีที่มีอากาศที่ร้อนมาก และความร้อนแบบสุด ๆนั้นได้ผ่าน ติด ๆต่อเนื่องกันมาหลายวันเลยทีเดียว พระอาทิตย์ได้ส่องแสงแผดเผาไปทั่วทุกหนทุกแห่ง ดังนั้นน้ำในห้วย หนอง คลอง บึง จึงแห้งผากจนไม่มีน้ำหลงเหลือติดอยู่เลยแม้สักน้อยนิด ฝูกกาซึ่งมีแม่กาและลูก ๆทั้งหมด 7 ตัวของมัน ได้พยายามบินหาน้ำดื่มด้วยความกระหายไปทั่วทุกหนทุกแห่ง และด้วยความกระหายอย่างมาก พวกลูก ๆจึงร้องเร่งเร้าแม่กาเป็นการใหญ่ว่า " แม่จ๋า...หิวน้ำจังเลย ทำยังไงดี " แม่กาเมื่อเห็นลูก ๆ ร้อง กระหายน้ำอย่างนั้น...และมันก็นึกได้ถึงบางสิ่งที่เป็นแหล่งหาน้ำดื่มขึ้นมาได้ จึงได้ตอบกับลูก…

ขอให้สู่สุคติ

เริ่มชินกับการขับรถไปกลับ บ้าน-ที่ทำงานแล้ว ระยะทางประมาณวันละ 120 กิโลเมตร ตอนเช้าออกจากบ้านหนองแขม เวลา 6.00 น. ขับแบบธรรมดา ก็จะถึงนิคมบางปูเวลา 7.00น. ไม่ขาดไม่เกิน ตอนเย็นเลิกงานจะออกจากโรงงานประมาณ 16.50น. และจะถึงบ้านพุดตานเวลา 18.00น.
เช้านี้ขับรถฟังข่าวมาเรื่อยๆ เวลาขับรถ เป็นเวลาที่อยู่กะตัวเองทำให้จิตใต้สำนึกทำงาน ส่วนมากก็เป็นเรื่องจั๊มนั่นแหละ เช้านี้ก็เช่นกัน ฟังข่าวผ่านๆหูแต่ไม่ได้ใจความ ประมาณจัดตั้งรัฐมนตรี...แต่ใจคิดถึงงานน้อง เกือบปีแล้วนะเนี่ยเร็วจัง...ช่วงนี้ปีที่แล้วยังไปทำบุญตากันอยู่เลย เสาร์นี้ก็ครบรอบทำบุญตาอีกครั้งที่วัดประยูร ขับมาเรื่อยๆ จนขึ้นวงแหวนรอบนอกเปิดใหม่ ไฟกระพริบข้างหน้า อุบัติเหตุแน่ๆ ใกล้ถึงจุดเกิดเหตุ ขวามือพบจักรยานล้มอยู่ ล้อหลังกะล้อหน้าเกือบรวมกัน

เมื่อจะผ่านจุดเกิดเหตุ นึกถึงจั๊ม เมื่อก่อนจั๊มจะนั่งหน้าตลอดด้วยกันตลอด เวลาผ่านจุดเกิดเหตุพี่เฟืองก็จะไม่มอง หันหน้าออก แต่ครั้งนั้นเผอิญหันหน้าหนีศพข้างขวา มาเจอสมองอยู่ด้านซ้าย...จั๊มก็จำมาพูดอยู่เสมอ ว่าเวลาเจอเหตุอย่าหันซ้าย หันขวาให้ตั้งหน้าตรง คราวนี้ด้วยความอยากรู้อยากเห็น หันขวาไปมองอย่างตั้งใจ ผู้ประสบเหตุเส…

