Personal

ความสุขใจที่แท้จริงคือการให้.....

2010-12-18T20:55:00.004+07:00

วันนี้ก็หนีงานมาเที่ยวที่ชัยภูมิ

มากะแก๊งค์หลงไพรเพื่อเลี้ยงอาหารเด็กๆ

สุขใจจนเก็บไว้ไม่ได้ต้องออกมาระบาย

การเดินทางก็เกาะเค้ามาด้วย เนื่องจากสามีติดงานมาด้วยไม่ได้

ไม่เป็นไรก่อนมีเธอฉันก็มาของฉันได้ ไม่ง้อหลอกย่ะ ^^

เฟืองล้อเล่นนะ อาร์ตเค้าก็อยากมาแต่หน้าที่ความรับผิดชอบต้องมาก่อน

ตีตั๋วนอนมาตั้งแต่วังน้อย มารู้สึกตัวอีกทีก็หนาวถึงหนาวมาก

มาอาศัยเค้านอนอีกแล้ว ตีสี่กว่า ๆ ผู้หญิงขึ้นไปนอนบนบ้าน

ที่นอน ผ้าห่มพร้อม แต่ก็นอนไม่ค่อยหลับ ฟังเพลงด้วยดีกว่า

หลับไปได้พักใหญ่ๆ ได้ยินเสียงพี่เสกมาเรียกตื่นๆๆ

เฟือง...ต่อรองขออีกพักนึง...

พี่เสก...ไม่ได้ๆๆต้องไปจ่ายตลาด

เฟือง...อืมมม....ค่อยกลับมารับเฟืองก็ได้

พี่เสก...ไม่ได้เค้าจะออกไปโรงเรียนกันเลย

เฟือง....ได้ๆๆ ตื่นก็ตื่น

เดินลงบรรไดมา....สายตาทุกคู่จับจ้องเฟืองกะนุ่น

รอกันอยู่แค่สองคน....สุดแสนจะอาย

มาถึงโรงเรียนเจ็ดโมงกว่า ๆ โยนเปตองกะน้อง ๆ

แพ้ไปอย่างราบคาบ...เหมือนจะง่าย แต่ก็ไม่ง่าย

แปดโมง เคารพธงชาติรับน้อง ๆ มาทำกิจกรรมกันอย่างสนุกสนาน

น้อง ๆ น่ารักมาก ให้ทำไรทำได้หมด เก่งกันจริง

นักเรียนมีทั้งหมด 37 คนเห็นจะได้ มีห้องเรียน 4 ห้อง ครู 4 ท่าน

พี่ ๆ ก็จะดูแลน้อง ๆ เป็นลำดับ ๆ ไป

เสียสละกันไป มีการประกวดระบายสีปูนโปสเตอร์

มีน้องคนนึงชอบรถที่พี่ระบายสีไว้ เอาไปเล่น

ทำให้น้องเค้าไม่ได้ประกวด เค้าไม่โวยวายนะ

แต่แอบไปร้องไห้ เราก็ต้องแอบเอารางวัลไปให้ เป็นรางวัลแห่งความเสียสละ

ส่วนคนที่ไม่ได้รางวัลก็ไม่ได้แสดงออกถึงความผิดหวัง

แถมยังได้ยินอีกด้วยว่า....ก็ของเค้าสวยนี่นาสมควรได้รางวัลแล้วล่ะ

โห.......คุณครูสอนได้ไงเนี่ย...เสียสละ ยอมรับความจริง

ยัง...ยังไม่หมดเพียงเท่านั้น ตอนเย็นมีการซ้อมวอลเล่ย์บอล

มีการถามไถ่พี่จะมาร่วมเล่นกะพวกหนูมั๊ยค่ะ

กว่าจะหาข้ออ้างมาบ่ายเบี่ยง.......นานเชียว

แค่วอล์มอัพก็แย่แล้ว แขนแดงระดับห้าเลย

ผู้ใหญ่ในหมู่บ้านมาเป็นคู่ซ้อมให้

อบต.มาควบคุมการผลิต คุณครูทุกท่านพร้อม

ทุกคนมีรอยยิ้ม มีความสุขจังเลย

น้อง ๆ ทำพลาดไม่มีการซ้ำเติม พยายามใหม่นะ

เล่นดีมากทีเดียว ช้างเผือกอยู่ในป่าลึกจริงๆ

ความพอเพียงเป็นแบบนี้นี่เอง

มีความสุขกับสิ่งที่มีอยู่ นั่นคือสิ่งที่วิเศษสุด

ขอบคุณน้อง ๆ และทุกคนที่นี่นะคะ

ที่ทำให้หัวใจของเฟืองพองโต

ไม่อยากบอกว่า น้ำตาซึมเลยนะ ซึ้งอ่ะ

ความสุขจากการให้มันเป็นอย่างนี้นี่เอง

ทานตะวัน บานที่หน้าบาน

2010-07-27T22:06:00.011+07:00

วันนี้จะพามาเที่ยวทุ่งทานตะวัน
ที่หนองแขม หน้าบ้านเฟืองเอง

ปลูกทานตะวันมาได้เกือบสองเดือน
แต่สามารถชื่นชมความงาม
ได้เพียงสิบกว่าวันเท่านั้นเอง
แต่ดอกไม้บานมันชื่นใจจริงๆๆ

หลังจากทานตะวันแล้ว
จะปลูกหงอนไก่
ไม่รู้ว่าจะสวยงามหรือเปล่า

ก๋วยเตี๋ยวหมูทอด

2010-07-27T21:18:00.009+07:00

ขอแนะนำเมนูเด็ด
ก๋วยเตี๋ยวหมูทอด

บะหมี่แห้ง เมนูเด็ด
อร่อยมาก จัดไปสองชาม
ต่อด้วยเกี๊ยวน้ำอีกหนึ่ง
นายอาร์ตถึงกับอึ้ง
กินไปได้ไง
ก็มันอร่อยนี่นา
อยากให้ลองไปชิมดู

ความอร่อยถึงขั้น
ได้ลงหนังสือพิมพ์ข่าวสดด้วยนะ

ร้านอยู่ใกล้ๆ กับโรงพยาบาลเกษมราษฎ์ประชาชื่น
ดูได้ตามแผนที่ข้างล่างเลยจ้า

สวนย่อมๆ หน้าบ้าน

2010-03-01T00:05:00.009+07:00

หลังจากอยู่บ้านใหม่มาได้เกือบ 5 เดือนแล้ว
ก็ได้โอกาสเปิดตัวอย่างเป็นทางการซะที
เนื่องจากว่าไม่มีประสบการณ์มาก่อนว่า
ซื้อบ้านควรจะต้องมีงบประมาณสำหรับ
ตกแต่งบ้านด้วย ด้วยเหตุนี้จึงเก็บตัวเงียบ
เพื่อเก็บตังค์แต่งบ้าน ซึ่งเก็บยากมาก 55
ตอนนี้ก็ได้สวนหน้าบ้านมาหน่อยนึงแล้ว
ซึ่งแรงงานมาจากสามี เราแค่เป็นกำลังใจ

พิธีกงเต๊ก

2010-02-28T23:33:00.004+07:00

เมื่อวันก่อนได้ไปงานศพคุณตาของพี่ณี
เป็นการจัดงานศพแบบจีน ซึ่งไม่เคยไปมาก่อนเลย
เคยเห็นแต่ผ่านๆ พอได้ไปสัมผัสจริงๆ
รู้สึกว่าเป็นอะไรที่ทรงคุณค่า มีความหมายทุกขั้นตอน
ก็เลยลองมาค้นหาความหมาย เลยเอามาให้อ่านกันด้วย
สุดท้ายก็ขอแสดงความเสียใจกับพี่ณีอีกครั้งนะคะ

กงเต็ก เป็นคำสองคำประกอบเป็นคำใหม่ที่ให้ความหมายครบถ้วนว่า
กง แปลว่า ทำแทน
เต็ก แปลว่า ทำให้
กงเต็ก หมายถึง การที่ลูกหลานทำบุญกุศล ทั้งทำแทนตัวผู้ตายและทำให้ผู้ตายด้วย เพื่อให้ผู้ตายได้กุศลผลบุญมาก ๆ และมากพอจะไปขึ้นสวรรค์สุขาวดีขององค์อมิตาภพระพุทธเจ้า

พิธีกงเต็กจะมี 3 แบบด้วยกัน
1. แบบพระจีนเป็นผู้ทำพิธี ซึ่งถ้าต่างนิกายก็มีรายละเอียดต่างกัน ที่เห็นชัดเจนคือช่วงงานพระศพสมเด็จย่า มีการทำ พิธีกงเต็ก หลายครั้งมาก และจากต่างคณะพระจีนกัน
2. แบบคนธรรมดาประกอบพิธี เป็นผู้ชายสวมชุดพระจีนสีขาว
3. แบบกงเต็กจีนแคะ จะเป็นนางหรือ "ชี" ทำพิธี แต่ไม่ใช่นางชีโกนหัว หากเป็นชีซึ่งเป็นสาวสวย แต่งหน้าทำผม สวยงาม บางท่านเรียกนางชีพวกนี้ว่า.... เจอี๊

การทำพิธีกงเต็กจะใหญ่ หรือเล็กขึ้นอยู่กับจำนวนพระที่นิมนต์มาสวด
ถ้าเป็นกงเต็กใหญ่จะต้องนิมนต์พระมาสวด 5 รูปขึ้นไป อาจเป็น 5, 7, 9, หรือ 11 รูปก็ได้
หากนิมนต์พระ 5 หรือ 7 รูปมาสวด เรียกว่า จับอ๊วง หรือจับอ๊วงฉ่ำ
หากนิมนต์รพระ 9 รูปมาสวด เรียกว่า โชยฮุดฉ่ำ
หากนิมนต์พระ 11 รูปมาสวด เรียกว่า เทียงโค่วฉ่ำ

ถ้าเป็นกงเต็กเล็กจะมี 2 อย่าง
1. นิมนต์พระมาสวดรูปเดียว เรียกว่า คุยหมั่งโหล่ว
2. นิมนต์พระมาสวด 3 รูป เรียกว่า จุยฉ่ำ คำว่า "ฉ่ำ" แปลว่า ถวายคือสวดมนต์ถวายพระพุทธและพระโพธิสัตว์นั่นเอง
พิธีกรรมงานกงเต็กจะแบ่งออกเป็น 3 ช่วงเวลา เช้า-บ่าย-ค่ำ
โดยทางวัดจีนส่งคนมาจัดสถานที่และเตรียมสิ่งของแต่เช้าตรู่
ก่อนเริ่มพิธี ร้านทำของกงเต็กจะเอาของมาส่งให้ ลูกหลานตรวจนับ รับของให้เรียบร้อย แล้วจัดการเอากระดาษทอง ที่เตรียมไว้มากมายล่วงหน้า ใส่ในบรรดาของกงเต็กชนิดต่าง ๆ ให้มากที่สุด ซึ่งกระดาษเงินกระดาษทองจะมี 3 แบบด้วยกันคือ
1. แบบตั่วกิม หรือจะเรียกว่าค้อซีก็ได้ เป็นกระดาษเงินกระดาษทองแบบแผ่นใหญ่ ลูกหลานเอามาพับเป็นแบบยาว ๆ แหลม ๆ
2. แบบกิมจั้ว เป็นกระดาษเงินกระดาษทองแบบแผ่นเล็ก ลูกหลานเอามาม้วนกลม ๆ แล้วปิดหัวท้ายให้แหลม ๆ
3. แบบทองแท่งสำเร็จรูป เรียกว่า กิมเตี๊ยว

ช่วงเตรียมของกงเต็กนี้ พระจีนจะเป็นผู้เขียน "ใบส่งของ" ให้เหมือนเป็นการจ่าหน้าซองจดหมาย เพื่อให้รู้ว่า.... ผู้รับของคือใคร ผู้ส่งคือใคร ใบกระดาษบอกชื่อผู้ส่งผู้รับนี้ ต้องปิดบนของกงเต็กทุกชิ้น เช่นเดียวกับที่ลูกหลานต้องเอาเสื้อของผู้ตาย เลือกตัวที่ผู้ตายชอบมากที่สุดเพื่อให้มั่นใจว่าผู้ตายน่าจะจำลายผ้าได้เนื่องจากเสื้อผ้าจะต้องถูกตัดเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย เพื่อแปะติดไปกับของทุกชิ้น เพื่อที่ผู้ตายจะได้รู้ว่ากองของกงเต็กที่เผาไปนี้เป็นของท่านและเพื่อป้องกันไม่ให้ผู้อื่นมาเอาของผิดกองเช่นกัน เพราะแต่ละวันแต่ละวัดจะมีพิธีกงเต็กซ้อนกันหลายงาน

จากนั้นพระจะประจำที่เพื่อเริ่มพิธีสวดมนต์ ลูกหลานจะใส่ชุดกระสอบเต็มชุดใหญ่ นั่งประจำหน้าที่พระพุทธ ลูกชายนั่งหน้าสุด ลูกสะใภ้ลูกสาวนั่งแถวสอง ชั้นเขยและชั้นหลานนั่งแถวหลังตามมา ที่เบื้องหน้าลูกชายมีของกงเต็ก 3 ชิ้นสำคัญ คือ
1. ม้ากงเต็ก
2. นกกงเต็ก
3. โคมวิญญาณ ที่สถิติของวิญญาณผู้ตายระหว่างทำพิธีที่โคมกงเต็กนี้ต้องนำเสื้อผู้ตายมาสวม และมีชื่อผู้ตายเขียนแปะไว้ด้วย

พิธีเริ่มด้วยการเปิดกลอง 3 ตูมดัง ๆ ปี่พาทย์มโหรีบรรเลงรับพระสวด ประสานมนต์ที่หน้าพระพุทธ และพระโพธิ์สัตว์ พิธีกรรมช่วงนี้ เรียกง่าย ๆ ว่า สวดเชิญพระลงมา คือนิมนต์ท่านเป็นประธาน พิธีให้บังเกิดความศักดิ์สิทธิ์และเป็นสิริมงคล ในช่วงระหว่างพิธีสวด หลังจากที่พระอ่านเอกสารที่เป็นชื่อวัด ชื่อผู้ตาย บ้านเลขที่ ซอย ถนน อันเป็นที่อยู่ของเรา
และบรรดาชื่อลูกหลาน แล้วก็จะนำเอาเอกสารที่อ่านนั้นมาใส่ที่ม้ากงเต็กพร้อมด้วยการทำพิธีที่ม้า ท่านจะเอาธูป 3 ดอก
และเทียนเล่มหนึ่งมาวน ๆ ที่หัวม้า พร้อมสวดคาถาพึมพำ พรมน้ำมนต์จากขันเล็ก ๆ ด้วยนิ้วอย่างมีลีลาน่าดู แล้วใช้ใบทับทิม
พรมตามอีกที จากนั้นพระจะสั่งให้ลูกชายคนโตยกม้ากงเต็กขึ้นจบเพื่อให้เจ้าหน้าที่นำไปเผา ระหว่างพิธีตอนนี้พระรูปอื่น
ก็ยังสวดมนต์หมู่อยู่ หลังจากสวดอีกพอประมาณ พระรูปเดิมก็มาทำพิธีเพื่อส่งนกกงเต็กไปเผาเช่นกัน พิธีกรรมก็เหมือนกัน
กับการเผาม้า ที่ม้าและนกจะมีเทวดานั่งอยู่ สันนิษฐานว่าท่านคงเป็นเทวทูต นำเอกสารของผู้ตายขึ้นไปบอกเง็กเซียนฮ่องเต้ ให้ทราบถึงการตายและพิจารณารับเอาวิญญาณผู้ตายขึ้นสวรรค์ พระสวดอีกครู่หนึ่ง เจ้าหน้าที่ก็นำบรรดาของไหว้คือ

1. ข้าว 1 ชาม
2. เหล้า 1 แก้ว
3. น้ำชา 1 แก้ว
4. กับข้าว 3 อย่าง
5. ซาแซ 1 ชุด (หมู ไก่ เป็ด ปลา ตับ)
6. ผลไม้ 5 อย่าง
7. ชกก๊วย 1 อัน สีขาว และให้ลูกหลานจบถวาย เมื่อพระสวดเสร็จ ลูกหลานกราบพระ 3 ครั้ง

พิธีต่อมาคือ การเชิญวิญญาณผู้ตายมาร่วมพิธี มักทำในช่วงบ่ายต้น ๆ พระและลูกหลานย้ายมาที่บริเวณหน้าศพ มีการนำ
ห้องน้ำกงเต็กมาวาง ภายในห้องน้ำมีอ่างขาวใส่น้ำ ในน้ำมีเถ้ากระดาษเงินกระดาษทองเผาไว้ประหนึ่งเป็นน้ำมนต์
และผ้าขนหนูสีขาว ขั้นแรก เจ้าหน้าที่จะเอาเสื้อกงเต็กมาให้ลูกชายไหว้จบ เพื่อเอาไปเผา โคมวิญญาณถูกย้ายมา
ตั้งด้านหน้า พิธีกรรมในช่วงนี้คือ การสวดเชิญวิญญาณมาเข้าพิธี คนจีนมีความเชื่อว่า คนเราเมื่อตายแล้ว เจตภูต
จะสลายแยกเป็น 3 วิญญาณ คำจีนเรียกว่า ซาฮุ้งซิกเพก
ซา แปลว่า สาม
ฮุ้ง แปลว่า วิญญาณ
ชิกเพก แปลว่า เป็นคำทางพระ

เมื่อคนตายแล้ว วิญญาณทั้งสามจะล่องลอย พระจะสวดเชิญดวงวิญญาณทั้งสามนี้ให้มาเข้าพิธี โดยจะเชิญให้ดวงวิญญาณ หนึ่งสถิตที่โคมวิญญาณ ดวงหนึ่งสถิตอยู่ที่รูป ซึ่งเมื่อเสร็จงานศพ ลูกหลานจะ
นำไปขึ้นหิ้งบูชาที่บ้าน และอีกดวงหนึ่งจะสถิตอยู่ที่โลงศพ
ในระหว่างพิธี พระรูปหนึ่งจะเดินไปพรมน้ำมนต์ที่โคมวิญญาณ มีการเดินไปพรมน้ำมนต์ที่รูปผู้ตาย
แล้วก็เลยเข้าไปพรมที่โลง พิธีกรรมในช่วงนี้จึงประหนึ่งการเชิญวิญญาณมาเพื่อสถิตอาบน้ำ เปลี่ยนเสื้อผ้า
ทานอาหารเจ และฟังพระสวดมนต์
พิธีเริ่มเมื่อพระจุดเทียนขาวคู่ใหญ่ที่ตั้งหน้าโต๊ะไหว้ จุดธูป 3 ดอกให้ลูกชายคนโตไหว้ แล้วจึงเริ่มสวดมนต์ ที่เมื่อถึงตอนหนึ่งจะมีการส่งตัวคนใช้กงเต็กไปรับใช้ผู้ตาย ลูกหลานต้องคิดชื่อคนใช้เตรียมไว้แล้วบอกพระ โดยมีหลักที่ถือกันว่าจะไม่ตั้งชื่อคนให้เด็ดขาด เพราะเกรงจะเป็นการแช่งคนเป็นให้เกิดเป็นบาปติดตัว
การทำพิธีส่งคนใช้ โดยพระรูปหนึ่งแยกจากการสวดมนต์มากวักมือเรียกสะใภ้ใหญ่ ถ้าไม่มีก็ลูกสาว พากันไปที่ ตุ๊กตาคนใช้ ซึ่งตั้งอยู่ด้านหลังโต๊ะไหว้ พระจะบอกบทให้ลูกสะใภ้พูดที่ตุ๊กตาชายว่า "...(เรียกชื่อตุ๊กตา)....
ใช้ให้ทำอะไรต้องไปทำนะ" ว่าแล้วก็เอาธูปที่ติดไฟแดง ๆ จิ้มที่ติ่งหูตุ๊กตาหนึ่งที แล้วก็ไปทำอย่างเดียวกันนี้ที่ตุ๊กตาคนใช้ผู้หญิง ก็เป็นอันจบพิธีกรรมการส่งคนใช้กงเต็กไปรับใช้ผู้ตาย
จนถึงตอนที่วิญญาณต้องอาบน้ำ พระก็จะไปพรมน้ำมนต์ที่ห้องน้ำกงเต็ก ซึ่งห่อเสื้อผ้ากงเต็กถ้ายังไม่ได้เผาแต่ก่อนเริ่มพิธี
ก็จะถูกเผาในช่วงนี้ ช่วงใกล้ ๆ จบก็เป็นการไหว้อาหาร ขนม และผลไม้ให้ผู้ตาย โดยบรรดาลูกชายที่นั่งแถวหน้า ฝ่ายลูกหลานแถวหลังก็ใช้การจับชายเสื้อคนข้างหน้าต่อ ๆ กัน เป็นการร่วมรับบุญ
เมื่อเสร็จพิธี ลูกสะใภ้จะถูกตามตัวให้ยกอ่างน้ำในห้องน้ำกงเต็กไปเททิ้งตามธรรมเนียมที่ลูกสะใภ้ต้องปรนนิบัติพ่อแม่สามี ถ้าไม่มีสะใภ้ก็เป็นหน้าที่ลูกสาวไปแทน
ช่วงบ่ายแก่ ๆ เป็นการไหว้ใหญ่แก่บรรพบุรุษ ของไหว้ประกอบด้วย
1. ข้าวสวย 6 ชาม
2. เหล้า 6 แก้ว
3. น้ำชา 6 แก้ว
4. กับข้าว 5 อย่าง แบ่งเป็น 10 ชุด
5. ซาแซ 1 ชุด
6. ผลไม้ 5 อย่าง 1 ชุด
7. ฮกก๊วยสีแดง 1 อัน
8. อั่งถ่อก๊วย 12 อัน
9. ข้าวสาร 5 กิโลกรัม 1 ถุง
10. ส้ม 24 ใบ
11. ขนมจันอับ 1 กิโลกรัม
จำนวนถ้วยข้าว ตะเกียบ จะมี 6 ชุด
ที่ปักธูปชุดที่ 1 วางกลาง คือชุดปักธูปไหว้อากง - อาม่า หรือบิดามารดา
ที่ปักธูปชุดที่ 2 อยู่ขวา เป็นชุดปักธูปไหว้พ่อตาแม่ยายของคุณพ่อ มีคำจีนเรียกว่า หวั่วกงหวั่วม่า
ที่ปักธูปชุดที่ 3 ตั้งทางซ้าย เป็นชุดปักธูปไหว้พี่น้องของคุณพ่อที่เสียชีวิตไปแล้ว
พระทำพิธีสวดมนต์จนถึงตอนที่ลูกหลานต้องทำการไหว้ อาหารให้บรรพบุรุษ เมื่อไหว้สำรับกับข้าวบนโต๊ะแล้ว ก็ตามด้วย
การไหว้กระดาษเงิน กระดาษทอง

