โบว์ลิ่ง ชิงแชมป์โรค...เมื่อย & เมา

เนื่องมาจากความอยากเล่นโบว์ลิ่งเป็นอย่างสูง
ประกอบกับวันนี้มีการรวมตัวกันพอเหมาะพอเจาะ
ไปกันดีว่า Let's go to Major Bowl
บิ๊กซี อ้อมน้อย...คนน้อยแน่ๆ เพราะอยู่ชานเมือง
ประทับใจกับการต้อนรับและดูแลผู้ใช้บริการ
เพราะปกติ สาวซ่ากับนายอาร์ตไปใช้บริการที่ใด
มักจะถูกมองข้ามเสมอ ก็เรามันดูเหมือนคนมีตังค์ที่ไหนกัน
แต่เมื่อใดทราบว่านายอาร์ตเป็นตำรวจ
การบริการเปลี่ยนไปทันที..แปลกเนอะคนเรา มองแต่ภายนอก

ตอนแรกเราได้อยู่ที่เลนสี่.....ระหว่างเลนสามและห้า
โห.....โยนอย่างมั่นใจ....ล้างท่อ..ล้างท่อ และล้างท่อ
ข้างซ้าย....สไตร์ ข้างขวา ก็สไตร์........
ความมั่นใจหายไปสามขีดกว่า...มารู้ตอนหลัง
ข้างซ้าย...เยาวชนทีมชาติ....ข้างขวาทีมชาติมาเลย
สุดท้ายเค้าคงทนดูกันไม่ได้....เลยขอให้เราย้ายไปอยู่เลนสิบ
ค่อยยังชั่วทุกคนโยนดีขึ้นเป็นลำดับ.....

เวลาโยนโบว์ลิ่งนี่ก็เป็นอีกความรู้สึกหนึ่งนะ
สังเกตจากคนรอบข้างได้.... เวลาโยนสไตร์นะ
เค้าจะเดินยืดอกมองไปรอบๆ ใครเห็นตรูทำไสตร์บ้างหว่า.....
ยิ้มริมปากเล็กน้อย แต่เวลาโยนไม่ได้เลยดิ....
ลีบมาเลย ก้มหน้าก้มตา ในใจก็นึกว่า
มีใครเห็นบ้าง แล้วท่านล่ะ.....จะเดินยืด หรือว่า จะเดินลีบ(รีบด้วย)