รับจ้างทวงหนี้

เมื่อวานนี้ นายอาร์ตรับจ๊อบพิเศษจากเสด็จแม่ เรื่องของเรื่องก็มีอยู่ว่า เสด็จแม่ของสาวซ่า ทำงานการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค บางครั้งก็ต้องไปแจ้งหนี้นอกสถานที่ คราวนี้ต้องไป...แจ้งหนี้ที่ องค์การโทรศัพท์สายสาม แม่ ---> อาร์ตไปแจ้งหนี้ให้แม่หน่อยนะ แม่ไปลำบาก อาร์ต ---> คือผมเข้าเวรนะครับ แม่ ---> ไม่เป็นไร นั่งกินข้าว ดูทีวี จนดึก แม่ ---> อาร์ตไม่ไปให้แม่จริงๆ เหรอ อาร์ต ---> ไปก็ได้คร้าบ...): ด้วยความลำบากใจ เพราะนายอาร์ตต้องแต่งเครื่องแบบไปทวงหนี้..อิอิ จอดรถที่หน้า TOT สายสาม ร.ต.ท.จารุวัตร ก้าวลงมาด้วยความมั่นใจ ร.ต.ท.จารุวัตร ---> ขอพบคุณทัศนีย์ครับ (ทำหน้าเข้ม) ประชาสัมพันธ์ ---> มีธุระไรกับพี่ทัศนีย์คะ ร.ต.ท.จารุวัตร---> ผมมาทวงหนี้ครับ พี่ทัศนีย์เดินมาพบด้วยความตกใจพร้อมความงุนงง...เราไปเป็นหนี้เมื่อไรหว่า หลังจากอ่านใบแจ้งหนี้...อ๋อ...ค่าไฟของออฟฟิต พี่ทัศนีย์ ---> เดี๋ยวนี้เค้าต้องให้ตำรวจมาแจ้งหนี้เลยเหรอค่ะ ร.ต.ท.จารุวัตร ---> คือว่า.....แม่ผมเค้าให้ผมมาแจ้งหนี้แทนนะครับ

วันสุดท้ายของเทอม ๑

ผ่านไปไวเหมือนโกหก สอบผ่านไปแว้ว..สามวิชา เหลือฝ่าด่านอรหันต์ อีกเพียงแค่ 1 วิชา สิ่งที่เป็นความทรงจำของพวกเรา คือการได้เป็นศิษย์รุ่นสุดท้าย (ในงานราชการ) ของท่านอาจารย์สุพิทย์ ต้องกราบขอบพระคุณท่านอาจารย์ ที่ได้ให้ความรู้กับพวกเราอย่างมาก หวังใจว่าท่านคงจะคิดถึงเราบ้างเหมือนกันนะคะ




สำหรับท่านอาจรย์สุรสิทธ์ ทำให้สาวน้อยคนนี้รู้จักการใช้โปรแกรม ที่ไม่เคยรู้จักมาก่อนเลย...ยากพอสมควร แต่ด้วยความเย็นของอาจารย์ช่วยให้พวกเรา เข้าใจได้อย่างไม่ยากเย็น.....


Lady Pink!

ภูมิใจนำเสนอมาก
กระโปรงตัวนี้ ใส่ทีไร เกิดครับท่าน
จึงอยากแนะนำว่า ท่านใดที่อยาก เกิด
หามาใส่ซะให้ได้ กระโปรงตัวนี้ ซื้อมาจากข้าวสาร ข้างๆ ร้าน ข้าวสารเซ็นเตอร์ เมื่อประมาณ 5 ปีที่แล้ว คุณภาพใช้ได้ เพราะป่านฉะนี้สียังตก




สดใส เริงร่า ท้าข้อสอบ

สาวก Lady Pink....


สอบนั้น สำคัญ ไฉน????

ใกล้สอบอีกแว้วครับท่าน เพิ่งรู้สึกว่าเพิ่งสอบไปเมื่อกี้นี่เอง การบ้านก็สั่งสมไว้มากมาย เรียนก็ไม่ค่อยได้ฟังอาขารย์ ผลกรรมกะลังตอบสนอง เครียด เครียด อ่านหนังสือไม่ทัน อ่านไม่ทันก็ไม่อ่านแว้ว ไปทำบุญที่วัดกันดีกว่า เพื่อว่าผลบุญ จะน้อมนำให้ สอบผ่าน..อิอิ เมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมาไปเรียน เห็นว่าวิวสวยดีก็เลยถ่ายรูปเล่นๆ สถาบันเราก็สวยงามนะจะบอกให้ ดูภาพสาวงามพร้อมกับโลเกชั่นสวยๆ นางงามผมแดง.....สวยซะ พร้อมเดอะแก๊งค์