การไหว้หีบเสื้อผ้าให้บรรพบุรุษ ซึ่งจำนวนหีบเสื้อผ้านั้น จะไม่ถูกกำหนดไว้ตายตัว โดยจะนับตามจำนวนของลูกใน คือคนในแซ่ จึงได้แก่ฝ่ายชายและสะใภ้ส่วนลูกนอกคือลูกสาวถือว่าแต่งงานไปแล้วใช้แซ่อื่น คือไปเป็นคนในตระกูลอื่นก็จะไม่ไหว้และไม่ฝากหีบ
เสื้อผ้าไปให้ แต่ถ้าบ้านใดรู้สึกผูกผันอยากไหว้ ก็ไม่ใช่ว่าผิด แต่การไหว้หีบเสื้อผ้าให้ก็ต้องเสียสตางค์ซื้อมา ถ้าเราอยากเสียเงินเพิ่ม ก็เป็นสิทธิของเรา
เสร็จจากการไหว้บรรพบุรุษจะเป็นพิธี "ซึงกิมซัว" แปลว่า ทลายภูเขาทอง เพื่อเป็นนัยอวยพรให้ลูกหลานรุ่งเรือง โดยเป็นการแสดงรำธงของพระจีนปลอม คือผู้ชายใส่ชุดพระสีแดงพร้อมหมวกพระจีนออกมาแล้ว แสดงโชว์เป็นธรรมเนียมเฉพาะ ของคนจีนอำเภอเตี้ยเอี้ยและเป็นธรรมเนียมว่าลูกสาวที่ออกเรือน
แล้วจัดมาไหว้บุพการีให้ได้ชมก่อนจะถึงพิธีกรรมการพาข้ามสะพานกงเต็กไปไหว้พระพุทธในแดนสวรรค์
ก่อนเริ่มพิธีจะต้องมีการไหว้บูชา โดยลูกสาวที่ออกเรือนแล้วเท่านั้นมาจุดธูปไหว้ บอกผู้ตายว่าจะไหว้ "ซึงกิมซัว" โชว์ ที่หน้าโต๊ะไหว้ ที่ตั้งพิเศษอัญเชิญ
ภาพปฏิมาขององค์อมิตาภพระพุทธเจ้ากับของพิเศษอย่างหนึ่งน่าสนใจมาก เป็นถาดใส่ข้าวสาร ขันน้ำมนต์ เหรียญสตางค์ พร้อมซองอั้งเปา
นับตามจำนวนลูกของผู้ตาย ซึ่งถ้าลูกชายคนโตมีลูกชายคนโต ก็ต้องนับเพิ่มอีกหนึ่ง
การข้ามสะพานกงเต็ก
พิธีกรรมข้ามสะพานของลูกหลาน คือการที่พระพาดวงวิญญาณมาส่งยังเขตแดนสวรรค์ โดยมีลูกหลาน กตัญญูตามมาส่งด้วย นั่นเอง ส่งเสร็จก็ข้ามกลับ
โดยทุกครั้งที่ข้ามสะพานลูกหลานทุกคนต้องโยนสตางค์ลงในอ่างน้ำ ประหนึ่งเป็นการซื้อทางให้แก่ผู้ตายและตนเอง แต่จะมีข้อสำคัญว่า ถ้าลูกหลานที่เป็นผู้หญิง
ใครมีประจำเดือนจะไม่ให้ข้ามสะพาน
ก่อนเริ่มพิธีลูกชายคนโตจะถูกต้องไปไหว้บูชาสะพานไหว้ธูป 2 ดอก ขนม และกระดาษเงินกระดาษทอง
พิธีเริ่มจากการสวดมนต์ของพระที่ปะรำหน้าศพ สวดจนได้จังหวะของบทตอน พระทั้งหมดก็จะเดินขบวน โดยพระรูปที่ 2 จะเป็นผู้ถือโคมวิญญาณ
ต่อจากแถวพระคือขบวนลูกหลาน โดยจะไล่ตามศักดิ์ และอาวุโส ลูกในที่นี้คือลูกชายนำหน้า ลูกชายคนโตคือหัวขบวน ตามด้วยลูกชายคนต่อ ๆ มา
ถ้าลูกชายคนโตมีลูกชายตามศักดิ์แล้วลูกชายคนโตของลูกชายคนโตเท่านั้น ก็จะมาต่อท้าย เป็นลูกชายคนเล็ก แล้วจึงตามด้วยลูกสะใภ้ แล้วตามด้วยลูกสาว ตามด้วยลูกเขย แล้วตามด้วยชั้นหลาน
การข้ามสะพานจะแบ่งออกเป็น 2 ช่วง คือช่วงข้ามไปและช่วงข้ามกลับ ช่วงแรกจะเป็นการพา ดวงวิญญาณข้ามไปส่ง แดนสวรรค์ เมื่อข้ามไปถึงพระจะหยุดขบวน พระจะวางโคมวิญญาณลงกับที่
เหล่าพระทั้งหมดล้วนก้มกราบพระพุทธ มีการจุดธูป 3 ดอก ให้ลูกชายคนโตไหว้ เพื่อเป็นการไหว้พระพุทธแทนตัวผู้ตาย แล้วปักธูปลงในกระถางธูปของผู้ตายเอง
จากนั้นขบวนพระก็จะพาขบวนลูกหลานข้ามกลับมายังโลกมนุษย์ โดยจะไม่ถือโคมวิญญาณกลับมาด้วย และขากลับจะต้องข้ามสะพานสวนทางกับขาไป ข้ามไปกี่รอบก็ต้องข้ามกลับจำนวนรอบเท่าเดิม
เมื่อถึงโลกมนุษย์ ขบวนพระก็หยุด ลูกชายคนโตจะนำกระถางธูปไปวางไว้ที่ปะรำหน้าศพ เจ้าหน้าที่จะนำหีบเสื้อผ้าของผู้ตายมาวางโดยมีโคมวิญญาณวางซ้อนบนหีบเสื้อผ้าอีกที
จากนั้นลูกหลานนั่งฟังพระสวดต่อ จนจบหนังสือมนต์เล่มสุดท้าย ซึ่งทุกครั้งที่มีการสวดมนต์จบเล่ม พระจะต้องนำ หนังสือมนต์นี้มา ให้ลูกชายเปิดดู แล้วยกสวดมนต์นั้นขึ้นจบถวาย เล่มสุดท้ายก็เช่นกัน

เสร็จพิธี ลูกหลานจะกราบหน้าศพ 4 ครั้ง แล้วเหี่ยมหีบเสื้อผ้ากับโคมวิญญาณเพื่อนำไปเผา เช่นเดียวกับบรรดาของกงเต็กอื่น ๆ ทั้งหมด ลูกหลานต้องช่วยกันเหี่ยมโดยมีหลักการว่าคนอื่นอาจช่วยยกของได้
แต่ลูกหลานเท่านั้นที่ต้องเป็นผู้เหี่ยมของกงเต็กทั้งหลาย และต้องเหยี่มทุกชิ้นไม่ขาดตกสิ่งใด
รวมของที่ใช้ในงานกงเต็ก
ม้า
นก
โคม
ห้องน้ำ

ต้องขอขอบคุณครอบครัว อนุกูลประเสริฐ ที่ได้ให้ข้อมูลเกี่ยวกับพิธีกรรมต่างๆ รวมไปถึงข้อมูลด้วย

ทีมา http://www.susarn.com/susarnth/th_celemony/th_Chinese/Kongtek.htm

เขาใหญ่ 2009

2009-12-06T08:56:00.008+07:00

หลังจากห่างหายไปนานก็เนื่องจากว่าไม่ค่อยได้ไปไหนนั่นเอง
ประกอบกับความวุ่นวายของปีชง ปีนี้ ไม่สนุกสนานเท่าที่ควร
แล้วด้วยความที่ ตัวเองตัดผมทำให้รับความเปลี่ยนแปลงได้ช้า
จึงไม่อยากอวดโฉมบ่อยนัก แต่เดือนนี้เดือนสุดท้ายของปีแหละ
หวังว่าคงจบสิ้นเสียที ความวุ่นวาย และเริ่มรับได้กับ หญิงอ้วนข้างล่างนี้

บริษัท กุลธรเคอร์บี้ จำกัด (มหาชน)

2009-09-26T00:22:00.007+07:00

บริษัท กุลธรเคอร์บี้ จำกัด จดทะเบียนก่อตั้งเมื่อวันที่ 24 มีนาคม 2523
โดยมีทุนจดทะเบียนเริ่มต้นที่ 50 ล้านบาท ได้จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์
เมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2534 และได้แปรสภาพเป็นบริษัทมหาชนภายใต้ชื่อ
บริษัท กุลธรเคอร์บี้ จำกัด (มหาชน)

เมื่อวันที่ 13 มิถุนายน 2537 บริษัทได้จัดตั้งโรงงานผลิตมอเตอร์คอมเพรสเซอร์
ที่ทันสมัยที่สุดแห่งหนึ่ง ณ นิคมอุตสาหกรรมลาดกระบังและได้ทำพิธีเปิดโรงงาน
เมื่อวันที่ 13 มกราคม 2525 ทำการผลิตและจำหน่ายมอเตอร์คอมเพรสเซอร์
แบบลูกสูบ (Reciprocating Compressor) สำหรับใช้กับเครื่องทำความเย็น
เช่น ตู้เย็น ตู้แช่ ตู้ทำน้ำเย็น ตู้เย็นเชิงพาณิชย์ และเครื่องปรับอากาศเป็นสินค้าหลัก
และทำการผลิต Condensing Unit สำหรับใช้กับระบบทำความเย็นในเชิงพาณิชย์ (Commercial Refrigeration) รวมทั้งชิ้นส่วนมอเตอร์คอมเพรสเซอร์
และชิ้นส่วนมอเตอร์ไฟฟ้า บริษัทมีบริษัทย่อยสามแห่ง คือ

(1) บริษัท กุลธรเคอร์บี้เฟาน์ดรี่ จำกัด ผลิตชิ้นส่วนเหล็กหล่อ (Quality Casting) สำหรับใช้ในอุตสาหกรรมผลิตมอเตอร์คอมเพรสเซอร์และ ยานยนต์

(2) บริษัท กุลธรพรีเมียร์ จำกัด ผลิตมอเตอร์คอมเพรสเซอร์แบบลูกสูบ รวมทั้งชิ้นส่วนเหล็กหล่อ

(3) บริษัท กุลธร สตีล จำกัด ประกอบกิจการตัดและแปรรูปโลหะแผ่นเพื่อใช้ในอุตสาหกรรมผลิตมอเตอร์คอมเพรสเซอร์ มอเตอร์ไฟฟ้าและอื่นๆ การประกอบกิจการของบริษัทและบริษัทย่อยทุกแห่งอยู่ในทางธุรกิจเดียวกันคือ ผลิตและจำหน่ายอุปกรณ์สำหรับเครื่องทำความเย็นและเครื่องปรับอากาศ

วิสัยทัศน์ เป็นผู้นำของอาเซียนในธุรกิจมอร์เตอร์คอมเพรสเซอร์
พันธกิจ ผลิตมอเตอร์คอมเพรสเซอร์ที่มีคุณภาพ ส่งมอบตรงเวลา ในราคาที่แข่งขันได้

ยันม่าร์ไว้ลุย ไอ้ทุยไว้โชว์

2009-09-26T00:04:00.006+07:00

บริษัท ยันม่าร์ เอส.พี. จำกัด เป็นบริษัทที่ดำเนินกิจการ
ด้านการผลิตเครื่องยนต์ดีเซลอเนกประสงค์ขนาดเล็กแบบสูบ นอนเดียว
ซึ่งก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2531
ด้วยทุนจดทะเบียน 200 ล้านบาท อันประกอบด้วยผู้ร่วมทุน 3 บริษัทใหญ่ ได้แก่

บริษัท ยันม่าร์ คอร์เปอเรชั่น พีทีอี จำกัด 70%
บริษัท โซจิซึ คอร์เปอเรชั่น จำกัด (ตุลาคม 2547) 20%
บริษัท เอส พี อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด 10%

ประวัติความเป็นมา

เดือนกรกฎาคม 2521เริ่มก่อตั้ง บริษัท ยันม่าร์ ประเทศไทย จำกัด

เดือนกุมภาพันธ์ 2524เริ่มผลิตเครื่องยนต์ดีเซล ภายใต้การดำเนินงานของบริษัท ยันม่าร์ ประเทศไทย จำกัด

เดือนกรกฎาคม 2531มีการปรับปรุงกิจการและการบริหารงานโดยเปลี่ยนผู้ถือหุ้น ภายใต้ชื่อ "บริษัท ยันม่าร์ เอส.พี.จำกัด"

เดือนกันยายน 2547มีการเปลี่ยนผู้ถือหุ้น ภายใต้ชื่อ "บริษัท ยันม่าร์ เอส.พี. จำกัด

หอบังคับการบินสุวรรณภูมิ

2009-09-25T23:17:00.010+07:00

เมื่อศุกร์ที่แล้ว 18 กันยายน พวกเรา Edtech15
ได้เวลาออกทัวร์หลังจากที่เคร่งเครียดมานาน
ไปมาหลายที่ นำมาเสนอก่อนเรื่องแรกเลย
หอบังคับการบินที่สูงที่สุดในโลกขณะนี้

การทำงานค่อนข้างที่ต้องใช้สมาธิ
แต่พวกเราก็ไปทำลายเค้าซะงั้น
ก่อนขึ้นไปขาสั้นเลยอ่ะ เค้าสร้างหอให้มีความหยืดหยุ่น
มันก็เลยโอนเอนนิดหน่อย

ปกติจะได้ไปดูที่ห้องควบคุมแต่ว่า
คืนก่อนที่เราจะไปเยี่ยมชม เครื่องบินยางแตกอยู่หนึ่งลำ
ทำให้ต้องทำงานกันหนัก ในการเคลียร์พื้นที่
ต้องขอบคุณที่อนุญาตให้เราไปเยียมชมนะคะ
ให้การตอนรับที่อบอุ่นเป็นกันเองที่สุด

09-09-09 วันเกิดนายอาร์ต

2009-09-09T22:25:00.006+07:00

ในที่สุดก็คิดไม่ออกว่าจะให้ไรเป็นของขวัญดี

ดอกไม้ล่ะกัน คลาสสิค ความจริงคืออยากได้บ้าง

มีความสุขมากถึงมากที่สุดนะจ๊ะ

สาวผมทอง

2009-08-02T23:05:00.007+07:00

วันนี้ไปงานแต่งงานเพื่อนแก็งค์หลงไพรมาล่ะ
เกือบไม่ได้ไปซะแว้ว.......ก็ผู้กองของเค้าน่ะสิ
งานเข้า..........ต้องไปจับผู้ร้าย

แต่ก็ยังดีที่จับได้ทันเวลา จึงได้ไปโชว์ตัวในงานแต่ง
วันนี้ผมทองเลยเอามาโชว์ซะหน่อย.......อวบไปนึดนึง

ดร.สุรสิทธิ์ ราตรี

2009-07-16T20:40:00.004+07:00

ประชุมวิชาการที่โรงแรมดิเอมมอรัล

วันสุดท้ายของเทอม๑

วันนี้ตอนสายๆ น้องมน มาบอกว่า

"พี่ณะ อาจารย์ที่สอนมนเสียล่ะ เศร้าจัง"

เราก็มั่วแต่ยุ่งกับงาน ก็เลยไม่ได้ถามความเป็นไป

ตกบ่ายน้องมน ก็ทำหน้าเศร้าบ่นเรื่องอาจารย์อีกครั้ง

แต่ก็ยังไม่ได้คิดไรมาก ก็ปลอบๆ น้องไป

ตกเย็นถึงบ้านโทรคุยกับน้องจอย

น้องจอย บอกว่า ท่านอาจารย์สุรสิทธิ์ ได้จากเราไปแล้ว

ตกใจมาก ไม่นึกว่าจะเป็นอาจารย์คนเดียวกันกับที่น้องมนบอก

ท่านอาจารย์สอนดีมาก ใจเย็น อารมณ์ดี

สอนไปยิ้มไป ความรู้ที่ท่านได้ให้มาจะเก็บไว้ในสมองอันน้อยนิดเป็นอย่างดีค่ะ

ขอให้อาจารย์พักผ่อนให้สบายนะคะ อาจารย์จะอยู่ในใจพวกเราตลอดไป

ปล.ไม่ชอบการจากลาแบบนี้เลย เศร้าจัง จิตตก เศร้าจริงๆ

ถ้วยบู้บี้

2009-06-12T16:27:00.006+07:00

เมื่อวันที่ 5 มิถุนายน 2552
ทางบริษัทได้จัดการแข่งขันโบลิ่งกระชับมิตร
สาวๆ Project Co อย่างพวกเราไม่พลาด
ลงแข่งขันด้วย น้องหน่อย ของเราออกความเห็นว่า
ควรมีเสื้อทีม จัดไป "อะไร ๆ ก็กู"
สงสารก็แต่พี่ณี แต่เพื่อทีม พี่ท่านไม่ปฏิเสธอยู่แว้ว

เมื่อถึงเวลาเข่งขันเมามันมาก
เลนส์ของเราไม่เงียบเหงา เสียงเชียร์ดังกว่าใคร
จบสามเกมส์ ผลการแข่งขัน ซึ่งเราก็ไม่หวังอยู่แล้วล่ะ
แต่ปรากฎว่า เราได้ถ้วยด้วยแฮะ เงินรางวัลอีกต่างหาก
รางวัลก็เท่ากับทีมชนะเลิศ โห ! ทำไปได้
ถึงแม้ว่า จะเป็นถ้วยรองโหล่ก็เถอะนะ

