ความสุขใจที่แท้จริงคือการให้.....

วันนี้ก็หนีงานมาเที่ยวที่ชัยภูมิ

มากะแก๊งค์หลงไพรเพื่อเลี้ยงอาหารเด็กๆ

สุขใจจนเก็บไว้ไม่ได้ต้องออกมาระบาย

การเดินทางก็เกาะเค้ามาด้วย เนื่องจากสามีติดงานมาด้วยไม่ได้

ไม่เป็นไรก่อนมีเธอฉันก็มาของฉันได้ ไม่ง้อหลอกย่ะ ^^

เฟืองล้อเล่นนะ อาร์ตเค้าก็อยากมาแต่หน้าที่ความรับผิดชอบต้องมาก่อน

ตีตั๋วนอนมาตั้งแต่วังน้อย มารู้สึกตัวอีกทีก็หนาวถึงหนาวมาก

มาอาศัยเค้านอนอีกแล้ว ตีสี่กว่า ๆ ผู้หญิงขึ้นไปนอนบนบ้าน

ที่นอน ผ้าห่มพร้อม แต่ก็นอนไม่ค่อยหลับ ฟังเพลงด้วยดีกว่า

หลับไปได้พักใหญ่ๆ ได้ยินเสียงพี่เสกมาเรียกตื่นๆๆ

เฟือง...ต่อรองขออีกพักนึง...

พี่เสก...ไม่ได้ๆๆต้องไปจ่ายตลาด

เฟือง...อืมมม....ค่อยกลับมารับเฟืองก็ได้

พี่เสก...ไม่ได้เค้าจะออกไปโรงเรียนกันเลย

เฟือง....ได้ๆๆ ตื่นก็ตื่น

เดินลงบรรไดมา....สายตาทุกคู่จับจ้องเฟืองกะนุ่น

รอกันอยู่แค่สองคน....สุดแสนจะอาย

มาถึงโรงเรียนเจ็ดโมงกว่า ๆ โยนเปตองกะน้อง ๆ

แพ้ไปอย่างราบคาบ...เหมือนจะง่าย แต่ก็ไม่ง่าย

แปดโมง เคารพธงชาติรับน้อง ๆ มาทำกิจกรรมกันอย่างสนุกสนาน

น้อง ๆ น่ารักมาก ให้ทำไรทำได้หมด เก่งกันจริง

นักเรียนมีทั้งหมด 37 คนเห็นจะได้ มีห้องเรียน 4 ห้อง ครู 4 ท่าน

พี่ ๆ ก็จะดูแลน้อง ๆ เป็นลำดับ ๆ ไป

เสียสละกันไป มีการประกวดระบายสีปูนโปสเตอร์

มีน้องคนนึงชอบรถที่พี่ระบายสีไว้ เอาไปเล่น

ทำให้น้องเค้าไม่ได้ประกวด เค้าไม่โวยวายนะ

แต่แอบไปร้องไห้ เราก็ต้องแอบเอารางวัลไปให้ เป็นรางวัลแห่งความเสียสละ

ส่วนคนที่ไม่ได้รางวัลก็ไม่ได้แสดงออกถึงความผิดหวัง

แถมยังได้ยินอีกด้วยว่า....ก็ของเค้าสวยนี่นาสมควรได้รางวัลแล้วล่ะ

โห.......คุณครูสอนได้ไงเนี่ย...เสียสละ ยอมรับความจริง

ยัง...ยังไม่หมดเพียงเท่านั้น ตอนเย็นมีการซ้อมวอลเล่ย์บอล

มีการถามไถ่พี่จะมาร่วมเล่นกะพวกหนูมั๊ยค่ะ

กว่าจะหาข้ออ้างมาบ่ายเบี่ยง.......นานเชียว

แค่วอล์มอัพก็แย่แล้ว แขนแดงระดับห้าเลย

ผู้ใหญ่ในหมู่บ้านมาเป็นคู่ซ้อมให้

อบต.มาควบคุมการผลิต คุณครูทุกท่านพร้อม

ทุกคนมีรอยยิ้ม มีความสุขจังเลย

น้อง ๆ ทำพลาดไม่มีการซ้ำเติม พยายามใหม่นะ

เล่นดีมากทีเดียว ช้างเผือกอยู่ในป่าลึกจริงๆ

ความพอเพียงเป็นแบบนี้นี่เอง

มีความสุขกับสิ่งที่มีอยู่ นั่นคือสิ่งที่วิเศษสุด

ขอบคุณน้อง ๆ และทุกคนที่นี่นะคะ

ที่ทำให้หัวใจของเฟืองพองโต

ไม่อยากบอกว่า น้ำตาซึมเลยนะ ซึ้งอ่ะ

ความสุขจากการให้มันเป็นอย่างนี้นี่เอง