โปสเตอร์เชิญชวนประหยัดไฟ..เห็นว่าสวยดีมีความหมายสุดท้ายนี้ขอให้ผลบุญที่มีทั้งหมดทำให้ข้าพเจ้าสอบผ่านด้วย(อ่านแล้ว งงๆ ตกลงว่าเราจะบอกไรหว่า?? คงเพราะเครียดมากไปหน่อย)

ทำงานอย่างไรให้มีความสุข

วันนี้นำบทความเกี่ยวกับการทำงานอย่างไรให้มีความสุขมาให้อ่านกัน แต่โชคดีของสาวซ่า...เพราะว่าทำงานอย่างมีความสุขอยู่แว้ว นำรูป eatting team มาให้ดูกันว่ามีความสุขกันขนาดไหน

และคงไม่ต้องสงสัยว่าน้ำหนักมาจากไหน?????




ทำงานอย่างไรให้มีความสุข
เรื่องโดย สิริพรรณ อินนา

ความเครียดในการทำงานทำให้คุณคิดอะไรไม่ออกใช่ไหม ?ถ้าคำตอบของคุณคือ...ใช่วันนี้เรามีวิธีคลายเครียดแบบง่ายๆ มานำเสนอ ซึ่งอาจเป็นวิธีที่อ่านแล้วรู้สึกทำได้ง่ายเหลือเกิน แต่เวลาปฎิบัติจริงนี่สิ เคยสงสัยไหมว่า ทำไมถึงทำไม่ได้สักที ลองเลือกสักวิธีที่ถูกใจ แล้วนำไปปรับใช้กับตัวคุณบ้าง
ยิ้มรับเช้าวันใหม่กับจิตใจที่แจ่มใสในวันทำงานในแต่ละวัน คุณๆ ต้องพบเจอกับสารพัดปัญหาบนท้องถนน แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่า คุณจะต้องนำมันเข้ามาปะปนกับงานในที่ทำงานด้วยไม่ใช่หรือ ยิ้มรับให้กับเพื่อนร่วมงาน เพื่อร่วมสร้างบรรยากาศที่ดีร่วมกัน

ทุกปัญหามีทางออกเป็นเรื่องธรรมดา หากว่าการทำงานจะมีอุปสรรคต่างๆ เพื่อเข้ามาทดสอบตัวเรา จงคิดเสียว่าอุปสรรคก็คือโจทย์ การค้นหาคำตอบให้กับโจทย์ ก็คือ การแก้ปัญหานั่นเอง อย่าเก็บปัญหาไว้เพียงคนเดียว เพราะเมื่อเกิดปัญหาแล้ว ก็ย่อมต…

รถซิ่ง

เมื่อคราวที่แล้วนำเสนอเด็กแว้นไป ก็มีเสียงตอบรับเป็นอย่างมากว่า..เจ๋ง คำถามมากมาย เช่น - พี่ตำรวจเค้าขี่ไปทำงานจริงๆเหรอ - แบบนี้ก็นั่งได้คนเดียวสิ - โห...สีนี่เหลือจากทาบ้านมารึเปล่า? - เหมือนมดเอ๊กซ์เลย - ทำไมคนขี่หน้าตาดีไรอย่างงี้?? อันนี้เราถามเอง..อิอิ
คราวนี้ขอเชิญพบกับรถซิ่งได้...ผู้ขับขี่ก็คือ เสด็จแม่นั่นเอง....