สวยๆ ทั้งนั้น

นอกจากสวยแล้วยัง..........ด้วย

หัวหน้าเดียวกัน Project Co กับ R&D

รับถ้วย

นางทาส!!!!!!!!!!
ลูกพี่ฉานนนนนน

Ubud

2009-06-09T21:10:00.018+07:00

เช้าวันที่สองในบาหลี ตื่นกันมาก็แปดโมงแว้ว
ตั้งใจว่าจะไปดูเต้นบารองแถวๆ โรงแรม แต่คาดว่าคงไม่ทัน
ไปเช็คเอาท์ เพื่อเดินทางกันต่อเถอะ
เมื่อไปถึงเคาท์เตอร์ ก็มีคนขับรถมารอรับอยู่แล้ว
ซึ่งเป็นพี่ของประชาสัมพันธ์ มาที่นี้แค่ปรึกษาท่านก็จะได้มาซึ่งบริการนั้นทันที
ตอนแรกเราก็นึกว่าเราโดนเอาเปรียบไม่มีทางเลือกให้เรา
แต่ถ้าคิดอึกแง่นึง เงินก็ไม่ได้มากมายอะไร
เค้าได้ไปใช้จ่ายเลี้ยงครอบครัว มันช่างสุขใจจริงๆ
เราตกลงค่าเดินทางไป อุบูด ราคม 300 000 รูปี ค่อนข้างแพงไปหน่อย
ระหว่างทางแวะกินอาหารพื้นเมือง Babi Kuring ข้าวกับทุกส่วนของหมู
ริมทางมีทุ่งข้าวสลับกับ gallary มันช่างเป็นความแตกต่างที่กลมกลืนเสียนี่กระไร
ใช้เวลาไม่ถึงชั่วโมงเราก็มาถึง อุบูด เรียบร้อยโรงเรียนบาหลี เ
ราได้พักที่ Nick's home stay สวยมาก อลังการขอบอก
วัสดุก่อสร้างเรียบๆ ง่ายๆ แต่ออกมาดุดีแฮะ จัดสวนสวยทีเดียว
เมื่อนำของมาเก็บ สองหนุ่มสาวไม่รอช้า ตระเวณสำรวจ อุบูด ณ บัดนี้
เริ่มต้นที่ Monkey Forest ไปดูลิงที่ต้องจ่ายตังค์ค่าเข้าคนละ 50 000 รูปี
จากนั้นเราก็พากันเดินรอบเมือง สวยดี จัดเป็นระเบียบ
แต่ผู้คนก็ต้องการให้เราใช้บริการ Taxi
ถามไถ่ตลอดทาง ว่าต้องการ Taxi หรือเปล่า ถ้าต้องการก็เรียกไปนานแล้ว
ผ่านโรงละคร เราซื้อตั๋วเพื่อดูรำคืนนี้ แต่ไม่ใช่บารอง
ที่นี่มีรำทุกคืน มีตารางบอกไว้ด้วย
เดินต่อไปเรื่อยๆ ผ่านจุดนักท่องเที่ยว
ทำให้เราซื้อทัวร์สำหรับพรุ่งนี้ คนละ 180 000 รูปี
เดินเล่นไปจนถึงพิพิธภัณฑ์ เสียค่าเข้าคนละประมาณ 100 บาท
เป็นศิลปะภาพวาดที่ดุดัน คล้ายคลึงกันไปซะหมด ไม่ค่อยได้ไอเดียเท่าไร
ใช้เวลาเกือบชั่วโมงครึ่ง ออกมาแถวๆ ตลาดอุบูด ชอบรูปวาดบารอง
รูปเล็กนิดเดียว 500 บาทแน่ะ แต่สามารถต่อรองเหลือแค่ ร้อยกว่าบาท
ฝนตกอีกแล้ว กลับที่พักเพื่ออาบน้ำมารอดูรำ
รำเริ่ม 2 ทุ่ม ตื่นตาตื่นใจดี แต่น่ากลัวไปหน่อย
ต่อจากรำ เราก็ไปดินเนอร์กัน เดินไปเรื่อยๆ เห็นร้าน Kafe Suri
บรรยากาศดี อาหารอร่อย มีเน็ตให้เล่นด้วย
อิ่มอาหาร อิ่มบรรยากาศ กลับที่พักนอน เกือบสี่ทุ่มแล้ว

First Day in Bali (Denpasar and Kuta)

2009-05-24T19:56:00.016+07:00

เดินทางเช้าวันจันทร์ที่ 4 พ.ค. คืนวันอาทิตย์ไม่หลับไม่นอนกัน
กลัวว่าจะตื่นไม่ทัน โทรเรียกแท๊กซี่มารับหน้าบ้านตอนตีสามกว่าๆ
ไปถึงสุวรรณภูมิ ตีสี่ครึ่ง เคาท์เตอร์ Air asia เปิดเช็คอินแว้ว
นั่งๆ นอนๆ หลับตาไป สี่ชั่วโมง ถึงแล้ว Bali หาดสวรรค์ (หรือเปล่า?)

อันดับแรกต้องนำสัมภาระไปเก็บที่โรงแรมก่อน ใช้บริการ Taxi ของสนามบิน
จ่ายไป 70 000Rp หรือประมาณ 200 กว่าบาท ถือว่าแพงพอสมควร
เพราะระยะทางไปโรงแรมประมาณ 4o กิโลเมตรเอง ถึงแล้วโรงแรมที่เราจองไว้
ซึ่งเราก็ไม่รู้ว่าเป็นไง เนื่องจากจองทางอินเตอร์เน็ตเห็นว่าสวยและถูก
ที่สำคัญวันแรกยังไงก็ต้องมีฐานที่มั่นก่อนล่ะ โรงแรมที่เราเลือกติดถนนใหญ่
ออกแนวสัมมนามากกว่ามาพักผ่อน ทำไงได้ล่ะ จองมาแล้วนี่นาแต่ก็สวยนะ

ตอนแรกกะว่าจะนอนเอาแรงสักตื่นแล้วค่อยไปท่องเที่ยว แต่นายอาร์ตตื่นตา
นอนไม่หลับเอาซะแล้ว ไปก็ไป เดี๋ยวค่อยกลับมานอนที่เมืองไทยก็ได้
ว่าแล้ว สองหนุ่มสาวชาวไทยก็เช่ามอไซค์ของโรงแรมซึ่งก็น่าจะเป็นของพนักงาน
เมืองท่องเที่ยวจริงๆ หากินกะนักท่องเที่ยวไปตามท้องถนนจะมีผู้คนรอคอยให้บริการ
(หรือทำให้รำคาญกันแน่??) เป็นการให้บริการที่น่ากลัวมากกว่า
ขอบอกว่านักท่องเที่ยวเค้ากลัวและรำคาญ แต่ที่เมืองไทยก็มีเหมือนกันล่ะนะ

กลับมาเข้าเรื่องของการท่องเที่ยวต่อดีกว่า หลังจากได้มอไซค์
เราก็แปลงร่างเป็นเด็กแว้นกันทันที หาข้าวกินกันก่อนเลย บ่ายสองแล้วยังไม่ได้กินไรเลย
เราจะไปตามหาร้านในหนังสือกัน ปรากฎว่าหลง หลง แล้วก็หลงอีก ถนนป้ายก็ไม่มี
ถามใครก็พูดภาษาปะกิตไม่ได้กัน วนไปวนมาจนถึงหาดคูต้า
สุดท้ายก็กินก๋วยเตี๋ยวในร้านอาหารจีน กรรม! ท้องอิ่ม ชีพจรลงเท้าครับ
ไปพิพิธภัณฑ์กันดีกว่า มีตั้งหลายที่ แต่ก็ไปไม่ถึงสักที ที่ไปถึงก็ปิด
ก็ปาเข้าไปเกือบห้าโมงเย็นแล้วนี่นา มาเลยครับลุงคนนึงตรงดิ่งเข้ามาเลย
เราก็นึกว่าน้ำใจงามพาชมวัดข้างๆ พิพธภัณฑ์ที่ปิด พาวนไปวนมา
พูดแต่เรื่องซ้ำๆ เราก็อยากจะถ่ายรูปกัน แกก็พาเดินอยู่นั่นแหละ
จบภารกิจด้วยการโขกสับค่าพาชมกับค่าผ้าคาดเอว เราอุตส่าห์เตรียมผ้าถุงไปเอง
โดนไปเกือบ 100 000 Rp ซึ้งใจจริงๆ กลับโรงแรมกันดีกว่า

หิวอีกแล้ว 1ทุ่มแล้วหรือนี่ อาบน้ำออกไปหา อาหารพื้นเมืองกินดีกว่า
ก่อนออกถามข้อมูลร้านอาหาร ผับต่างๆ จากโรงแรม เค้าก็ใจดี
บอกมาตั้งหลายร้าน แต่ที่นี้เค้าบอกระยะทางกันแปลกดี ไม่ได้บอกเป็น กิโลเมตร
เค้ากลับบอกระยะทางเป็นนาที งง ป่ะล่ะ งง เลย ขี่ไปประมาณห้านาทีก็จะเจอร้าน
ว่าแต่เค้าจะรู้ได้ไงว่าเราใช้ความเร็วเท่าไรหว่า? ทุกคนใช้เวลาแค่ห้านาทีเท่ากันจริงๆ เหรอ?

สุดท้ายเราก็หาผับหรือร้านอาหารที่เค้าแนะนำไม่เจอ วี่แววแห่งการหลงทางมาอีกครั้ง
เผอิญแอบเห็นร้านข้างทาง เราเลยต้องยุติการเดินทางและแวะกินร้านนี้
ข้าวกับไก่ทอด อร่อยมากแต่ต้องกินด้วยมือ มื้อนี้หมดไป 70 000Rp
กลับโรงแรม สามทุ่มกว่า หลับเป็นตาย หมดไปหนึ่งวันในบาหลี

บรรยากาศตอนตีห้า ที่สุวรรณภูมิ

Yani Hotel

ล้าน รูเปีย

อาหารมื้อแรก ในบาหลี

Kuta Beach

Kuta Beach with cool guy

Shadow of Love

ลุงไกค์ถ่ายให้ ค่าถ่ายรูปแพงจัง

สะก๊อย in Bali

ขี่รถหลงไปอ่ะ....โรงละครสวยดี

อาหารค่ำ

รถไฟ....ฟรี

2009-04-27T12:12:00.002+07:00

อากาศร้อนจนไม่อยากจะทำไรเลย
อารมณ์คนรอบๆ ตัวก็น่ากลัวชะมัด
เมื่อวันก่อนนายอาร์ตไปสอบ เราก็เลย
ต้องหาทางไปเรียนที่ลาดกระบังเอง
นึกได้ลาดกระบังมีรถไฟผ่านนี่นา
ตรงมาที่หัวลำโพงเลยครับ
งึกๆๆงักๆๆ อยู่ จะซื้อตั๋วได้ที่ไหนนะ???
ถามประชาสัมพันธ์ เค้าก็น่ารักนะ ตอบรวดเร็ว เป็นกันเองดี
เข้าแถวต่อคิว พอถึงคิวเรา บอกจุดหมายปลายทาง
เจ้าหน้าที่เค้าก็พิมพ์ตั๋วออกมาให้.....
เราก็ถามเลย เท่าไรค่ะ???
ฟรีค่ะ
เชยจริงๆเรา.........แต่ก็สามารถได้ขึ้นรถไฟฟรีนะ
ครั้งหนึ่งเราก็เคยได้ขึ้นรถไฟฟรี....อิอิ

แต่ว่าช้าไปหน่อย ชั่วโมงเกือบครึ่งกว่าจะถึงลาดกระบัง
ถึงก็ชั่ง ไม่ถึงก็ชั่ง!!!!!!!

ก๋วยเตี๋ยวปากหม้อ

2009-04-12T23:25:00.008+07:00

วันนี้เป็นวันก่อนสงกรานต์หนึ่งวัน
เพิ่งกลับมาจากบ้านสามีที่แปดริ้ว
ก็เลยเพิ่งนึกออกว่า....เมื่อต้นเดือน
ได้ไปกินก๋วยเตี๋ยวปากหม้อที่บางคล้า
กับ เสี่ยโอ๋ และน้องแพรวมานั่นเอง

จะไม่นำเสนอก็กระไรอยู่
ถือได้ว่าเป็นการกินที่ต้องตื่นตระหนกอยู่ตลอดเวลา
ตั้งแต่เห็นร้าน ก็ว่าทำไมต้องนั่งเก้าอี้ตัวน้อย
เหตุผลก็คือ เค้าจะเสริฟน้ำซุปที่เราต้องการ
มีสามน้ำด้วยกัน ไก่ หมู และ ลูกชิ้น
เมื่อเราได้ซุปตามที่เราออเดอร์ไปแว้ว
ก็จะมีการเวียนใส่ตัวข้าวเกรียบปากหม้อ
ซึ่งจะมีแม่ค้าเป็นศูนย์กลาง ดังนั้นเราจึง
ต้องนั่งเก้าอี้ตัวน้อย เพื่อสร้างความใกล้ชิดกับแม่ค้า
แม่ค้าจะทำข้าวเกรียบปากหม้อไปทุกๆ คน
เป็นรอบๆ ไป มีหลายไส้ให้เลือกสรร
ช่วงที่ไม้พายจะนำพาตัวข้าวเกรียบมาเนี่ย
ตื่นเต้นมาก กลัวหล่น กลัวจะโดนหน้าด้วย
(คนทำโหดซะด้วย...อิอิ)
รสชาติก็ใช้ได้ แต่กรรมวิธีนี่สิ ประทับใจสุดๆ
ที่สำคัญ คนขายจำได้ไงนะ ว่าชามไหน
กินข้าวเกรียบปากหม้อไปกี่ตัว

น้ำซุปชามละ ยี่สิบห้าบาท
ข้าวเกรียบปากหม้อ สองตัว ห้าบาท
มื้อนี้ สี่ท่าน เสียทรัพย์ไป สองร้อยห้าสิบ
รวม โค้กด้วย สี่ขวดจ้า.........

ปล.ทำไมเรียกข้าวเกรียบหว่า???
ไม่เห็นจะกรอบซะหน่อย

ปราสาทหินพนมรุ้ง

2009-03-12T01:12:00.010+07:00

ความเดิมจากตอนที่แล้ว
ลืมไปหนึ่งวันคือวันอาทิตย์ วันนี้มี 2 งานเลย
งานหนึ่งเพื่อนเฟืองตอนเรียน ปวส. ซี้กัน
อีกงานเป็นลูกน้องอาร์ตที่บุรีรัมย์
งานเพื่อนเฟืองมีจัดอีกครั้งวันที่ 28
เราก็เลยตัดสินใจไปงานแต่งงานลูกน้องอาร์ต

เมื่อมาถึงเมืองบุรีรัมย์ จะไม่ไปปราสาทหินพนมรุ้งก็กระไรอยู่
พวกเราจึงนำท่านเข้าสู่...ปราสาทหินพนมรุ้ง ณ บัดนี้

ปล.ขอบคุณนายอาร์ตมา ณ ที่นี้ที่ได้พาเฟืองเที่ยวซะคุ้มเลย

เอาไมเคิลแจ๊คสันคืนไป....เอาพระนาราย์คืนมา
ยืนจนเมื่อยกว่าจะไม่มีคน

คนนี้รอนานกว่าอีก

บอกว่าให้ทำซึ้ง....แล้วดูเค้าทำจิ

เอ้....ของจริงป่าวหว่า???

ของจริงสิ...ของดีด้วย

เร็วจิ........ร้อน

ภาพนี้เสี่ยงกล้องหายมาก

โคราช

2009-03-09T18:54:00.005+07:00

เมื่อวันหยุดที่ผ่านมาไป ทริป งานแต่งงาน
ฤกษ์ดีกันจริงๆ แต่งกันตั้งแต่วันศุกร์ – วันอาทิตย์เลย
ประเดิมด้วยงานแต่งงานผู้กองเนตรที่โคราช
หนุกหนานเป็นที่สุด.....โดยเฉพาะหมอลำซิ่ง
นายอาร์ตของเราเนี่ย ออกนอกพื้นที่หน่อยเป็นไม่ได้
ทำเป็นลืมว่าเป็นผู้กอง....เด๊นซ์เป็นเด็กเมากาวไปเลย
เสียดายไม่มีรูปถ่ายหรือคลิปมาให้ดู...ไว้โอกาสหน้าล่ะกัน
แต่ถ้านึกถึงแย้.......ใช่เลย แย้หิวข้าวอ่ะ

ต่อด้วยเช้าวันเสาร์งานผู้กองอัง........
งานนี้ติดกับดักผู้กองฟลุ๊ค......ติดลมครับพี่น้อง
ผู้กองฟลุ๊กติดลมไม่ยอมกลับ ใช้ชีวิตด้วยกันทั้งวัน
ไปกินต่อร้านที่มีคนแนะนำมา “ส้มตำพันล้าน”
กว่าจะหาเจอเกือบไปเยี่ยมญาติที่โรงพยาบาลซะแว้ว
แต่จริงๆแล้ว ขอแนะนำร้าน “ไก่ย่างนายเมือง ส้มตำสะดิ้ง”
อาหารอร่อยพอๆ กัน แต่ความสะอาดและบริการ แถมด้วยบรรยากาศร้าน
ต้องยกให้ “ไก่ย่างนายเมือง ส้มตำสะดิ้ง” (ไม่รู้จำชื่อผิดหรือเปล่า)
รูปก็ไม่ได้ถ่ายมาให้ดู ตอนนี้มีแต่กล้องตัวใหญ่ขี้เกียจพก
คราวหน้าต้องพกกล้องตัวเล็กไปด้วย พลาดไปหลายช๊อตเหมือนกัน

สุดท้าย ไปโคราชทั้งที ต้องไปกราบเท้าย่าโม
ประทับใจสุดๆ รถติดเป็นกิโล
ตำรวจเต็มไปหมดเลย.......ม๊อบครับม๊อบ
เสื้อแดงเต็มไปหมดเลย รวมแล้ว 20 คนเห็นจะได้
ตำรวจเป็นร้อย กลับบ้านดีกว่ามั๊ยค่ะ....เฮ้ย!!!!

วิทยาลัยราชสิทธาราม

2009-02-03T12:09:00.003+07:00

หลังจากห่างหายไปนานพอสมควร

แฟนคลับต่างเรียกร้องว่าหายไปไหน

ก็เลยมาอัพบล๊อกให้หายคิดถึงกันนิดนึง

ช่วงนี้เป็นเทศกาลสถาปนาสถาบันกันเยอะแยะมากมาย

และก็มีประเด็นร้อน เรื่องการไล่ล่า

เค้าก็มีประสบการณ์การสถาปนานะ แต่ลืมไปหมดแล้วล่ะ

แต่ที่จำได้คือ เมื่อ 12 ปีที่แล้วได้เป็นนักศึกษา

ของวิทยาลัยเทคนิคราชสิทธาราม ช่างไฟฟ้ากำลัง

เป็นที่ลืมไม่ลงทีเดียว มีประสบการณ์มากมายที่นี่

มีเพื่อนที่ทิ้งกันไม่ลง รวมกลุ่มกันอย่างเหนียวแน่นจนถึงปัจจุบัน

เป็นพื้นฐานการศึกษาที่ทำให้มีความรู้ถึงทุกวันนี้

และเมื่อถึงวันสถาปนา 25 มกราคม ของทุกปี

ศิษย์เก่า จะกลับมากันโดยไม่ได้นัดหมาย

12 ปีที่ผ่านมา นับครั้งได้ที่ไม่ได้กลับไปบูชาพ่อวิษณุ

ที่สำคัญ คุณพ่อก็จบจากที่นี่ เราเกิด 24 มกราคม

วันที่ 25 มกราคม 2522 เรามีอายุ 1 วัน

คุณพ่อก็ปล่อยให้คุณแม่อยู่กับลูกสาวกันตามลำพังที่โรงพยาบาล

ส่วนตัวคุณพ่อนั้น ก็กลับมาบูชาพ่อวิษณุที่วิทยาลัย......

วันเกิดฉัน

2009-01-25T00:49:00.009+07:00

และแล้ว หลักสามก็มาแทนที่
ทั้งที่ตอนเด็กๆ รู้สึกว่ามันช่างห่างไกลเหลือเกิน
สามสิบแล้วคร้าบบบบบบบ อายุสามสิบ
ก็รู้สึกตกใจเล็กน้อย เสียดายวันเวลาเก่าๆ
ปล่อยให้ผ่านไปอย่างรวดเร็ว
แต่ถ้าให้กลับไปแก้ไขอะไรในอดีต
ไม่เลย....ไม่อยากแก้ไขอะไรทั้งนั้น
เพราะว่ามันคือสิ่งที่เราตัดสินใจไปแล้ว
ด้วยความคิด ขณะนั้น ก็ตัดสินใจทำได้แค่นั่นแหละ
จึงทำให้เรามีประสบการณ์มากเพิ่มขึ้นไง
ถ้าไม่มีการผิดพลาด แล้วจะรู้ได้อย่างไรว่าสิ่งไหนคือสิ่งที่ถูกต้อง
โอ้ย.......สงสัยจะแก่จริง บ่นอยู่ได้
กลับมาเรื่องของวันเกิดปีนี้ดีกว่า
ได้เป่าเค้กตั้งสี่รอบแน่ะ.....ทำลายสถิติ

ก้อนแรกกับลูกพี่ที่รู้ใจ (รู้เสมอว่ากูต้องลืมหรือทำไรผิด)
เกิดใกล้ๆ กัน 24 กับ 25 ฉลองพร้อมกันไปเลยล่ะกัน
สุขสันต์วันเกิดค่ะ พี่อั้ม

ก้อนที่สองเค้กส้ม จากน้องอานัท R&D
โอมเพี้ยง.......ขอให้ความรักสมหวังนะจ๊ะ

ก้อนที่สามจากเพื่อนๆ Edtech15
ขอบคุณมากๆ จ้า

ก้อนสุดท้าย จากคุณแม่สุดสวย
ทุกปีต้องมีเค้กจากแม่ ต้อง S&P เท่านั้น
แต่วันเกิดแม่ ลูกสาวซื้อเค้กข้างทาง
วันเกิดอาร์ตเซอร์ไพส์ส่ง S&P ให้ทีทำงาน แม่จ่ายตังค์อีกตะหาก

ปล.รูปเค้กจาก Edtech อยู่กล้องคนอื่น ถ้าได้แล้วจะมาลงใหม่จ้า

พักเที่ยง

2009-01-13T20:21:00.010+07:00

เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมาไปเรียน
ตอนพักเที่ยงก็เลยชวนเพื่อนๆ
ไปถ่ายรูปเล่นๆ กันที่ทางรถไฟ
และตลาดเก่า ถิ่นของเด็กช่างศิลป์
ซึ่งหนึ่งในนั้นก็พี่ตั้งของเรานั่นเอง
คราวนี้ถ่ายทำรถไฟ คราวหน้าจะไปสุวรรณภูมิ!

ไอเดีย อาจารย์โญ หรือ จอยหว่า???

ดูหน้าสองสาวข้างๆจิ...สงสัยจะเขิน

ลงทุนถ่ายทำ

รูปนี้ชอบ

นางแบบของเด็กช่างศิลป์ (จริงๆ)

นางแบบของผู้กองอาร์ต (จริงๆ)

ผู้นำสีสัน

ไอเดียอาจารย์โญ เฟืองถ่าย
ชื่อภาพ.....ลอดช่อง

สามชุก ตลาดร้อยปี

2009-01-06T22:48:00.013+07:00

บล๊อกนี้เป็นบล๊อกแรกของปี2552
หยุดไปนาน ทั้งงาน ทั้งเรียน ทั้งงานแต่ง
เลยไม่ได้ไปไหนช่วงปีใหม่ อยู่ทำการบ้าน
แต่ก็ไม่ได้ทำอีกอยู่ดี...อิอิ

การเดินทางครั้งนี้ สุพรรณบุรีนั่นเอง
ไปงานบวชเพื่อนตอนป.ตรี
ก่อนไปบ้านงานแวะไปตลาดสามชุก ร้อยปี
ทำไมไม่รู้ ไปแต่ตลาด ที่สำคัญปรับปรุง
และพัฒนาโดย ครุศาสตร์ลาดกระบังอีกแล้วครับท่าน

พอถึงบ้านงานหวัดดีพ่อแม่ พี่บี
ขอเสื่อ 1 ผืน แล้วก็นั่งกลางทุ่งจนมืดเลย
สนุกสนานมาก.......

KMIT'NB Gang

Gang leader

ยอดมนุษย์

เสียค่าเข้าชมด้วยจ้า

ตู้กับข้าว

!!!!!

ความชอบส่วนตัว

หัวโตเชียว

ไปทางไหนดีหว่า???

สนุกจริงๆ

มรว.ถนัดซ้าย ห้อยพระล้านกว่าบาท เค้าว่างั้น

แอ่ว...ลำปาง

2008-12-27T20:53:00.008+07:00

ควันหลงจากการไปลำปาง
ต้องนำมาประชาสัมพันธ์สถานที่ท่องเที่ยว
เนื่องจากเวลามีน้อยก็เลยได้ไปเที่ยวแค่สองที่
คือที่โรงไฟฟ้าแม่เมาะ กับ พระธาตุลำปางหลวง

โรงไฟฟ้าแม่เมาะ สวยงามร่มรื่น
มีที่เล่นสไลเดอร์ จากที่ลาดชันด้วย
โดนบังคับขู่เข็ญให้เล่น ดูจากรูปหน้าตากลัวสุดๆ
เป็นคนกลัวความสูงนี่นา...เลี่ยงได้เป็นเลี่ยง

พระธาตุลำปางหลวง สวยมาก
เมื่อเข้าไปรู้สึกได้ถึงความรุ่งเรืองที่ผ่านมา
มีเงาพระธาตุกลับหัว และไม้เสี่ยงทาย
เวลามีน้อย เพราะเค้าเปิดแค่ 5 โมงเย็นเท่านั้น

ไม่เป็นไรคงได้มีโอกาสไปเที่ยวอีกแน่นอน
เพราะว่ายังมีร้านอาหารอีกหลายร้าน
ที่เฟืองยังไม่ได้ไปชิม...อิอิ

New Year Party 2009

2008-12-23T07:23:00.020+07:00

เมื่อวันที่ 19 ธันวาคมที่ผ่านมา

มีงานเลี้ยงปีใหม่ของบริษัท

มีการประกวด การแต่งกายในชุด ขาวดำ

ซึ่งแผนก Project กับ R&D

ได้แต่งเป็นนางฟ้า กับ ซาตาน

ได้เข้ารอบ แต่แม่มดจากจัดซื้อได้รางวัลไปครอง

งานนี้เป็นพิธีกร เหนี่อยมาก

เพราะไมค์ก็ไม่ดัง คนก็เยอะ

ร้อนก็ร้อน นอนก็ไม่ได้นอน เพิ่งกลับมาจากลำปาง

แต่ทุกอย่างก็ผ่านไปได้ด้วยดี

สุขสันต์ปีใหม่จ้า

นางฟ้าแต่อยากเป็นซาตาน

นางฟ้ากับ MD

เหล่าซาตาน

นางฟ้า รุ่นใหญ่

สองสาวพิธีกร

หนุ่มๆ อยากถ่ายรูปกับนางฟ้า

แม่มด กับ นางฟ้า

น้องรัก กับ เจ้านายสุดเลิฟ

ตอนแรกนึกว่าดาราเกาหลี ดูไปดูมา

ดัง พันกร

นายอำเภอ VS ตำรวจ

การแสดงเดินแบบ คนนี้ Hot สาวๆ ขอถ่ายรูปด้วยเยอะมาก

(เอื้อเฟื้อเครื่องแต่งกายโดยผู้กองอาร์ต)

เหตุเกิดที่...ปากช่อง

2008-12-14T21:30:00.014+07:00

วันนี้มีฝนดาวตก...
เออๆๆ ไปดูกันที่ปากช่องบ้านพี่หมวยดีกว่า
ต้นเหตุของการไปปากช่องคราวนี้
ซึ่งเป็นการรวมตัวที่ครบ 7 ยอดมนุษย์

ขับรถไปเรื่อยๆ แป๊ปเดียวก็ถึง
ปากช่อง แต่ว่ามีรถบัสมากมายเหลือเกิน
สงสัยว่าจะไปดูดาวตกเหมือนกันล่ะมั้ง
ปั๊มเต็มทุกปั๊มเลย......

อันดับแรกกองทัพต้องเดินด้วยท้อง
ถึงร้านเพื่อนพี่หมวยเมื่อเวลาประมาณ 20.00
ปากช่องหนาวมาก.....ไปโดยไม่ได้เตรียมการ
ดีซะว่ามีขนเป็ดอยู่หลังรถ พร้อมแร็กกิ้ง(เขียนงี้มั้ง)
บรรเทาความหนาวลงไปได้บ้าง
แต่ค่อนข้างแปลกตา เหมือนคาบ่าเร่ยังไงไม่รู้
สาวซ่าซะอย่าง...บ่ยั้น

เมื่ออิ่มหน่ำสำราญ (ไก่อร่อยมาก)
ประกอบกับต่อสู้กับความหนาวไม่ไหวแล้ว
กลับที่พักกันดีกว่า จะกลับเข้าไปมือเปล่าคงไม่ได้
แวะซื้อแอลกอฮอล์คลายหนาวสักนิด
จอดรถที่ปั๊มก่อนเข้าที่พัก....เค้าไม่ขายแอลกอฮอล์
น้องจอยจะหยิบเป๋าตังค์ไปซื้อเบียร์
พี่ๆ เป๋าตังค์จอยหาย!!!!

ให้พี่หมวยโทรไปที่ร้านสิ
ตั้งก็ดีใจหาย เดี๋ยวพี่ขับรถกลับไปดูให้
พี่หมวยโทรไป....ค่อยยังชั่ว
มีกระเป๋าตกอยู่ใต้โต๊ะจริงๆด้วย
แต่ว่า เค้าบอกว่ามีสองใบนะ
อ้าว!!! ของใครหว่า???
มีบัตรชื่อว่า ฉัตรพันธ์
อ๋อ พี่ตั้งที่ใจดีจะขับรถไปดูเป๋าให้นั่นเอง
ของตัวเองหายยังไม่รู้ตัวเลย
คราวนี้เหยียบกระจาย....ถึงร้านในบันดล

หลังจากได้เป๋าตังค์คืนมาได้สองใบแล้ว
โครงการซื้อแอลกอฮอล์ยังไม่ได้จบไปด้วย
ปั๊มไม่ขาย ร้านก็ปิดหมด
เหลือแต่คาราโอเกะ...เอาว่ะ จอดๆๆๆ
พี่ซื้อเบียร์หน่อยค่ะ....ขวดเท่าไรจ๊ะ
80 ค่ะ ราคาขายในร้านคะ
ทำไงได้...ไม่มีขายแล้วนี่ 80 ก็ต้องซื้อ
จะซื้อธรรมดาได้ไง...เห็นเวทีว่างๆ
ประกอบกับคิดตังค์กูแพงแล้ว
พี่ๆๆ ขอร้องเพลงได้ป่ะ
เมามันไปซะ ว่าจะร้องอีกสักสองสามเพลง
ลืมไปสมาชิกรถอึกคันรออยู่

ตัดกลับไปที่รถอีกคัน...
มันเป็นไรกันป่าวหว่าซื้อเบียร์นานมาก
คุณหลิงชึ้ชวนเพื่อนๆ ดูผีอีกตะหาก

สรุปว่า ดาวก็ไม่ได้ดู.....
แต่คราวนี้เค้าเป็นเด็กดีนะ ไม่งอแงกลับบ้าน..อิอิ

ร้านอาหาร

หัวหน้าแก๊งค์

คราวนี้ผมยอมแพ้

ผู้ชนะตัวจริง...ไม่หลับไม่นอน

เจ้าของโครงการ อยากโดนอากาศเย็น

น้องแอ๊บ...ตัวจริง หลิงนั่นเอง

คนนี้เที่ยวเขาใส่ส้นสูง

คนนี้สงสัยอากาศจะเย็นไป

ถ่ายภาพมุมกล้องตลอด

หนูเป็นนักร้องค่ะ

ที่ทำงานหนูเองค่ะ

ที่ว่าง

เค้าถ่ายรูปกะตุ๊กตา Blythe กันเหรอ

เมื่อรักฉันเกิด....กับคนที่เกิดแปดริ้ว

2008-12-10T22:56:00.009+07:00

ไม่ได้หายไปไหนจ้า
แต่ว่าเวลามีน้อยใช้สอยอย่างประหยัด
แล้วก็หมดมุกอีกตะหาก
เอาเป็นว่าเอารูปมาลงล่ะกัน
ไว้ว่างๆ จะมาเขียนเล่าเรื่อง
งานบอลลูนจ้า...........

ราตรีสวัสดิ์.....หมดเวลาอีกวันแล้ว

Post card from....Bang Poo

2008-12-10T22:37:00.002+07:00

เกือบครบ 1 ปีแล้ว....ใจหายจัง

2008-12-01T16:51:00.003+07:00

ความเศร้าจางลง

ความเหงายังคงมีมาก

ไม่อยากให้น้องลาจาก

คิดถึงน้องมากจริงๆ

จานตนากิน

2008-11-30T22:38:00.012+07:00

ช่วงนี้สถานการณ์บ้านเมืองร้อนแรงมาก
ร้อนดังกะไฟเยอร์....
เมืองไทยจะเป็นเรกเก้อยู่แว้ว
สีเหลือง.........สีแดง
ถ้าทหารมาด้วยก็ต้อง.....สีเขียว
เรกเก้....เขียว เหลือง แดง

เป็นมุกที่ชอบมากจากละครเวที
เรื่อง...........จานตนากิน
ของน้องๆ คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์
สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง

ไม่เคยดูละครเวทีมาก่อนเลย
เห็นโปสเตอร์ติดประกาศที่คณะ
ก็เลยชวนสาวๆ ที่ห้องไปดูด้วยกัน
สนุกและประทับใจอย่างแรง
ตอนแรกไม่ได้คาดหวังอะไรมาก
เพราะคิดว่าเป็นแค่ละครเวทีของนักศีกษา
แต่ขอบอกว่า ทำได้เหมือนมืออาชีพมาก
ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะสะกดผู้คน
ให้เฝ้าติดตามตลอด 4 ชั่วโมง

นักแสดงเลือกได้อย่างเหมาะเจาะ
มุกตลกมีสอดแทรกได้ตลอด
ตามความคิดของตัวเองคิดว่า
เป็นมุกที่ไม่สกปรก....เด็กๆสามารถดูได้
มีการแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้าได้ดี
มีเทคนิคการใช้สีสะท้อนแสง (ไม่รู้ว่าเรียกถูกหรือเปล่า)
คือจะใช้ ผู้แสดงใส่ชุดสีดำ
ปิดไฟบนเวที โชว์เทคนิคสีสะท้อนแสง
ตื่นเต้นเร้าใจมาก....ตอนโชว์นี้แหละ
ถึงกับอึ้ง.....โอ้โห้....ทำได้ขนาดนี้เลยเหรอ???
แต่ที่คิดว่าควรหาวิธีย้ายฉากในวังให้น้อยลงหน่อย
เปลี่ยนบ่อย แต่ก็ไม่ได้ดึงดูด
หรือไม่ก็เปลี่ยนบทให้อยู่ในวังน้อยลง
อีกเรื่องที่เป็นปัญหาก็คือ มีงานคอนเสิร์ต
อยู่ด้านนอกทำให้เสียอรรถรสไปนิดหน่อย
จริงๆ แล้วงานขนาดนี้เจ้าหน้าที่อาคาร
น่าจะทราบ ไม่ควรจัดงานซ้อนกัน
แต่น้องๆ เค้าก็สามารถแสดงต่อสู้กับคอนเสิร์ต
ได้เป็นอย่างดี เพราะถ้าเป็นเราสมาธิคงไม่มีแน่

หวังว่าปีหน้าคงรักษาหรือไม่ก็พัฒนาคุณภาพ
เพราะจะไม่พลาดแน่นอน...ขอจองตั๋วเลยได้มั๊ย
จะได้อยู่แถวหน้า......

http://showbee.kmitlcommarts.com/main.html

ร้องรำทำเพลง

อึ้ง...ทึ่ง...เสียว

เหล่านักแสดง...พร้อมสปอนเซอร์

ประชากร...ในจินตนาการ

ปู่-หลาน...เค้ารักกัน

บัตรเติมเงินในเมืองจานตนากิน

บาทหลวง..หน้าหวาน

คนนี้เก่ง...ชอบ

นางฟ้าทั้ง 5 ตามคำเรียกร้อง

อยากถ่ายรูปกะกระต่ายป่าด้วย....แต่เค้าคิวยาว

สถานตากอากาศบางปู

2008-11-27T20:41:00.018+07:00

นกนางนวลที่พบในประเทศไทยมีประมาณ 23 ชนิด แต่ช่วงหลังนี้มีรายงานการพบนกนางนวลชนิดใหม่ ๆ ซึ่งแต่ก็ยังคงสับสนอยู่ว่าเป็นชนิดใดและมีจำนวนเท่าใดกันแน่ ผมเลยยึดถือตัวเลขเก่า ๆ ไปก่อน แล้วเมื่อไหร่ทราบความคืบหน้าจะมารายงานให้ทราบ เราสามารถแบ่งกลุ่มนกนางนวลที่พบออกเป็นสองกลุ่มใหญ่ ๆ คือพวกนกนางนวลขนาดใหญ่ หรือพวก Gull กับพวกนกนางนวลขนาดเล็กหรือนกนางนวลแกลบ Tern สองกลุ่มนี้นอกจากแตกต่างกันที่ขนาดแล้วจุดที่จะสังเกตเห็นได้ชัดคือ ปีกของนกนางนวลแกลบจะเรียวเล็กแต่ยาวคล้ายปีกนกนางแอ่น และหางมักเป็นแบบส้อม (fork)

นกนางนวลธรรมดาเป็นนกที่มีถิ่นอาศัยอยู่ทางตอนกลางของทวีปเอเชีย แต่ในช่วงฤดูหนาวจะอพยพลงใต้ ผ่านมาทางอินเดีย พม่า กัมพูชา รวมทั้งประเทศไทยด้วย นกที่อพยพเข้ามานี้จะอาศัยอยู่ในประเทศไทยช่วงเวลาหนึ่ง ทุก ๆ ปี นกนางนวลธรรมดาจะอพยพเข้ามาประมาณเดือนตุลาคม และกลับสู่ถิ่นอาศัยเดิมประมาณเดือนมีนาคม นอกจากเจ้านางนวลธรรมดาแล้วเรายังสามารถพบนกนางนวลชนิดอื่น ๆ อีก เช่นนกนางนวลขอบปีกขาว (Common black-headed Gull) นางนวลแกลบเล็ก (Little Tern)

ใครที่อยากเห็นนกนางนวลธรรมดาเป็นพัน ๆ ตัวบินว่อนกันเต็มท้องฟ้าที่สถานตากอาการบางปู ต้องมาช่วงเย็นของวันซึ่งเป็นช่วงเวลาที่นักท่องเที่ยวมากันมากเป็นพิเศษ นกจะมาบินวนรอรับกากหมูที่นักท่องเที่ยวโยนให้ นกที่นี่ชอบกินกากหมูครับเพราะเป็นอาหารที่มีพลังงานสูงและไม่ต้องเปลืองแรงไปหาปลาที่มีอยู่น้อยนิด ที่สถานตากอากาศแห่งนี้จะมีบริการขายกากหมูให้นักท่องเที่ยวโปรยให้นกกิน เมื่อโยนกากหมูขึ้นไปนกนางนวลจะกินได้แม่นยำ เหมือนการให้อาหารสุนัขเลย สนุกดีแต่มือจะมันเชียว เค้าก็จัดเตรียมที่ล้างมือไว้ให้อย่างสะดวกสบาย

เกิดความสงสัยขึ้นมาว่าทำไมถึงมีนกนางนาวลมากมาย เพราะว่าสถานตากอากาศบางปู อยู่ในเขตทหารนั่นเองทำให้ไม่มีใครมาเข้ามาทำร้ายได้ จึงทำให้มีนกนางนวลมากจริงๆ แล้วเชื่องมากด้วย ถ้ามีโอกาสลองแวะเข้าไปทักทายเหล่านางนวลได้นะคะ พวกเค้าจะอยู่ประมาณเดือนพฤศจิกายน-กุมภาพันธ์เป็นช่วงโรแมนติกเลยทีเดียว

โบว์ลิ่ง ชิงแชมป์โรค...เมื่อย & เมา

2008-11-27T12:26:00.015+07:00

เนื่องมาจากความอยากเล่นโบว์ลิ่งเป็นอย่างสูง
ประกอบกับวันนี้มีการรวมตัวกันพอเหมาะพอเจาะ
ไปกันดีว่า Let's go to Major Bowl
บิ๊กซี อ้อมน้อย...คนน้อยแน่ๆ เพราะอยู่ชานเมือง
ประทับใจกับการต้อนรับและดูแลผู้ใช้บริการ
เพราะปกติ สาวซ่ากับนายอาร์ตไปใช้บริการที่ใด
มักจะถูกมองข้ามเสมอ ก็เรามันดูเหมือนคนมีตังค์ที่ไหนกัน
แต่เมื่อใดทราบว่านายอาร์ตเป็นตำรวจ
การบริการเปลี่ยนไปทันที..แปลกเนอะคนเรา มองแต่ภายนอก

ตอนแรกเราได้อยู่ที่เลนสี่.....ระหว่างเลนสามและห้า
โห.....โยนอย่างมั่นใจ....ล้างท่อ..ล้างท่อ และล้างท่อ
ข้างซ้าย....สไตร์ ข้างขวา ก็สไตร์........
ความมั่นใจหายไปสามขีดกว่า...มารู้ตอนหลัง
ข้างซ้าย...เยาวชนทีมชาติ....ข้างขวาทีมชาติมาเลย
สุดท้ายเค้าคงทนดูกันไม่ได้....เลยขอให้เราย้ายไปอยู่เลนสิบ
ค่อยยังชั่วทุกคนโยนดีขึ้นเป็นลำดับ.....