น้อยใจ

น้อยใจ - แดนบีม [THE ALBUM 3 FREEDOM]

ลืมว่าฉันคบเธอหรือเปล่า ทำไมเราดูห่างกันเธอเห็นทุกคนสำคัญ
วันๆก็เหมือนวุ่นวาย แค่ว่างมาอยู่สบตา ก็ไม่มีเวลาใช่ไหม
ฉันควรจะบอกใคร ฉันก็สำคัญ วันที่ฉันต้องการเพื่อนคุย
ก็อยากจะคุยกับเธอ ไม่เห็นว่างมาให้เจอ ขลุกอยู่กับงานทั้งวัน
ไม่ได้ไปเดินควงแขน แค่เป็นแฟนในนามเท่านั้น พูดไปก็โกรธกัน
รำคาญอย่างนี้ อาจไม่มีเหตุผลรู้ตัว แต่ทนไม่ไหวจริงๆ เหมือนว่าโดนทอดทิ้ง.. .
ไม่ชอบเลย ก็มันน้อยใจที่เธอไม่ค่อยจะแคร์ ไม่มาเหลียวแล
ฉันมีความหมายอะไรกันก็มันน้อยใจ เหมือนคบกันไปไม่ได้ผูกพัน
ถ้าไม่จำเป็นอย่างนั้น แล้วต้องมีฉันทำไม อยากดูหนังเหมือนคนรักกัน
จูงมือกันเดินอย่างเขา ฉันขอมากไปหรือเปล่า กลัวเธอจะไม่พอใจ
แค่ช่วยมาบอกยังรัก คงไม่เปลืองเวลามากมาย ให้ฉันได้อุ่นใจไม่เหงาอย่างนี้
ความหวานของเราหายไป อยากขอให้เธอสนใจ ถ้ายังรักกัน
ก็มันน้อยใจที่เธอไม่ค่อยจะแคร์ ไม่มาเหลียวแล ฉันมีความหมายอะไรกัน
ก็มันน้อยใจ เหมือนคบกันไปไม่ได้ผูกพัน ถ้าไม่จำเป็นอย่างนั้น แล้วมารักฉันทำไม

You Don’t Mess With the Zohan

อ้อนนายอาร์ตอยากไปดูหนังหลายครั้งแว้ว
แต่ว่าเวลาว่างไม่ค่อยตรงกัน
ก็เลยไม่ได้ดูหนังสักเท่าไร

แต่เดือนนี้มีหนังน่าดู
ยังไงก็จะหาโอกาสไปดูให้ได้
นั่นก็คือเรื่อง You Don’t Mess With the Zohan
ซึ่งพระเอก อดัม แซนด์เลอร์
เป็นขวัญใจของเราทั้งสองคน

นำเรื่องย่อมาให้อ่านเรียกน้ำย่อยกัน
เจอกันได้ในโรงภาพยนต์ วันที่11/09/08 นี้แน่นอน





แนว คอมเมดี้
นักแสดง อดัม แซนด์เลอร์, จอห์น เทอร์ทูโร, เอ็มมานูเอล ชริควี, นิค สวอร์ดสันผู้กำกับ เดนนิส ดูแกน
เข้าฉาย 11 ก.ย. 51

เรื่องย่อ
YouDon’t Mess with the Zohan เป็นเรื่องราวของทหารระดับพระกาฬของอิสราเอล ที่แกล้งกุเรื่องการตายของตัวเอง เพื่อไล่ตามความฝันในการเป็นช่างทำผมในนิวยอร์ก แม้ว่าเขาอยากจะปล่อยวางชีวิตการต่อต้านผู้ก่อการร้ายไว้เบื้องหลังใจจะขาด แต่การที่โซฮานจะหนีจากรากเหง้าของตัวเองนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายดายเลย

เพราะศัตรูทั้งเก่าและใหม่ดาหน้าเข้ามาจัดการเขา แต่ไม่ว่าศัตรูจะเป็นใครพวกเขาก็จะได้บทเรียนอย่างเดียวกันว่า “คุณต้องไม่ไปแหยมกับโซฮาน” จุดหมายแรกของ เดอะ โซฮาน คือ ซาลอนพอล มิตเชล ที่ซึ่งเขาแฝงตัวเข้าไปในนาม ‘สแคร็ปปี โกโก สแคร็ปปี’ ด้วยความหวังว่าจะมีคนจ้างเขา