เวลาโยนโบว์ลิ่งนี่ก็เป็นอีกความรู้สึกหนึ่งนะ
สังเกตจากคนรอบข้างได้.... เวลาโยนสไตร์นะ
เค้าจะเดินยืดอกมองไปรอบๆ ใครเห็นตรูทำไสตร์บ้างหว่า.....
ยิ้มริมปากเล็กน้อย แต่เวลาโยนไม่ได้เลยดิ....
ลีบมาเลย ก้มหน้าก้มตา ในใจก็นึกว่า
มีใครเห็นบ้าง แล้วท่านล่ะ.....จะเดินยืด หรือว่า จะเดินลีบ(รีบด้วย)

ณ บิ๊กซี อ้อมน้อย

บรรยากาศ ณ เลนสี่....

ตำรวจเครื่องแบบนอก..ผู้เล่นคนที่ 1

ท่าเตรียม

ตำรวจนอกเครื่องแบบ.....ผู้เล่นคนที่ 2

เดินหน้ายืดแบบนี้ สงสัยจะทำสไตร์มา

สาวซ่า หน้าหวาน.....ผู้เล่นตัวสำรอง

ลูกไหนดีหว่า....ขอโยนทีสองลูกได้มั๊ย

ลูกเดียวมันไม่โดนซักที

กรมทางหลวงส่งเข้าแข่งขัน.....ผู้เล่นคนที่ 3

เอ้.....ทำไมมันเบลอไปหมดเลย....อ้อ...ตรูเมา

จบเกม
ชนะเลิศ ตำรวจนอกเครื่องแบบ
รองชนะเลิศอันดับ 1 ตำรวจเครื่องแบบนอก
รองชนะเลิศอันดับที่ 2 กรมทางหลวง

พุทธมณฑล

2008-11-24T21:43:00.008+07:00

ความเห่อเป็นเหตุ

ได้ชวนนายอาร์ตไปถ่ายรูปที่พุทธมณฑล

กลับมาจากเรียนนึกว่าจะทันไปเก็บภาพแสงแดด

ไปถึงแดดหมดครับ....คนกลางคืน

ได้เห็นภาพความมืดอีกครั้ง

ตอนเดินกลับรถ...มืดมาก น่ากลัวที่สุด

กลัวว่าจะมีงูหรือเปล่า.....จะมีใครมาปล้นกล้องเรามั๊ยนะ

มืดจริงๆ เพราะฉะนั้นใครไปที่นั้น

แล้วคิดว่าจะอยู่มืด แนะนำให้ถือไฟฉายไปด้วย

ทางที่ดีกลับก่อนที่จะมืดดีกว่า

เวลาน้อยเลยไม่ได้ไปให้อาหารปลา

ถนนอุทยาน

2008-11-22T22:09:00.011+07:00

วันนี้ไปเรียนเป็นวันแรกของเทอมสอง
ตื่นแต่เช้าไปส่งแม่กับยายที่ศิริราช
หมอนัดยายไปตรวจทุกสามเดือน
นานแล้วที่ไม่ได้พายายไปหาหมอ
เวลาทำงานแล้ว ชีวิตวุ่นวายจริง
เมื่อก่อนตอนยายกลับมาจากเมืองนอกใหม่ๆ
เรายังเรียนอยู่มีเวลาเหลือเยอะ
พายายไปเที่ยวบ่อย เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยได้ไปหายาย
ต้องหาเวลาไปอยู่กับยายบ่อยๆ ซะแล้ว

สุดท้ายก็ไปเรียนสายอีกตามเคย..อิอิ
ช่วงนี้เป็นช่วงแห่งเวลา เห่อ...อย่างแรง
กลับมาจากเรียน..ชวนนายอาร์ต
ไปกินข้าวและถ่ายรูปกันที่ถนนอุทยาน
ที่นี่ก็เช่นกัน...ไม่ได้ไปนานมากแล้ว
เอ้! ฉันเอาเวลาของชีวิตไปไหนหมดน่ะ???
อ้อ..อยู่แต่กับที่ทำงานวันละเกือบสิบชั่วโมง..แบ่งไป
สงสัยว่าเรียนจบต้องเปลี่ยนอาชีพอย่างแน่นอน
ทำงานที่มีเวลาให้ชีวิตตัวเองมากขึ้นดีกว่า

กลับมาพูดถึงถนนอทุยานกันต่อ
เมื่อสมัยเปิดถนนใหม่ มีผู้คนมากมาย
ต่างพาลูกจูงหลานมาเที่ยววิ่งเล่นดูไฟกัน
ทั้งๆ ที่ฉันก็เห็นว่ามันก็คือไฟธรรมดา
มาดูกันทำไมหว่า อาจเป็นเพราะว่าเมื่อก่อน
สมัยเรียนขับรถกลับบ้านถนนเส้นนี้ประจำ
ทำให้เห็นว่าเป็นไฟธรรมดา
แต่ในตอนนี้...ถนนเงียบเหงาลง
ไม่มีผู้คนมากมายเช่นแต่ก่อน
คงเหลือแต่ผู้ที่มาใช้บริการร้านอาหาร
ไฟก็ไม่ครบ....ติดๆๆ ดับๆๆ
น่าจะมีผู้ที่รับผิดชอบดูแลให้คงสภาพที่ดี
ทุกสิ่ง ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลาจริงๆ

ถนนอุทยาน (Thanon Utthayan) (เดิมชื่อถนนอักษะ) เป็นถนนเชื่อมระหว่างถนนพุทธมณฑลสาย 3 ในเขตทวีวัฒนา กรุงเทพมหานคร ถึงถนนพุทธมณฑลสาย 4 ในอำเภอพุทธมณฑล จังหวัดนครปฐม มีระยะทาง 4 กิโลเมตร พร้อมด้วยทัศนียภาพที่สวยงาม จนได้ชื่อว่าเป็นถนนที่สวยที่สุดในประเทศไทย

ถนนอุทยานหรือเดิมชื่อถนนอักษะ เป็นถนนที่สร้างมุ่งไปพุทธมณฑลซึ่งได้เริ่มก่อสร้างใน พ.ศ. 2498 สมัยที่จอมพล ป.พิบูลสงครามเป็นนายกรัฐมนตรีเพื่อเฉลิมฉลอง 25 พุทธศตวรรษ (พ.ศ. 2500) โดยเริ่มดำเนินการเวนคืนที่ดินของราษฎรเพื่อสร้างถนนตั้งแต่ พ.ศ. 2494 แต่การก่อสร้างพุทธมณฑลและถนนอักษะได้หยุดชะงักไปเมื่อจอมพล ป.พิบูลสงคราม ถูกจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ ก่อรัฐประหารยึดอำนาจใน พ.ศ. 2500 ต่อมาในสมัยพลเอกเกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ เป็นนายกรัฐมนตรี ได้เริ่มรื้อฟื้นโครการพุทธมณฑลขึ้นเนื่องจากใกล้การเฉลิมฉลองโอกาสที่สถาปนากรุงรัตนโกสินทร์ครบ 200 ปีใน พ.ศ. 2525 และเสร็จสมบูรณ์ในสมัยที่พลเอกเปรม ติณสูลานนท์ ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี ส่วนถนนอักษะได้รับอนุมัติให้ลงมือก่อสร้างในสมัยที่นายบรรหาร ศิลปอาชา ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี

โครงการก่อสร้างถนนอักษะเป็นโครงการหนึ่งที่กรุงเทพมหานครดำเนินการเพื่อเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวในการฉลองสิริราชสมบัติครบ 50 ปี ใน พ.ศ. 2539 เพื่อเป็นการเสริมสร้างความสง่างามแก่พุทธมณฑลซึ่งเป็นสถานที่สำคัญทางพระพุทธศาสนา เป็นการเสริมสร้างภาพลักษณ์ และอำนวยความสะดวกในพระราชพิธีที่พุทธมณฑล ถนนสายนี้ยาว 3,861 เมตร ใช้งบประมาณการก่อสร้าง 1,068,987,571 บาท และเสร็จสมบูรณ์เปิดให้ประชาชนใช้ได้ในวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542

สำหรับชื่อถนนอักษะซึ่งมาจากภาษาอังกฤษว่า Axis แปลว่า แกนกลาง นั้นเป็นคำที่ใช้เรียกหมายถึงประเทศฝ่ายอักษะ คือ เยอรมนี อิตาลี และญี่ปุ่น ซึ่งทำสงครามกับฝ่ายพันธมิตร คือ สหรัฐอเมริกา อังกฤษ ฝรั่งเศส ในสงครามโลกครั้งที่ 2 และรัฐบาลในสมัยจอมพล ป. พิบูลสงคราม ได้ประกาศเข้าร่วมสงครามกับฝ่ายอักษะ เมื่อสร้างถนนเสร็จแล้ว กรุงเทพมหานครได้ประสานงานกับกรมศิลปากรในเรื่องชื่อถนนอักษะ ซึ่งกรมศิลปากรได้แนะนำให้ใช้ชื่อว่า ถนนอักษะ ซึ่งแปลว่าแกนกลาง เนื่องจากเป็นถนนเชื่อมระหว่างถนนพุทธมณฑลสาย 3 กับถนนพุทธมณฑลสาย 4 ต่อมากรุงเทพมหานครได้ประสานงานกับกรมศิลปากรเพื่อขอพระราชทานชื่อถนนจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ซึ่งทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานชื่อถนนว่า “ ถนนอุทยาน ” ซึ่งเป็นชื่อที่สัมพันธ์กับพุทธมณฑล

โป๊ด-สะ-กาด

2008-11-18T22:03:00.002+07:00

ผู้กอง...ยอดรัก

2008-11-17T20:02:00.006+07:00

นายอาร์ตได้รับแต่งตั้งเป็น
"ร้อยตำรวจเอก"
จากหมวดก็เป็นผู้กองเรียบร้อยแล้ว

เสาร์ - อาทิตย์ที่ผ่านมา
นายอาร์ตได้กลับไปหา
คุณยาย พ่อ-แม่ และ แม่ติ้ง
ประดับดาวดวงที่สามให้
บรรยากาศ.....ประทับใจ
อบอุ่นแฝงไปด้วยความปลื้มปิติ

ก่อนที่จะเป็นแฟนกับ(ผู้กอง)นายอาร์ต
ไม่ค่อยชอบตำรวจสักเท่าไร
คงเป็นเพราะภาพลักษณ์ขององค์กร
ทำให้ผู้คนมองตำรวจในแง่ลบ
แต่เมื่ออยู่ด้วยกันแล้ว
ตำรวจดีๆ ก็มีอยู่มาก
การที่จะด่าเหมารวมตำรวจทั้งหมดคงไม่ถูก
เพราะอาชีพอื่นก็มีทั้งคนดีและคนไม่ดีเหมือนกัน
เดี๋ยวจะหาว่าออกตัวแทนตำรวจ
แต่ถ้าใครได้เป็นครอบครัวตำรวจ
คงจะทราบดีว่า เราคงต้องเสียสละ
เวลาส่วนตัวบ้างในบางครั้ง
มีน้องคนหนึ่ง เป็นลูกสาวตำรวจ
น้องเล่าให้ฟังว่า ไม่เคยได้ไปเที่ยว
กับคุณพ่อช่วงเทศกาลเลย
นี่ไง...ทุกคนกำลังฉลองอย่างมีความสุข
แต่ตำรวจยังคงต้องทำงาน

ยังไงก็แล้วแต่ ขอเป็นกำลังใจให้
ตำรวจดีๆ ทำงานอย่างมีความสุขนะคะ

คุณยาย กับ คุณแม่

คุณพ่อ กับ คุณแม่พร

แม่ติ้ง

รูปนี้แอบถ่าย...ผู้กองแอ๊บแบ๊ว

น้อมส่งเสด็จสู่สวรรคาลัย

2008-11-15T18:53:00.007+07:00

บทเพลง “ส่งนางฟ้ากลับสวรรค์”
ประพันธ์คำร้อง โดย นายนิติพงษ์ ห่อนาคประพันธ์
ทำนอง โดย นายอภิไชย เย็นพูนสุข
ขับร้อง โดย นายธงไชย แมคอินไตย์

ถึงเวลาส่งนางฟ้ากลับสวรรค์
ที่แห่งนั้นงามดังฝันคู่ควรเทพธิดา
สู่สวรรค์ สู่ยังวิมานที่ปลายขอบฟ้า
ก้มกราบอำลา ด้วยน้ำตาอาลัย

ท่านลงมาจากบนฟ้าจากสวรรค์
เติมความฝัน ต่อชีวิตผู้คนทั้งใกล้ไกล
สุดเหนื่อยล้า อุทิศชีวา เพื่อคนที่ยากไร้เ
ป็นภาพในใจ ไม่ลืมทุกอย่างที่ท่านทำ
จากวันนี้ กลับสู่ฟ้าดังเดิม

และคงไม่มีภาพเดิม ที่เคยได้เห็นได้จำ
ไม่มีอีกแล้ว นางฟ้าองค์เดิม ท่องดินและถิ่นน้ำ
แต่ภาพทรงจำ ไม่มีวันเลือนลบหายไป
ถึงเวลาส่งนางฟ้ากลับสวรรค์

ที่แห่งนั้น งามดังฝันและดูสุดแสน
ไกลยามคิดถึง ให้คิดทำดี ร่วมมีร่วมจุดหมาย
นางฟ้าไกลไกล ท่านคงยังอยู่ข้างข้าง
เรานางฟ้าองค์เดิม ท่านคงยังอยู่ข้างข้างเรา

รำลึกครบ 100 ปี พระบรมรูปทรงม้า

2008-11-13T23:06:00.012+07:00

ครบรอบ100ปี ราชานุสาวรีย์ฯ ตั้งแต่ 12-16 พ.ย. 2551

สำหรับรายละเอียดกิจกรรมและนิทรรศการมีดังนี้

กิจกรรมส่วนที่ 1.พระบารมีเกริกหล้า นิทรรศการเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ภายใต้แนวคิด "ปิยมหาราช..กษัตราในดวงใจ" พระเจ้าแผ่นดินผู้ทรงปกป้องคุ้มครองแผ่นดินและพัฒนาบ้านเมือง เพื่อนำพาประเทศไทยไปสู่ความเจริญรุ่งเรืองทัดเทียมนานาอารยประเทศ และเจริญรอยตามเบื้องพระยุคลบาท ในการนำความรู้ความสามารถมาพัฒนาประเทศชาติ

ประกอบด้วย 4 ส่วนนิทรรศการหลัก ได้แก่
1.พระราชประวัติ
2.เบิกฟ้า วัฒนาสยามประเทศ ประกอบด้วย พระราชกรณียกิจด้านการคมนาคม การสื่อสาร ด้านสังคม การเลิกทาส ด้านสาธารณูปโภค ด้านการเมืองการปกครอง สาธารณสุข เศรษฐกิจ การคลัง ยุติธรรม การศึกษา กฎหมาย และศาล ผ่านการถ่ายทอดเรื่องราวด้วยการฉายภาพผ่านม่านน้ำ
3.ตามรอยพระบาท เสด็จประพาสสมานไมตรี ทั้งการเสด็จประพาสต่างประเทศ และเสด็จประพาสต้น
4.พระบรมรูปทรงม้า พระบรมราชานุสรณ์แห่งความภักดี โดยร่วมย้อนภาพความทรงจำในอดีตกว่า 1 ศตวรรษ

ในนิทรรศการที่จะได้สัมผัสภาพประวัติศาสตร์ที่เคยเกิดขึ้นเมื่อ 100 ปี ครั้งเมื่ออัญเชิญพระบรมรูปทรงม้าขึ้นประดิษฐาน บนแท่นรองหน้าพระราชวังดุสิต โดยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้เสด็จฯ ไปทรงทำพิธีเปิดด้วยพระองค์เองนั้น คนไทยในยุคปัจจุบันอาจไม่เคยมีโอกาสได้เห็น แต่วันนี้ภาพประวัติศาสตร์เมื่อครั้งนั้น จะย้อนกลับมาอีกครั้ง

กิจกรรมที่ 2.ปวงประชาเกษมศานต์ ย้อนอดีตชื่นชมตลาดขายของวิถีไทยในสมัยรัชกาลที่ 5 เนื่องในงานนิวัติพระนคร ด้วยการเนรมิตตลาดพระนครย้อนยุคกว่า 100 ปี มาอยู่บริเวณโดยรอบสวนอัมพร ทั้งตลาดบกและตลาดน้ำ บริเวณสระน้ำหน้าอาคารใหม่สวนอัมพร ให้ผู้ที่มาร่วมงานได้สัมผัสกับบรรยากาศย้อนยุค และสร้างสีสันด้วยการแต่งชุดไทยของแม่ค้าร้านตลาดในสมัยรัชกาลที่ 5 ให้ได้จับจ่ายกันอย่างเพลิดเพลิน พร้อมด้วยบริการรถลากชมตลาด ชิม และเลือกซื้ออาหาร ขนมไทยกว่า 100 ชนิดที่มีในอดีตที่มีมาจนถึงปัจจุบัน ให้คนไทยได้ร่วมสัมผัสบรรยากาศการเดินทางในสมัยนั้นด้วย

การแสดงละเล่นและการแสดงพื้นเมืองต่างๆ ในสมัยรัชกาลที่ 5 จัดกิจกรรมบริเวณภายในอาคารสวนอัมพร อีกทั้งยังมีการแสดงต่างๆ ในสมัยรัชกาลที่ 5 โดยใช้บทพระราชนิพนธ์ในรัชกาลที่ 5 อาทิ การแสดงเรื่อง "ลิลิตนิทราชาคริต" การแสดงเรื่อง "เงาะป่า" เป็นต้น

แกลลอรี่จัดแสดงภาพประทับใจของศิลปินดาราที่มีต่อเสด็จพ่อ รัชกาลที่ 5 จัดฉายภาพยนตร์เทิดพระเกียรติ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ความยาว 10 นาที ที่ไม่เคยจัดฉายที่ใดมาก่อน หาชมได้ยากยิ่งในรูปแบบพาโนราม่า โดยจัดฉายระหว่างการพักการแสดงบนเวทีกลาง อาคารใหม่ สวนอัมพร กิจกรรมถ่ายภาพย้อนยุค พร้อมจัดทำเป็นโปสการ์ดและการจัดแสดงจำลองของใช้สมัยรัชกาลที่ 5 ร่วมบันทึกภาพแห่งความประทับใจในบรรยากาศย้อนยุคกว่า 100 ปี ด้วยการถ่ายภาพของคุณ จัดทำเป็นถ่ายภาพคุณ เป็นโป๊ด-สะ-กาด ย้อนยุค แล้วจ่าหน้าส่งถึงตัวคุณเอง ในราคาเพียง 20 บาท ฯลฯ

Fisherman's seafood ตอนลอยกระทง

2008-11-13T11:37:00.013+07:00

ลอย ลอย กระทง
ลอย กระทงกันแล้ว
ขอเชิญน้องแก้ว..ออกมารำวง

น้องเฟืองก็เลยไม่ได้รำวงเพราะเค้าเชิญแต่น้องแก้ว

เมื่อวานเป็นวันลอยกระทงที่อบอุ่นดี
จำได้ว่าไปลอยกระทงกับแม่ครั้งล่าสุด
ที่วัดนางนองแถวๆๆดาวคะนอง
เมื่อสิบกว่าปีที่แล้ว.....ทิ้งแม่ไปนาน

ลอยกระทงปีนี้...ไปที่ร้าน Fisherman's Seafood
ร้านนี้ตั้งอยู่ที่ท่าเรือมหาราช
เป็นร้านของน้าแป้ว เพื่อนแม่
เลยขอโปรโมตร้านสักเล็กน้อย

อาหารเป็นประเภทซีฟู้ด รสชาติกลางๆ
เพราะว่านักท่องเที่ยวมารับประทานกันเยอะ
บรรยากาศ....ให้เต็ม 10 ไปเลย
น้าแป้ว จัดร้านกึ่งๆ โรงแรม
เน้นความสะอาด บริการเป็นเลิศ
ถ้าว่างๆ ผ่านมาแถวท่าพระจันทร์ ท่าเรือมหาราช
ก็แวะเข้ามารับประทานอาหาร
พร้อมเสพบรรยากาศริมน้ำได้นะคะ
รับรองไม่ผิดหวัง

http://www.fishermanseafoodmarket.com/

ตั้งใจจะโชว์กระทง...แต่แพ้ความหวานซะ

สาวสวย..สองวัย

บุคคลสำคัญ..สองคน

คู่อา-หลาน

คู่เพื่อน

ลากอุปกรณ์ไปลอยกระทง

น้องบอย...เพื่อนต่างวัยของเสด็จแม่

ไรนะอาร์ตไม่ค่อยได้ยิน

จะขอเฟืองแต่งงานเหรอ????

กล้องใหม่ -vs- เพื่อนเก่า

2008-11-09T21:35:00.005+07:00

อาทิตย์แรกของการเรียน
ไม่ไปเรียนเลยครับ.....
วันเสาร์กลับไปย้อนเวลาหาอดีต
กับเพื่อนเก่าสมัยมัธยมต้น
เกือบสิบเจ็ดปีที่แล้วไม่ได้เจอกัน
ก็รู้สึกเฉยๆอ่ะ ผิดหวังเล็กน้อย
อาจเป็นเพราะเราห่างออกมานาน
เลยทำให้ไม่สนิทกัน..
มีเพื่อนคุยด้วย สามสี่คนเอง

เฟืองเคยไปเรียนที่สุพรรณ
ช่วงประถมจนถึง ม.2
แล้วย้ายมาเรียนในกรุงเทพ
ทำให้ขาดการติดต่อมายาวนาน
แต่ก็รู้สึกดีนะที่ได้ไปที่โรงเรียนเก่าอีกครั้ง

งานนี้ก็ทำให้ได้เพื่อนเก่ากลับมาสาม-สี่นายด้วยกัน
นายโต้ง นายวุธ นายโอ๋ และก็นายโป้ง
ไปเที่ยวต่อผับกันในโรงแรมคุ้มสุพรรณ
ยกเว้นนายโป้งเพราะว่าต้องไปทำหน้าที่เจ้าบ่าว
กลับถึงบ้านตีสามกว่า...

ตอนแรกกะว่าจะกลับสักห้าทุ่ม
แต่ว่าวงดนตรีเล่นเพลงโดน
อยู่ซะผับกือบจะปิดแล้ว

จิตสำนึกอยากไปเรียน
แต่ว่าถ้าไป วันจันทร์คงไปทำงานไม่ได้แน่
รู้ตัวอยู่ถ้านอนไม่พอ..ร่างกายมันขึ้อ้อน
เลือกที่จะไปทำงาน เนื่องจากเดือนธันวา
จะลาสองวันไปลำปาง จึงหยุดไม่ได้ช่วงนี้
ขอโทษเพื่อนๆด้วยนะ...เกเรอีกแว้ว

เรื่องสุดท้ายที่นำมาอวดกัน
นายอาร์ตสุดที่รัก..พาไปซื้อกล้องมาด้วย
Canon EOS 1000D
ขอบคุณนะคะ..น่ารักที่สุดในโลกเลย

ปล.ช่วงนี้ใครชวนไปถ่ายรูปขอให้บอก ขณะนี้เป็นเวลาเห่ออย่างแรง..อิอิ

โฉมหน้ากล้องใหม่

รูปแรก

โฉมหน้าเพื่อนเก่า วุธ โป้ง โต้ง.....

(เสียดายไม่มีรูป โอ๋)

Nasiri's Mobie phone collection

2008-11-07T20:29:00.015+07:00

โทรศัพท์เครื่องแรกซื้อแพง....Orange นำมาลด..เศร้า

เครื่องที่สอง...สวยแต่โง่

ต้องรุ่นนี้..ฟังวิทยุได้ แข่งกันเองกะ Nokia8310

จอสีรุ่นแรกๆๆ เค้าก็ได้เป็นเจ้าของ

ช้อบ..ชอบรุ่นนี้ใช้ดี..แต่หายที่เซ็นทรัลบางนา

เลือกใช้ของถูกล่ะกัน..อันนี้ก็ชอบเล็กดี

แต่ต้องการต่อเน็ต เปลี่ยนเพื่อรองรับ Nokia PC Suite

ไปทำงานมาเลเซีย...Philip เพื่อนให้มา

แต่ไปทำหายที่ Full Moon Party พะงัน

เครื่องนี้ก็ดีแต่ใหญ่ไปมาก....ขายจ้า..ไม่หายเครื่องนี้

กลับสู่สามัญอีกครั้ง..บางดี..ใช้ดีด้วย

แต่เอามาแลกกันใช้กะน้องจั๊มเพราะว่าให้ Laptop น้อง

เป็นของขวัญวันเกิดเมื่อปีที่แล้ว

ก็เลยอยากให้น้องรู้สึกถึงความยากลำบากของการได้สิ่งของ

น้องยอมแลก Moto L6 กับ Nokia เพื่อ Laptop

ซึ่งเราได้ใช้โทรศัพท์เครื่องนี้มาปีกว่า

ตอนนี้มันได้หายไปแล้วเมื่อวันอังคารที่ผ่านมา

ว่าจะเอามาเก็บไว้ไม่ใช้หลายครั้งแล้ว

หายจนได้...แต่ไม่เป็นไรหรอก

น้องจั๊มไม่มีวันหายไปจากความทรงจำของพี่เฟือง

ปัจจุบัน

อนาคต.....

ถ้านายอาร์ตอนุมัติให้ซื้อ

พยานคนสำคัญ

2008-11-07T16:21:00.005+07:00

วันศุกร์สนุกสนาน..วันนี้อู้สุดๆๆ
หมดแรง...ใช้ร่างกายไปมากสัปดาห์นี้
กลับบ้านส่องกระจกตกใจ...ว๊ายนี่เราหรือนี่??? โทรมเชียว

นั่งอู้อยู่เพลินๆๆ มีน้องสาวสองนายเดินมาหา คือ อ้อมศักดิ์ กะ หน่อยผ่านศึก

อ้อมศักดิ์ : พี่ณศิริในฐานะที่พี่เป็นพี่ (ว่าตูว่าแก่ป่าวหว่า????) พี่ช่วยเป็นพยานให้หน่อย

ณศิริ : เรื่องไรอ่ะ...(ดีใจเห็นความอาวุโสของเราน่าเชื่อถือ ถึงกลับให้เป็นพยานให้)

อ้อมศักดิ์ : หน่อยเค้าสัญญาว่าเงินเดือนออกจะไปเที่ยวกะอ้อม ถ้าหน่อยไม่ไปจ่าย 1000 บาท
หน่อย : ขำอย่างเดียว

ณศิริ.: แป่ว!!!!!! ว่าแล้วมันต้องอย่างงี้สิ...เรื่องเฮฮาเป็นงานของณศิริ นึกว่าเรื่องอะไร

ได้เลยน้องเจ๊จัดให้ ประกาศให้รู้กันทั่วหล้า หน่อยแกกล้าเบี้ยวให้รู้ไป

เป็นพยานกันด้วยนะครับบบบบบ

สองสาวนักเที่ยว...

อ้อมศักดิ์ VS หน่อยผ่านศึก

พยานอีกคน....พยานคนนี้คงไปด้วยกันนั่นแหละ

ว่าด้วยเรื่องของสีเขียว

2008-11-05T20:20:00.022+07:00

ปกติเป็นคนชอบสีแดงมากที่สุด
จะถูกจะแพง แดงเสมอ
แต่ว่าช่วงนี้ไม่รู้เป็นไง
มองไปทางไหนก็เห็นแต่สีเขียว

นั่งเล่นคอมจนเบื่อ

เลยชวนนายอาร์ตไปขี่รถเล่นกัน

ขี่รถไปกันถึง บิ๊กซี

นายอาร์ตซื้อเบียร์มาดื่ม

เมาไม่ขับ...กลับแท๊กซี่

แท๊กซี่น้ำมันหมด....แท๊กซี่รุ่นนี้เปลี่ยนเป็นแก๊สไม่ได้เลยต้องเติมแต่น้ำมัน

นายอาร์ตไปมินิมาร์ทซื้อหมากฝรั่งเคี้ยว...แทนการสูบบุหรี่

คนขับแท๊กซี่พาหลงไปสวนสัตว์เปิดเขาเขียว

ไหนๆ ก็มาแล้วชวนนายอาร์ตไปดูนกยูงกัน

กลับเจอแต่...แมลงวันหัวเขียว..ยี้

เที่ยวกันจนเงินหมดแวะเบิกเงินซะหน่อย

ได้แต่แบงค์ยี่สิบมาทั้งหมดเลย

ไอ้ตัวเขียวมาเที่ยวเมืองไทยเงินหมด...เลยมาปล้นธนาคาร

นายอาร์ตเข้าระงับเหตุ...โดยมีฮีโร่จากญี่ปุ่น

ซึ่งกลับมาจากเที่ยวพัทยาเข้าช่วยเหลือ

ตำรวจไทยกับฮีโร่ญี่ปุ่นต่อสู้กับตัวเขียวอยู่นาน

สุดท้ายทศกัณฑ์ผ่านมาได้รับผลงานไป...เนื่องจาก

ตัวเขียวเห็นทศกัณฑ์มี 10 หน้า 20 กร ตกใจถึงกับช๊อค

นายอาร์ตต้องกลับไปทำงาน ส่งผู้ร้ายข้ามแดน

กลับมานั่งเล่นคอม...รอนายอาร์ตที่บ้านดีกว่า

ตลาดคลองสวน 100 ปี

2008-11-02T15:55:00.009+07:00

เรียนรู้วิถีชีวิตชุมชนตลาดสองเมือง อายุกว่า 100 ปี

ตำบลเทพราช อำเภอบ้านโพธิ์ จังหวัดฉะเชิงเทรา
และตำบลคลองสวน อำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ

ร้านโชห่วย หรือร้านค้าขายปลีกขนาดเล็ก ๆ คนรุ่นใหม่อาจจะไม่ค่อยได้ยินไม่ค่อยได้เห็น ไม่ค่อยได้ใช้บริการมากนัก เนื่องจากในปัจจุบันร้านโชห่วย ได้ปรับระบบการจัดการให้มีระบบระเบียบมากขึ้น และแปรสภาพมาเป็น ร้านสะดวกซื้อที่มีอยู่มากมายและเจอะเจอทุกหนทุกแห่งในเขตชุมชนเมือง หากร้านใดมิได้มีการปรับกลยุทธ์ในการขาย ก็จำเป็นต้องปิดกิจการไป เนื่องจากไม่สามารถแข่งขันกับร้านสะดวกซื้อ ที่มีกลยุทธ์ทางการตลาด ที่มีประสิทธิภาพสูงในยุคสมัยปัจจุบัน

ตลาดคลองสวน 100 ปี ตั้งอยู่ริมคลองประเวศน์บุรีรมย์ในพื้นที่ 2 จังหวัดคือ ตำบลเทพราช อำเภอบ้านโพธิ์ จังหวัดฉะเชิงเทรา และตำบลคลองสวนอำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ ตลาดคลองสวนเป็นตลาดเก่าแก่ตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 5 หากย้อนกลับไปในอดีต การเดินทางโดยเรือจะสะดวกและรวดเร็วที่สุด ถ้าเดินทางจากฉะเชิงเทราเข้ากรุงเทพ ฯ จะต้องใช้เรือเมล์ขาวของนายเลิศซึ่งมีเพียงลำเดียว รับคนจากประตูน้ำท่าถั่ว (ฉะเชิงเทรา) ผ่านตลาดคลองสวน ก่อนจะแล่นเข้าสู่ประตูน้ำ (วังสระปทุม)กรุงเทพมหานคร

เมื่ออดีตตลาดคลองสวนจึงเป็นจุดแวะพักและเป็นศูนย์รวมของชุมชน จุดแลกเปลี่ยนสินค้าและเป็นเส้นทางคมนาคมที่สำคัญและสะดวกที่สุดจะเห็นได้จากสิ่งปลูกสร้าง โรงเจ วัด และสุเหร่าที่เป็นศูนย์รวมจิตใจของชาวไทยจีน, ชาวไทยพุทธ, ชาวไทยมุสลิมจะอยู่บริเวณใกล้เคียงกันและอยู่ร่วมกันอย่างสงบ หากมีงานกุศล เช่น การขุดคลอง ทำถนน ต่างก็จะมาร่วมแรงร่วมใจพัฒนาสาธารณูปโภคร่วมกัน จุดพบปะนั่นคือร้านกาแฟ ทุกคนแม้ต่างศาสนาก็สามารถเข้ามาที่จุดนัดพบแห่งนี้ได้มาแลกเปลี่ยนความคิด ประสบการณ์การดำเนินชีวิต พูดคุยเรื่องข่าวสารเหตุบ้านการเมือง ร้านกาแฟจึงเป็นเสมือนสิ่งเสพติดที่ผู้คนในชุมชน ต้องมาพบกันเป็นประจำทุกเช้าอย่างขาดเสียมิได้ แม้ในทุกวันนี้ ร้านกาแฟก็ยังเป็นจุดนัดพบของชุมชน

ปัจจุบันตลาดคลองสวน 100 ปี โดยความดูแลของสำนักงานเทศบาล ตำบลเทพราช อำเภอบ้านโพธิ์ จังหวัดฉะเชิงเทรา และสำนักงานเทศบาล ตำบลคลองสวน อำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ ได้สนับสนุนให้ ชุมชนร่วมกันอนุรักษ์บ้านเรือน รวมทั้งการดำเนินชีวิตให้คงไว้ซึ่งวิถีชีวิต ความเป็นอยู่ที่เรียบง่าย และส่งเสริมให้ตลาดคลองสวน เป็นแหล่งท่องเที่ยวด้านวัฒนธรรม นักท่องเที่ยวสามารถเข้ามาเรียนรู้ดูวิถีชีวิต รวมทั้ง สิ่งปลูกสร้าง ที่ยังมีกลิ่นอายในรัชสมัยรัชกาลที่ 5 การเดินทาง จากกรุงเทพ ฯ ใช้ถนนทางด่วนมอเตอร์เวย์ สังเกตป้ายชี้ “ ตลาดคลองสวน 100 ปี ” เลี้ยวซ้าย หรือถนนสายอ่อนนุช – ฉะเชิงเทราผ่านเทคโน ฯ ลาดกระบังขับตรงไปตลอด ตลาดคลองสวน 100 ปี อยู่ด้านซ้ายมือ

เก่าจริงๆนะ

บรรยากาศภายในตลาด

บรรยากาศในภาพขาว-ดำ

"........"

พัฒนาโดย

คณะครุศาสตร์ พระจอมเกล้าลาดกระบัง

นายแบบส่วนตัว

นึกถึงตอนเด็กๆ

มุมนี้นายแบบ บอกว่าสวย

การถ่ายภาพงานมินิคอนเสิร์ตการกุศล AC AF

2008-10-27T19:30:00.009+07:00

"การถ่ายภาพงานมินิคอนเสิร์ตการกุศล AC AF
จัดโดยสมาคมอัสสัมชัญวันอาทิตย์ 26 ตุลาคม 2551
ณ โรงภาพยนตร์พารากอนซีนีเพล็กซ์ โรงที่ 7
สยามพารากอนเริ่มเวลา 17.30 น."

และแล้วงานของการเรียนเทอมที่ 2 ก็เริ่มขึ้น
โดยที่ ท่านอาจารย์มาเนตร ได้แปลงร่าง
พวกเราเจ็ดยอดมนุษย์ ไปเป็น staff คอนเสิร์ต
กล้องก็ยังไม่มี แต่ก็ยังอยากจะโชว์
ยังไม่ได้ตัดแต่ง เนื่องจากมือตัดยังไม่ว่าง
และยังบ่นอีกว่า วัตถุดิบตัดต่อยาก
แต่ก็ไม่ห่วงมาก เพราะกลุ่มเรามีกันสามคน
สาวจอย กับจารย์ตั้งต้องมีภาพเด็ดๆกันมั่งแหละ
สองคนนั้น ใช้ SLR ต้องได้ภาพสวยกว่าแน่ๆ

สุดท้ายเกรดเทอมที่แล้วก็ออกมาครบ
โล่งอกไปที หลังจากที่ห่วงวิชาที่ไปสอบไม่ทัน
ก็ไม่ตก ได้เกรดเฉลี่ยมา 3.75 เรียนเทอมต่อไปได้

เจ็ดยอดมนุษย์ แปลงร่าง

อ๊อฟ

แพง

ตี๋ (คนนี้ แฟนคลับกรี๊ดมาก)

มิวสิค

ว่าน
รู้จักคนนี้คนเดียว ชอบด้วย (กรี๊ด!)

รักกันมากขึ้น...เข้าใจกันมากขึ้น

เหนื่อยนัก...พักกินชาดีกว่า

หกโมงเช้าวันจันทร์

2008-10-21T11:34:00.005+07:00

ปิดเทอมแล้วก็ยังไม่ได้ไปเที่ยวไหน
ไม่มีไรนอกเหนือการขับรถไปกลับ บ้าน-ที่ทำงาน

เมื่อเช้าวันจันทร์มีน้องสาวผู้น่ารักนั่งรถมาทำงานด้วย
น้องถ่ายรูปในรถสวยดีก็เลยนำมาโชว์ซะหน่อย
นี่แหละ...ถนนของการเดินทางไปทำงาน

สะพานแขวน..วงแหวนเปิดใหม่...(ไม่ทราบชื่อ)

160 Km/Hr

นู๋หน่อย กะ นู๋เฟือง

ช้างสามเศียร

Congratulations

2008-10-16T11:34:00.008+07:00

ช่วงนี้ร่างกายไม่ค่อยจะแข็งแรง
เป็นไข้ ท้องเสีย อ่อนเพลีย
ต้องพักผ่อนให้มากๆซะแว้ว
เมื่อวันก่อนไปถ่ายรูปกะมหาบัณฑิตต่าย
ซึ่งตอนนี้ได้ทอดทิ้งสาวซ่าไปเป็นอาจารย์ซะแล้ว
เมื่อวานสาวต่ายมาทำงานวันสุดท้าย
เศร้าทุกที เวลาที่คนสนิทๆ ต้องเปลี่ยนงาน
ก็เลยตั้งปนิธานไว้ว่า จะไม่สนิทกะใครดีกว่ามั๊ย

ไม่ต้องแซว..ชุดนี้ตัวโปรด..ใส่ออกงานอีกแล้วนะครับท่าน

Post card from....Klong-Sun

2008-10-14T19:19:00.004+07:00

ผู้ว่า กทม.