ความรัก กะ รองเท้า

ความรัก กะ รองเท้าที่ไม่พอดี
วันหนึ่ง .........ฉันอยากได้รองเท้าฉันเดินเข้าไป ในร้านที่มีรองเท้าหลากสี-หลายแบบวางเรียงราย ร้ า น แ ล้ ว ร้ า น เ ล่ า
แต่ก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะได้รองเท้าถูกใจกลับไปด้วยแม้แต่คู่เดียว
เลือกแล้ว _____________ เลือกอีก จนในที่สุดก็มาหยุดอยู่หน้ากระจกร้านหรูแห่งหนึ่ง
รองเท้าส้นสูงสีส้มคู่นั้นสะท้อนเงาเฉิดฉายผ่านกระจก
ออกมาแตะตาฉันตั้งแต่แรกเห็นมันช่างเป็น รองเท้าที่สวยจนอยากมีไว้ประดับคู่เท้า ในทุกย่างก้าวโดยไม่รอรี......ฉันเดินตรงลิ่วเข้าไปหามัน แม้ป้ายราคาเล็ก-เล็กที่ติดเอาไว้จะบอกราคาที่ไม่เล็กนัก แต่ฉันไม่ลังเลสักนิดเดียวที่จะจ่ายเงินจำนวนนั้นออก
ไปเพื่อให้ได้รองเท้าที่ถูกใจที่สุดในวันนี้ 'แน่นนิดนึงนะคะ...มีคู่ใหม่ที่ใหญ่กว่านี้มั้ย'ฉันถามพนักงานขาย ขณะที่กำลังพยายามสอดเท้าลงไปในรองเท้าคู่สวยให้พอดี
แล้วพบว่ามันพอดิบ-พอดีจนขยับเท้าไม่ได้
'ไม่มีหรอกค่ะ....เรามีแบบละคู่เท่านั้นรับรองว่า ใส่แล้วไม่ซ้ำแบบใคร' พนักงานขายเสนอข้อได้เปรียบในการซื้อสินค้า 'แต่ดิฉันว่าใส่แล้วก็พอดีนะคะ เผื่อมันยืดออกอีกนิดหน่อย' เธอยังคงเสนอต่อเมื่อเห็นแววตาที่ฉันชื่นชมสินค้…

สุขสันต์วันเกิด...นายอาร์ต

วันนี้วันเกิดนายอาร์ต...
เมื่อเช้าแม่ทำกับข้าวและใส่บาตร
เนื่องจากนายอาร์ตไม่ค่อยถูกกะพระ
ก็เลยไม่ชอบที่จะใส่บาตร
เย็นนี้แม่จะพาไปเลี้ยง เอ็มเค
เสร็จแว้ว....นายอาร์ตก็ต้องไปเข้าเวร
คนของประชาชนครับท่าน

จริงๆ แล้ววันนี้นายอาร์ตต้องเข้าเวร 16.00 - 24.00
มีการเปลี่ยนเวรเพราะแบ่งกำลังไปคุมม็อบ
เพิ่งรู้เมื่อวานว่าเปลี่ยนเวรเป็น 24.00-08.00
แต่อิฉันสั่งเค้กให้ไปส่งที่โรงพัก เพื่อทำการเซอร์ไพส์
คนที่เซอร์ไพส์ก็คงเป็นอิฉันเอง จะเป็นอย่างไร
ต้องติดตามกันต่อไป..หวังว่ายังนอนหลับอยู่
ยังไม่ได้มาเปิดอ่านซะก่อนหรอกนะ
อวยพรดีกว่า........