2008-10-08T11:56:00.016+07:00

เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมาได้ไปใช้สิทธิของคนกรุงเทพ

เลือกผู้ว่ากรุงเทพมหานคร

โดยผลการเลือกตั้งก็คงจะรู้กันแล้วนะคะ

ส่วนตัวไม่ได้เลือกเบอร์ที่ได้รับเลือก

แต่ก็ยอมรับผลด้วยความเต็มใจ

คงไม่ไปประท้วงที่ไหนหรอก

ด้วยความเป็นคนกรุงเทพก็เลยอยากรู้ว่า

มีผู้ว่ามากี่ท่านแล้ว

นำมาเสนอให้ดูให้ชมกันจ้า

นายชำนาญ ยุวบูรณ์
เมื่อวันที่ 1 มกราคม 2516 - 22 ตุลาคม 2516 จากการแต่งตั้ง

นายอรรถ วิสูตรโยธาภิบาล
เมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน 2516 - 4 มิถุนายน 2517 จากการแต่งตั้ง

นายศิริ สันตะบุตร
เมื่อวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2517-13 มีนาคม 2518 จากการแต่งตั้ง

นายสาย หุตะเจริญ
เมื่อวันที่ 1 พฤษาคม 2518 - 9 สิงหาคม 2518 จากการแต่งตั้ง

นายธรรมนูญ เทียนเงิน
เมื่อวันที่ 10 สิงหาคม 2518 - 29 เมษายน 2520 จากการเลือกตั้ง

นายชลอ ธรรมศิริ
เมื่อวันที่ 29 เมษายน 2520 - 14 พฤษภาคม 2522 จากการแต่งตั้ง

นายเชาวน์วัศ สุดลาภา์
เมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม 2522 - 16 เมษายน 2524 จากการแต่งตั้ง

พลเรือเอกเทียม มกรานนท์
เมื่อวันที่ 28 เมษายน 2524 - 1 พฤศจิกายน 2527 จากการแต่งตั้ง

นายอาษา เมฆสวรรค์
เมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน 2527 - 13 พฤศจิกายน 2528 จากการแต่งตั้ง

พลตรีจำลอง ศรีเมือง
เมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน 2528 - 14 พฤศจิกายน 2532 จากการเลือกตั้ง

7 มกราคม 2533 - 22 มกราคม 2535 จากการเลือกตั้ง

ร.อ.กฤษฎา อรุณวงศ์ ณ อยุธยา
เมื่อวันที่ 19 เมษายน 2535 - 18 เมษายน 2539 จากการเลือกตั้ง

นายพิจิตต รัตตกุล
เมื่อวันที่ 2 มิถุนายน 2539 - 1 มิถุนายน 2543 จากการเลือกตั้ง

นายสมัคร สุนทรเวช
เมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม 2543 - 22 กรกฎาคม 2547 จากการเลือกตั้ง

อภิรักษ์ โกษะโยธิน
เมื่อวันที่ 29 สิงหาคม 2547 - 28 สิงหาคม 2551 จากการเลือกตั้ง

ระวังอย่ามองข้ามความปลอดภัย....มิเช่นนั้นอาจเป็นเช่นนี้

2008-10-04T19:35:00.003+07:00

วันนี้เป็นวันสอบวันสุดท้าย
เมื่อคืนนั่งทำการบ้านจนเกือบตีสาม
คิดได้ตอนตีสอง เอ้..เราสอบเช้าหรือบ่ายนะ
ก็ได้แต่คิดจะโทรถามเพื่อนฝูง ป่านฉะนี้
ความเกรงใจเป็นสมบัติของผู้ดีครับ
ไม่ได้โทร....นอนหลับสบายมาก
รวดเดียว.....รู้สึกตัวอีกทีก็ได้ยินนาฬิกาปลุก
พร้อมกับเสียงโทรศัพท์

หลิง : เฟืองอยู่ไหนแล้ว...รอกันอยู๋
เฟือง : มาทำไมกันแต่เช้า???? สอบบ่ายไม่ใช่เหรอ
หลิง : เฮ้ย! อีกห้านาทีเค้าจะสอบกันแล้ว
เฟือง : จริงดิ...เพิ่งตื่นอ่ะ
หลิง : ออกมาเลย ไม่ต้องอาบน้ำหรอก

ทำไงดีฟ่ะ บ้านอยู่หนองแขมขับรถ
ชั่วโมงครึ่งถึงลาดกระบัง เอาไงเอากัน

เฟือง : สอบห้องเดิมใช่ป่ะ เดี๋ยวรีบไป
หลิง : มาเลยเร็วๆ เลย เดี๋ยวบอกเค้าให้ว่ารถเสียบนทางด่วน

ใครไม่เคยแบบนี้ คงไม่ได้ความรู้สึกหรอก
โห....อธิบายลำบากมาก..แต่บอกไว้ก่อน
ไม่ต้องลองหรอกนะ ความรู้สึกแบบนี้

อาบน้ำครับพี่น้องไม่ต้องห่วง
ตั้งสติก่อนเลย คิดเสียดายถ้าไม่ได้สอบ
ตั้งใจเรียนมาตั้งสามเดือน คะแนนกลางภาคก็พอได้
จะมาเสียเส้นไม่ได้สอบปลายภาคหรือนี่
ทำไมเป็นคนแบบนี้นะ...เบื่อจริงๆเลย

อาบน้ำเสร็จเร็วเหมือนโกหก
ขับรถไปนึกถึงแต่หน้าท่านอาจารย์พรรณี
ถ้าอาจารย์ไม่ให้เข้าสอบ เราจะทำไงดี
อาจารย์ก็ใจดี ที่ไหนล่ะ สุดยอดของความหิน
นึกบทไว้โกหกดีฟ่า....อืม
รถยางแตกบนทางด่วนตั้งแต่เจ็ดโมง
ไม่มียางอะไหล่ ต้องรอคนที่บ้าน
เอายางมาเปลี่ยนให้ ก็เกือบเก้าโมงเช้าแล้ว
ขับเร็วถึงเร็วมาก ซ้ายสองที ขวาห้าที
คิดได้ เอ้...ขับเร็วมากไปมันจะยิ่งกว่าไม่ได้ไปสอบนะ
คิดถึงตอนสอบครั้งนึงที่พระนครเหนือ
ได้เวลาสอบแล้วพี่อั๋นเพื่อนซี้ ยังไม่มา
โทรไปหา..ยังอยู่บางนาตราดอยู่เลย
ลืมครับพี่ท่านลืมเวลาสอบ....เข้าใจก็วันนี้เอง

และแล้วก็ถึงสถาบันเมื่อเวลาสิบโมงครึ่ง
เลยเวลาสอบไปแล้ว หนึ่งชั่วโมงครึ่ง
เปิดประตูเข้าไป....ไม่ยากอย่างที่คิด
อาจารย์ไม่ได้มาคุมสอบ มีเพียงเจ้าหน้าที่

เจ้าหน้าที่ : น้องเทคโนใช่ไหมค่ะ?
เฟือง : ใช่ค่า........
เจ้าหน้าที่ : โหน้องแล้วจะทันเหรอค่ะเนี่ย
เฟือง : ไม่เป็นไรค่ะพี่ ขอสอบก่อนแล้วกัน
เจ้าหน้าที่ : หมดเวลาเที่ยงนะคะ

ยัง ยังไม่จบเพียงเท่านี้
เมื่อนั่งประจำที่.....หยิบชีทผิดครับ
ไม่มีเนื้อหาที่จะสอบเลย แล้วจะเขียนไรไปในข้อสอบล่ะ
นั่งพลิกไปมา ทำได้สองข้อ
ตอนแรกหวังว่าจบโท แล้วจะต่อเอก
ความหวังของเราคงจบที่ตอนสอบครั้งนี้ซะแล้ว
ไม่มีไรจะเขียนแล้วอาจารย์จะตรวจไงเนี่ย
หันซ้ายที ขวาสองที ข้างขวาเหมือนมีอาจารย์นั่งข้างเราเลย
เขียนไรก็ไม่รู้ ข้อสอบไม่เหมือนเรา เลยไม่กล้าถามคนข้างซ้าย
แต่สักพักมีคนเดินมาถามพี่ข้างขวา อ้อพี่เค้าสอบของ ป.เอกอยู่
ทีนี่....เราก็เลยเขียนสาร ถึงเพื่อนข้างซ้ายว่า
"ช่วยส่งชีทการบ้านให้หน่อยสิ ลืมเอามา
ทำข้อสอบไม่ทันแล้วด้วย....ช่วยด้วยนะ"
ได้ผลครับ....ส่งมาพร้อมระบุให้ด้วยว่าข้อไหน
ขอบคุณมากนะคะ ที่ช่วยเหลือ
ได้มาอีกสองข้อ พอครับพอสี่ข้อก็เกินพอ

หมดเวลาสอบ จบสิ้นกันซะที
ถ้าได้ เอสามวิชา วิชานี้ซีก็ยังพอมีหวัง
ได้เรียนต่อไป..........

หลังจากนี้ก็คงได้แต่สวดภาวนา
ขอให้ผ่าน ขอให้ผ่าน

คำเตือน : การลืมเวลาสอบและไม่อ่านหนังสือสอบ
เป็นความขี้เกียจส่วนบุคคลห้ามลอกเลียนแบบ

นกกากับเหยือก

2008-09-30T22:15:00.004+07:00

ยังจำกันได้ไหมเอ่ย???
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว.....นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า

หลังจากไม่ได้อัพบล๊อกมาหลายวัน
เนื่องจากว่า ไม่มีเรื่องอยู่ในหัวนอกจากสอบและสอบ
เครียดมาก จนไม่อ่านหนังสือเลย
อันนี้แก้ตัว...จริงๆ ขี้เกียจ

ก็เลยนึกถึงนิทานสมัยเด็กๆ ซึ่งตอนนี้
มันหายไปไหนแล้วนะ หรือว่าเราไม่ใช่เด็ก
ก็เลยไม่รู้ว่ายังอยู่หรือเปล่า
ยังไงก็นำมาให้อ่านเพื่อว่าจะมีคนคิดถึงเหมือนกัน
ถ้าคราวหน้าหมดมุก ก็จะมีมุก นิทานอิสป อยู่เนืองๆๆ

มีอยู่ในหน้าร้อนของวันหนึ่ง ด้วยปีนี้เป็นปีที่มีอากาศที่ร้อนมาก และความร้อนแบบสุด ๆนั้นได้ผ่าน ติด ๆต่อเนื่องกันมาหลายวันเลยทีเดียว พระอาทิตย์ได้ส่องแสงแผดเผาไปทั่วทุกหนทุกแห่ง ดังนั้นน้ำในห้วย หนอง คลอง บึง จึงแห้งผากจนไม่มีน้ำหลงเหลือติดอยู่เลยแม้สักน้อยนิด ฝูกกาซึ่งมีแม่กาและลูก ๆทั้งหมด 7 ตัวของมัน ได้พยายามบินหาน้ำดื่มด้วยความกระหายไปทั่วทุกหนทุกแห่ง และด้วยความกระหายอย่างมาก พวกลูก ๆจึงร้องเร่งเร้าแม่กาเป็นการใหญ่ว่า " แม่จ๋า...หิวน้ำจังเลย ทำยังไงดี " แม่กาเมื่อเห็นลูก ๆ ร้อง กระหายน้ำอย่างนั้น...และมันก็นึกได้ถึงบางสิ่งที่เป็นแหล่งหาน้ำดื่มขึ้นมาได้ จึงได้ตอบกับลูก ๆไปว่า " หิวน้ำมากหรือลูก ถ้าอย่างนั้น ก็บินตามแม่มาทางนี้ก็แล้วกัน "

แม่กานั้นครั้งหนึ่งมันได้เคยเห็นพวกมนุษย์กำลังทำการตักน้ำกันที่บ่อน้ำบาดาลแห่งหนึ่งเข้า และมันก็นึกขึ้น ได้ถึงสถานที่ ๆ แห่งนั้น " แม่จะพาไปที่บ่อน้ำบาดาลที่แม่เคยได้เห็น แล้วลูก ๆ ก็จะได้กินน้ำแก้กระหายกันได้ อย่างแน่นอนเชื่อแม่สิ " พวกนกกาแม่ลูกฝูงนั้นพากันบินมาที่บ่อน้ำบาดาลที่อยู่ใกล้ ๆกับไร่แห่งหนึ่ง และเมื่อมันทั้งหมดบินมาถึงที่หมาย ก็พบว่าที่ใกล้ ๆกับตรงบ่อน้ำบาดาลนั้นได้มีเหยือกน้ำขนาดใหญ่ใบหนึ่ง ตั้งอยู่ ที่ก้นของเหยือกน้ำใบนั้นได้มีน้ำขังอยู่ แต่พวกมันไม่สามารถที่จะเอาปากยื่นลงไปกินน้ำในเหยือกนั้นได้

" แม่จ๋า...ปากยื่นลงไปไม่ถึงก้นเหยือกหรอก จะทำยังไงดีล่ะแม่..." ลูกการ้องบอกแม่ของมัน แม่กาก็ได้แต่สั่น หัวด้วยจนปัญญาเป็นที่สุด แต่แล้วในขณะนั้น ได้มีลูกกาตัวสุดท้องตัวที่เล็กที่สุดในฝูงซึ่งจะเป็นด้วยความที่มัน กระหายน้ำเป็นอย่างมากจึงเกิดนึกโมโหขึ้นมา มันได้บินไปคาบเอาหินก้อนหนึ่งมาได้ แล้วโยนลงไปในเหยือก น้ำนั้นอย่างแรงเสียงตัง " จ๋อม... "ด้วยความโมโหที่อยากกินน้ำแล้วไม่ได้กิน อะไรทำนองนั้น แม่กาเมื่อเห็นดังนั้น จึงได้รีบบอกกับพวกลูก ๆ ว่า " ใช่แล้วสิ....ลูกก็เอาก้อนหินใส่ลงไปในเหยือกอย่างที่เจ้าตัวเล็กมันทำ เท่านั้นเอง แล้วน้ำก็จะเอ่อสูงขึ้นมาจนถึงปากคอเหยือกเลยทีเดียว ไป๊บินไปเอา ก้อนหินมาใส่ลงไปให้มาก ๆ จนกว่าแม่จะบอกให้พอ... เร็ว ๆ ลูก "

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า
ถ้ามีความพยายามเพียงพอ ก็จะสามารถทำในสิ่งที่เห็นครั้งแรกว่ายากเหลือเกิน นั้นได้สำเร็จ

ขอให้สู่สุคติ

2008-09-26T11:06:00.006+07:00

เริ่มชินกับการขับรถไปกลับ บ้าน-ที่ทำงานแล้ว

ระยะทางประมาณวันละ 120 กิโลเมตร

ตอนเช้าออกจากบ้านหนองแขม เวลา 6.00 น.

ขับแบบธรรมดา ก็จะถึงนิคมบางปูเวลา 7.00น. ไม่ขาดไม่เกิน

ตอนเย็นเลิกงานจะออกจากโรงงานประมาณ 16.50น.

และจะถึงบ้านพุดตานเวลา 18.00น.

เช้านี้ขับรถฟังข่าวมาเรื่อยๆ เวลาขับรถ

เป็นเวลาที่อยู่กะตัวเองทำให้จิตใต้สำนึกทำงาน

ส่วนมากก็เป็นเรื่องจั๊มนั่นแหละ

เช้านี้ก็เช่นกัน ฟังข่าวผ่านๆหูแต่ไม่ได้ใจความ

ประมาณจัดตั้งรัฐมนตรี...แต่ใจคิดถึงงานน้อง

เกือบปีแล้วนะเนี่ยเร็วจัง...ช่วงนี้ปีที่แล้วยังไปทำบุญตากันอยู่เลย

เสาร์นี้ก็ครบรอบทำบุญตาอีกครั้งที่วัดประยูร

ขับมาเรื่อยๆ จนขึ้นวงแหวนรอบนอกเปิดใหม่

ไฟกระพริบข้างหน้า อุบัติเหตุแน่ๆ

ใกล้ถึงจุดเกิดเหตุ ขวามือพบจักรยานล้มอยู่

ล้อหลังกะล้อหน้าเกือบรวมกัน

เมื่อจะผ่านจุดเกิดเหตุ นึกถึงจั๊ม

เมื่อก่อนจั๊มจะนั่งหน้าตลอดด้วยกันตลอด

เวลาผ่านจุดเกิดเหตุพี่เฟืองก็จะไม่มอง

หันหน้าออก แต่ครั้งนั้นเผอิญหันหน้าหนีศพข้างขวา

มาเจอสมองอยู่ด้านซ้าย...จั๊มก็จำมาพูดอยู่เสมอ

ว่าเวลาเจอเหตุอย่าหันซ้าย หันขวาให้ตั้งหน้าตรง

คราวนี้ด้วยความอยากรู้อยากเห็น

หันขวาไปมองอย่างตั้งใจ

ผู้ประสบเหตุเสียชีวิตแล้วล่ะ

เหลือเพียงครึ่งท่อนบนเท่านั้นเอง

เหมือนกับว่า พี่เค้าขี่จักรยานบนทางด่วน

ประกอบกับเพิ่งจะเริ่มสว่าง รถคงมองไม่เห็น

ชนพี่เค้าล้มแล้วไม่มีใครลงมาดู

รถคันต่อมาก็มองไม่เห็นอีก

จึงทับร่างของพี่เค้าขาดเป็นสองท่อน

ถ้าเป็นเมื่อก่อนคงตกใจและเสียขวัญ

อาจจะสมน้ำหน้าเค้าบ้าง

กล่าวหาว่าเค้าประมาทเองบ้าง

แต่ตั้งแต่น้องจั๊มจากไป

ทำให้มุมมองของการเสียชีวิตต่างออกไป

และเมื่อเช้านี้...ความคิดเปลี่ยนไป

ญาติเค้าจะรู้ข่าวหรือยังนะ

และขออุทิศส่วนกุศลให้ไปสู่สุคติ

คิดได้แบบนี้ รู้สึกโล่งๆ และไม่ตกใจเลย

นี่แหละสติ...เมื่อมีสติ ปัญญาก็เกิด

รับจ้างทวงหนี้

2008-09-24T11:40:00.003+07:00

เมื่อวานนี้ นายอาร์ตรับจ๊อบพิเศษจากเสด็จแม่

เรื่องของเรื่องก็มีอยู่ว่า

เสด็จแม่ของสาวซ่า ทำงานการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค

บางครั้งก็ต้องไปแจ้งหนี้นอกสถานที่

คราวนี้ต้องไป...แจ้งหนี้ที่ องค์การโทรศัพท์สายสาม

แม่ ---> อาร์ตไปแจ้งหนี้ให้แม่หน่อยนะ แม่ไปลำบาก

อาร์ต ---> คือผมเข้าเวรนะครับ

แม่ ---> ไม่เป็นไร

นั่งกินข้าว ดูทีวี จนดึก

แม่ ---> อาร์ตไม่ไปให้แม่จริงๆ เหรอ

อาร์ต ---> ไปก็ได้คร้าบ...):

ด้วยความลำบากใจ เพราะนายอาร์ตต้องแต่งเครื่องแบบไปทวงหนี้..อิอิ

จอดรถที่หน้า TOT สายสาม

ร.ต.ท.จารุวัตร ก้าวลงมาด้วยความมั่นใจ

ร.ต.ท.จารุวัตร ---> ขอพบคุณทัศนีย์ครับ (ทำหน้าเข้ม)

ประชาสัมพันธ์ ---> มีธุระไรกับพี่ทัศนีย์คะ

ร.ต.ท.จารุวัตร---> ผมมาทวงหนี้ครับ

พี่ทัศนีย์เดินมาพบด้วยความตกใจพร้อมความงุนงง...เราไปเป็นหนี้เมื่อไรหว่า

หลังจากอ่านใบแจ้งหนี้...อ๋อ...ค่าไฟของออฟฟิต

พี่ทัศนีย์ ---> เดี๋ยวนี้เค้าต้องให้ตำรวจมาแจ้งหนี้เลยเหรอค่ะ

ร.ต.ท.จารุวัตร ---> คือว่า.....แม่ผมเค้าให้ผมมาแจ้งหนี้แทนนะครับ

วันสุดท้ายของเทอม ๑

2008-09-23T12:02:00.001+07:00

ผ่านไปไวเหมือนโกหก

สอบผ่านไปแว้ว..สามวิชา

เหลือฝ่าด่านอรหันต์ อีกเพียงแค่ 1 วิชา

สิ่งที่เป็นความทรงจำของพวกเรา

คือการได้เป็นศิษย์รุ่นสุดท้าย (ในงานราชการ)

ของท่านอาจารย์สุพิทย์

ต้องกราบขอบพระคุณท่านอาจารย์

ที่ได้ให้ความรู้กับพวกเราอย่างมาก

หวังใจว่าท่านคงจะคิดถึงเราบ้างเหมือนกันนะคะ

สำหรับท่านอาจรย์สุรสิทธ์

ทำให้สาวน้อยคนนี้รู้จักการใช้โปรแกรม

ที่ไม่เคยรู้จักมาก่อนเลย...ยากพอสมควร

แต่ด้วยความเย็นของอาจารย์ช่วยให้พวกเรา

เข้าใจได้อย่างไม่ยากเย็น.....