วันนี้ครบรอบวันเกิด
ขอให้หล่อเลิศกว่าใคร
ขอให้สดใสตลอดกาล
ขอให้รักฉันตลอดไป



คำตือน : โปรดอย่าทำเซอร์ไพส์กะตำรวจ คุณนั่นแหละจะเซอร์ไพส์ซะเองและแล้วปฎิบัติการเซอร์ไพส์ก็สำเร็จนายอาร์ตได้รับเค้กด้วยความยินดีเย็นนี้จะกลับไปกินด้วยจ้า

งาน "มุฑิตาจิต" รศ. ดร. สุพิทย์ กาญจนพันธุ์

และแล้วก็ถึงเวลาเล่าเรื่องงานเกษียณท่านอาจรย์สุพิทย์ หลังจากฝ่าด่าน ยางแบนอรหันต์มาได้แล้ว ก็รีบแปลงร่างพร้อมขับรถตรงดิ่งไปที่ มารวยการ์เด้น ปกติก็ขึ้นทางด่วนไปลงวิภาวดีรังสิต

วันนี้คงจะซวยมากๆ รถติดไปตลอดทาง
สุดท้ายก็มาถึงที่หมายสายไปหน่อย
รุ่นพี่มากันเยอะมากมายเต็มห้องจัดเลี้ยง
จนพวกเราไม่มีที่นั่งกันเลยล่ะ
บรรยากาศในงานอบอวลไปด้วย
ความรักและเคารพจากศิษย์ถึงครู
รู้สึกอบอุ่นอย่างบอกไม่ถูก

จำได้ประโยคหนึ่งที่ท่านอาจารย์พูดไว้ว่า

"ถึงแม้จะเกษียณแต่ก็ไม่ได้เกษียณไปจากใจของทุกคน"

ใช่แล้วค่ะอาจารย์จะไม่เกษียณไปจากใจพวกเราอย่างแน่นอน





เจ็ดยอดมนุษย์กะการแสดง แต่ว่าน่าเสียดาย วิดีโอที่ถ่ายมามีนิดเดียว นอกนั้นไปถ่ายทำคนดูอยากรู้จริงๆ ว่าใครเป็นคนถ่ายให้มอบของขวัญเป็นภาพวาดฝีมืออาจารย์โญ


คืนนั้นแบตกล้องหมดก็เลยมีรูปน้อยต้องรอรูปของกล้องรุ่นพี่ ถ้าได้แล้วจะมาลงให้ดูอีกตอนนี้ดูนางมารแดงไปก่อนนะจ๊ะ

ลูกผู้ชายตัวจริง

เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมาหลังจากเลิกเรียน ก็ต้องไปงานเกษียณท่านอาจารย์สุพิทย์ ลงมาที่จอดรถเพื่อจะทำการกลับไปแปลงร่าง แต่แล้วเหมือนฟ้าดินลงโทษ....ยางแบนราบเลย ยางแบนแต่คนไม่แบนนะครับ.... ทำไงดีไม่เค้ยไม่เคยต้องเปลี่ยนยางเองเลย ถึงตัวเองจะเป็นวิศวะแต่ก็ไม่เคยทำ ไม่มีแรงอีกตะหาก ความซวยตกเป็นของเพื่อนที่ยังเหลืออยู่ อาจารย์ตั้งนั่นเอง... ต้องขอบคุณอาจารย์ตั้งมา ณ.ที่นี้ด้วยนะจ๊ะที่ช่วย ถอดยางและนำไปปะให้ (เพราะว่าไม่มียางอะไหล่) นอกจากอาจารย์ตั้งก็ยังมีผู้มีน้ำใจอีกหลายท่าน ที่ผ่านมาช่วยเหลือ อาจารย์ที่สถาบัน(ขอโทษนะคะไม่ได้ถามชื่อไว้) พี่คนขายไอติม พี่คนขายล๊อตเตอร์รี่ คนไทยยังมีน้ำใจให้กันเสมอคะ

เด็กแว้น!!!

หลังจากบ้านเสร็จแว้ว...เราก็ได้ย้ายกลับบ้าน เฟืองก็ต้องขับรถไปทำงานเอง..เศร้า นายอาร์ตของเราก็ไม่มีรถไปทำงาน เนื่องจากรถนายอาร์ตได้ยกให้เสด็จแม่เรียบร้อยแล้ว (ไม่ใช่สินสอดนะ) เราก็มีแผนว่าต้องซื้อรถใหม่อีกหนึ่งคัน หลังจากการอ้อนวอนวันละสามเวลา รถใหม่ของเราก็เป็นคันนี้แหละ