Lady Pink!

2008-09-22T12:27:00.000+07:00

ภูมิใจนำเสนอมาก
กระโปรงตัวนี้ ใส่ทีไร เกิดครับท่าน
จึงอยากแนะนำว่า ท่านใดที่อยาก เกิด
หามาใส่ซะให้ได้

กระโปรงตัวนี้ ซื้อมาจากข้าวสาร

ข้างๆ ร้าน ข้าวสารเซ็นเตอร์

เมื่อประมาณ 5 ปีที่แล้ว

คุณภาพใช้ได้ เพราะป่านฉะนี้สียังตก

สดใส เริงร่า ท้าข้อสอบ

สาวก Lady Pink....

สอบนั้น สำคัญ ไฉน????

2008-09-19T12:22:00.000+07:00

ใกล้สอบอีกแว้วครับท่าน

เพิ่งรู้สึกว่าเพิ่งสอบไปเมื่อกี้นี่เอง

การบ้านก็สั่งสมไว้มากมาย

เรียนก็ไม่ค่อยได้ฟังอาขารย์

ผลกรรมกะลังตอบสนอง

เครียด เครียด อ่านหนังสือไม่ทัน

อ่านไม่ทันก็ไม่อ่านแว้ว

ไปทำบุญที่วัดกันดีกว่า

เพื่อว่าผลบุญ จะน้อมนำให้

สอบผ่าน..อิอิ

เมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมาไปเรียน

เห็นว่าวิวสวยดีก็เลยถ่ายรูปเล่นๆ

สถาบันเราก็สวยงามนะจะบอกให้

ดูภาพสาวงามพร้อมกับโลเกชั่นสวยๆ

นางงามผมแดง.....สวยซะ

พร้อมเดอะแก๊งค์

โปสเตอร์เชิญชวนประหยัดไฟ..เห็นว่าสวยดีมีความหมาย

สุดท้ายนี้ขอให้ผลบุญที่มีทั้งหมดทำให้ข้าพเจ้าสอบผ่านด้วย

(อ่านแล้ว งงๆ ตกลงว่าเราจะบอกไรหว่า?? คงเพราะเครียดมากไปหน่อย)

ทำงานอย่างไรให้มีความสุข

2008-09-17T07:44:00.000+07:00

วันนี้นำบทความเกี่ยวกับการทำงานอย่างไรให้มีความสุขมาให้อ่านกัน

แต่โชคดีของสาวซ่า...เพราะว่าทำงานอย่างมีความสุขอยู่แว้ว

นำรูป eatting team มาให้ดูกันว่ามีความสุขกันขนาดไหน

และคงไม่ต้องสงสัยว่าน้ำหนักมาจากไหน?????

ทำงานอย่างไรให้มีความสุข
เรื่องโดย สิริพรรณ อินนา

ความเครียดในการทำงานทำให้คุณคิดอะไรไม่ออกใช่ไหม ?ถ้าคำตอบของคุณคือ...ใช่วันนี้เรามีวิธีคลายเครียดแบบง่ายๆ มานำเสนอ ซึ่งอาจเป็นวิธีที่อ่านแล้วรู้สึกทำได้ง่ายเหลือเกิน แต่เวลาปฎิบัติจริงนี่สิ เคยสงสัยไหมว่า ทำไมถึงทำไม่ได้สักที ลองเลือกสักวิธีที่ถูกใจ แล้วนำไปปรับใช้กับตัวคุณบ้าง

ยิ้มรับเช้าวันใหม่กับจิตใจที่แจ่มใสในวันทำงานในแต่ละวัน คุณๆ ต้องพบเจอกับสารพัดปัญหาบนท้องถนน แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่า คุณจะต้องนำมันเข้ามาปะปนกับงานในที่ทำงานด้วยไม่ใช่หรือ ยิ้มรับให้กับเพื่อนร่วมงาน เพื่อร่วมสร้างบรรยากาศที่ดีร่วมกัน

ทุกปัญหามีทางออกเป็นเรื่องธรรมดา หากว่าการทำงานจะมีอุปสรรคต่างๆ เพื่อเข้ามาทดสอบตัวเรา จงคิดเสียว่าอุปสรรคก็คือโจทย์ การค้นหาคำตอบให้กับโจทย์ ก็คือ การแก้ปัญหานั่นเอง อย่าเก็บปัญหาไว้เพียงคนเดียว เพราะเมื่อเกิดปัญหาแล้ว ก็ย่อมต้องปรึกษาหาทางแก้ไข มิใช่เก็บไว้เพียงผู้เดียว

ปรับเปลี่ยนสิ่งรอบตัวให้ดูสดใสเมื่อสภาพแวดล้อมรอบๆ ตัว ชวนให้เกิดความรู้เบื่อหน่ายล่ะก็ ลองมองหาวันว่างสักวัน แล้วปรับเปลี่ยนบรรยากาศที่รายล้อมอยู่รอบโต๊ะให้สดชื่นเติมเต็มไปด้วยความชุ่มฉ่ำ ด้วยกระถางดอกไม้เล็กๆ หรือเพิ่มเติมสีสันด้วยแจกันดอกไม้หลากสี เพราะมันอาจเป็นแหล่งจุดประกายไอเดียดีๆ สำหรับคุณก็เป็นได้

ออกกำลังกายสักนิดชีวิตจะไม่เครียดบางครั้งการนั่งทำงานอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ตลอดทั้งวัน ก็เป็นสาเหตุทำให้เครียดได้เช่นกัน หากเป็นไปได้ ลองลุกขึ้นปรับเปลี่ยนอิริยาบทบ้าง หรืออาจจะนั่งบริหารร่างกายอย่างง่ายบนเก้าอี้ทำงาน เท่านี้ก็จะสามารถช่วยผ่อนคลายความเครียดได้เป็นอย่างดี

หัดมองโลกในแง่ดีบ้างการมองโลกในแง่ดี สามารถทำให้คุณเกิดความรู้สึกดีๆ กับบุคคลรอบข้าง ไม่ว่าจะเป็นหัวหน้า เพื่อนร่วมงาน รวมไปถึงลูกค้า เพราะเมื่อมีความรู้สึกดีๆ เกิดขึ้น ก็จะก่อให้เกิดแรงผลักดันตามมา ส่งผลให้คุณสามารถทำงานได้อย่างมีความสุข และมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น

สร้างเสียงหัวเราะในที่ทำงานเสียงหัวเราะและรอยยิ้ม เป็นสิ่งที่บ่งบอกถึงความสุขที่เกิดขึ้น และถ้าหากว่าคุณเป็นผู้สร้างเสียงหัวเราะในที่ทำงาน นั่นก็หมายถึง คุณสามารถทำให้บุคคลรอบข้าง ในที่ทำงานมีรอยยิ้ม เสียงหัวเราะและแจ่มใสตลอดทั้งวันได้ ดังนั้น การบอกต่อเรื่องราวต่างๆ หรือการนำสิ่งใหม่ๆ มาเล่าสู่กันฟัง ก็ถือว่าเป็นเรื่องที่ดี หากว่ามันจะเป็นส่วนหนึ่งที่ช่วยให้บรรยากาศในห้องมีอารมณ์ขัน และสดชื่นได้ตลอดทั้งวัน

รถซิ่ง

2008-09-15T11:27:00.000+07:00

เมื่อคราวที่แล้วนำเสนอเด็กแว้นไป

ก็มีเสียงตอบรับเป็นอย่างมากว่า..เจ๋ง

คำถามมากมาย เช่น

- พี่ตำรวจเค้าขี่ไปทำงานจริงๆเหรอ

- แบบนี้ก็นั่งได้คนเดียวสิ

- โห...สีนี่เหลือจากทาบ้านมารึเปล่า?

- เหมือนมดเอ๊กซ์เลย

- ทำไมคนขี่หน้าตาดีไรอย่างงี้?? อันนี้เราถามเอง..อิอิ

คราวนี้ขอเชิญพบกับรถซิ่งได้...ผู้ขับขี่ก็คือ เสด็จแม่นั่นเอง....

น้อยใจ

2008-09-13T16:03:00.000+07:00

น้อยใจ - แดนบีม [THE ALBUM 3 FREEDOM]

ลืมว่าฉันคบเธอหรือเปล่า ทำไมเราดูห่างกัน เธอเห็นทุกคนสำคัญ
วันๆก็เหมือนวุ่นวาย แค่ว่างมาอยู่สบตา ก็ไม่มีเวลาใช่ไหม
ฉันควรจะบอกใคร ฉันก็สำคัญ วันที่ฉันต้องการเพื่อนคุย
ก็อยากจะคุยกับเธอ ไม่เห็นว่างมาให้เจอ ขลุกอยู่กับงานทั้งวัน
ไม่ได้ไปเดินควงแขน แค่เป็นแฟนในนามเท่านั้น พูดไปก็โกรธกัน
รำคาญอย่างนี้ อาจไม่มีเหตุผลรู้ตัว แต่ทนไม่ไหวจริงๆ เหมือนว่าโดนทอดทิ้ง.. .
ไม่ชอบเลย ก็มันน้อยใจที่เธอไม่ค่อยจะแคร์ ไม่มาเหลียวแล
ฉันมีความหมายอะไรกัน ก็มันน้อยใจ เหมือนคบกันไปไม่ได้ผูกพัน
ถ้าไม่จำเป็นอย่างนั้น แล้วต้องมีฉันทำไม อยากดูหนังเหมือนคนรักกัน
จูงมือกันเดินอย่างเขา ฉันขอมากไปหรือเปล่า กลัวเธอจะไม่พอใจ
แค่ช่วยมาบอกยังรัก คงไม่เปลืองเวลามากมาย ให้ฉันได้อุ่นใจไม่เหงาอย่างนี้
ความหวานของเราหายไป อยากขอให้เธอสนใจ ถ้ายังรักกัน
ก็มันน้อยใจที่เธอไม่ค่อยจะแคร์ ไม่มาเหลียวแล ฉันมีความหมายอะไรกัน
ก็มันน้อยใจ เหมือนคบกันไปไม่ได้ผูกพัน ถ้าไม่จำเป็นอย่างนั้น แล้วมารักฉันทำไม

You Don’t Mess With the Zohan

2008-09-10T21:32:00.000+07:00

อ้อนนายอาร์ตอยากไปดูหนังหลายครั้งแว้ว
แต่ว่าเวลาว่างไม่ค่อยตรงกัน
ก็เลยไม่ได้ดูหนังสักเท่าไร

แต่เดือนนี้มีหนังน่าดู
ยังไงก็จะหาโอกาสไปดูให้ได้
นั่นก็คือเรื่อง You Don’t Mess With the Zohan
ซึ่งพระเอก อดัม แซนด์เลอร์
เป็นขวัญใจของเราทั้งสองคน

นำเรื่องย่อมาให้อ่านเรียกน้ำย่อยกัน
เจอกันได้ในโรงภาพยนต์ วันที่11/09/08 นี้แน่นอน

แนว คอมเมดี้
นักแสดง อดัม แซนด์เลอร์, จอห์น เทอร์ทูโร, เอ็มมานูเอล ชริควี, นิค สวอร์ดสันผู้กำกับ เดนนิส ดูแกน
เข้าฉาย 11 ก.ย. 51

เรื่องย่อ
YouDon’t Mess with the Zohan เป็นเรื่องราวของทหารระดับพระกาฬของอิสราเอล ที่แกล้งกุเรื่องการตายของตัวเอง เพื่อไล่ตามความฝันในการเป็นช่างทำผมในนิวยอร์ก แม้ว่าเขาอยากจะปล่อยวางชีวิตการต่อต้านผู้ก่อการร้ายไว้เบื้องหลังใจจะขาด แต่การที่โซฮานจะหนีจากรากเหง้าของตัวเองนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายดายเลย

เพราะศัตรูทั้งเก่าและใหม่ดาหน้าเข้ามาจัดการเขา แต่ไม่ว่าศัตรูจะเป็นใครพวกเขาก็จะได้บทเรียนอย่างเดียวกันว่า “คุณต้องไม่ไปแหยมกับโซฮาน” จุดหมายแรกของ เดอะ โซฮาน คือ ซาลอนพอล มิตเชล ที่ซึ่งเขาแฝงตัวเข้าไปในนาม ‘สแคร็ปปี โกโก สแคร็ปปี’ ด้วยความหวังว่าจะมีคนจ้างเขา

แต่เขากลับถูกล้อเลียนเรื่องสไตล์เฉิ่มเบ๊อะของเขาเสียนี่ แต่ เดอะ โซฮัน ก็ไม่ยอมให้เรื่องแค่นี้มาหยุดยั้งความตั้งใจที่จะคิดทรงผมที่สลวยสวยเก๋ได้ ในที่สุดเขาจึงได้ตัดสินใจมาเป็นช่างทำผมในร้านเล็กๆแห่งหนึ่ง ที่ซึ่งทำให้เขาได้พบกับ ดาเลีย รับบทโดย ดาราสาวสวย เอ็มมานูเอล ชริควี เรื่องราวสุดฮาจึงได้เริ่มขึ้น

ความรัก กะ รองเท้า

2008-09-10T13:01:00.000+07:00

ความรัก กะ รองเท้าที่ไม่พอดี
วันหนึ่ง .........ฉันอยากได้รองเท้าฉันเดินเข้าไป

ในร้านที่มีรองเท้าหลากสี-หลายแบบวางเรียงราย

ร้ า น แ ล้ ว ร้ า น เ ล่ า
แต่ก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะได้รองเท้าถูกใจกลับไปด้วยแม้แต่คู่เดียว
เลือกแล้ว _____________ เลือกอีก

จนในที่สุดก็มาหยุดอยู่หน้ากระจกร้านหรูแห่งหนึ่ง
รองเท้าส้นสูงสีส้มคู่นั้นสะท้อนเงาเฉิดฉายผ่านกระจก
ออกมาแตะตาฉันตั้งแต่แรกเห็นมันช่างเป็น

รองเท้าที่สวยจนอยากมีไว้ประดับคู่เท้า

ในทุกย่างก้าวโดยไม่รอรี......ฉันเดินตรงลิ่วเข้าไปหามัน

แม้ป้ายราคาเล็ก-เล็กที่ติดเอาไว้จะบอกราคาที่ไม่เล็กนัก

แต่ฉันไม่ลังเลสักนิดเดียวที่จะจ่ายเงินจำนวนนั้นออก
ไปเพื่อให้ได้รองเท้าที่ถูกใจที่สุดในวันนี้

'แน่นนิดนึงนะคะ...มีคู่ใหม่ที่ใหญ่กว่านี้มั้ย'ฉันถามพนักงานขาย

ขณะที่กำลังพยายามสอดเท้าลงไปในรองเท้าคู่สวยให้พอดี
แล้วพบว่ามันพอดิบ-พอดีจนขยับเท้าไม่ได้

'ไม่มีหรอกค่ะ....เรามีแบบละคู่เท่านั้นรับรองว่า ใส่แล้วไม่ซ้ำแบบใคร'

พนักงานขายเสนอข้อได้เปรียบในการซื้อสินค้า

'แต่ดิฉันว่าใส่แล้วก็พอดีนะคะ เผื่อมันยืดออกอีกนิดหน่อย'

เธอยังคงเสนอต่อเมื่อเห็นแววตาที่ฉันชื่นชมสินค้าของเธอ

เย็นวันนั้นฉันกลับบ้านด้วยรอยยิ้มกรุ่น

พร้อมกับรองเท้าคู่สวยที่อยู่ในมือ

ฉันจัดแจงโยนรองเท้าผ้าใบคู่เก่า

ที่ใส่มาแรมปีทิ้งไป อย่างไม่แยแส

วันรุ่งขึ้น ...............ฉันออกเดินด้วยรองเท้า

คู่ใหม่อย่างเฉิดฉาย
ยิ่งมีใครต่อใครชมว่ามันสวยนักหนาฉันก็ยิ่งปลื้มใจ
ทว่าไม่ทันข้ามวันรองเท้าเจ้ากรรม
ก็แผลงฤทธิ์จนฉันเดินโขยกเขยก
และเย็นวันนั้นฉันก็ต้องกลับมาบ้าน

พร้อมกับเท้าที่ระบม

ห า ก ชี วิ ต ค น เ ร า เ ป็ น เ ห มื อ นก า ร เดิ น ท า ง ไ ก ล
ความรัก _________คงเป็นเหมือนรองเท้า

แ ท้ ที่ จ ริ ง แ ล้ ว น่ ะ น ะ

..............

ฉันว่าคนเราไม่ได้ต้องการ 'รองเท้าสวย'มากไปกว่า

- - รองเท้าที่ใส่สบาย - -

แต่ก็นั่นแหละใคร-ใครก็ย่อมชอบรองเท้าสวยสวย

ด้วยกันทั้งนั้นถึงไม่น่าแปลกที่

หลายคนมักตัดสินใจซื้อรองเท้าเพราะ
ว่า 'มันสวย ' มากกว่า 'มันพอดีกับเท้า'

และแม้มันจะใส่แล้วคับไปนิด...
อึดอัดไปหน่อยก็ยังไม่วางมือ

เหตุเพราะว่า__________มันสวยถูกใจหรือแม้

มันจะราคาแพงลิบลิ่วก็ยังอยากเป็นเจ้าของให้ได้

- - - หากว่าเราต้องเดินทางอีกไกล - - -

แม้จะมีรองเท้าสวยหรู ราคาแพง ยี่ห้อแบรนด์เนม
มันก็คงไม่มีประโยชน์แม้จะสวยแค่ไหน

แต่ถ้ามันทำเท้าเราเจ็บ...สุดท้ายก็
คงต้องถอดมันออกเพราะถ้าขืนเราเดินทั้งเท้าเจ็บ
เราคงไปไม่ถึงปลายหนทาง

ค ว า ม รั ก ก็ เ ช่ น กั น
เราอาจใฝ่ฝันที่จะมีคนรักสวย รวย เก่ง ฉลาด เลิศ หรู

..... แต่ความจริงแล้ว ....เราเพียงต้องการคนคนนั้น
เพื่อให้ตัวเราดูดีขึ้นมาเท่านั้นเอง

ฉันว่านะ....รองเท้าที่ใส่แล้วสบายไม่จำเป็นต้อง
สวยเด่นอะไรเพราะฉะนั้น
คนที่จะมาจับจูงมือเราไปตลอดทางของชีวิต

ก็ไม่จำเป็นต้องเป็นคนที่ดีเลิศที่สุดจนใครนึกอิจฉา

บางที...การใส่รองเท้าที่เดินแล้วสบายมันอาจทำให้
เรามีความสุขมากกว่า เพราะฉันเชื่อว่า

มันจะพาเราไปจนถึงจุดหมาย

โดยที่เราไม่ต้องเจ็บเท้าและนึกอยากจะโยนมันทิ้งไป
เสียให้รู้แล้วรู้รอดตลอดการเดินทาง

สุขสันต์วันเกิด...นายอาร์ต

2008-09-09T11:34:00.000+07:00

วันนี้วันเกิดนายอาร์ต...
เมื่อเช้าแม่ทำกับข้าวและใส่บาตร
เนื่องจากนายอาร์ตไม่ค่อยถูกกะพระ
ก็เลยไม่ชอบที่จะใส่บาตร
เย็นนี้แม่จะพาไปเลี้ยง เอ็มเค
เสร็จแว้ว....นายอาร์ตก็ต้องไปเข้าเวร
คนของประชาชนครับท่าน

จริงๆ แล้ววันนี้นายอาร์ตต้องเข้าเวร 16.00 - 24.00
มีการเปลี่ยนเวรเพราะแบ่งกำลังไปคุมม็อบ
เพิ่งรู้เมื่อวานว่าเปลี่ยนเวรเป็น 24.00-08.00
แต่อิฉันสั่งเค้กให้ไปส่งที่โรงพัก เพื่อทำการเซอร์ไพส์
คนที่เซอร์ไพส์ก็คงเป็นอิฉันเอง จะเป็นอย่างไร
ต้องติดตามกันต่อไป..หวังว่ายังนอนหลับอยู่
ยังไม่ได้มาเปิดอ่านซะก่อนหรอกนะ
อวยพรดีกว่า........

วันนี้ครบรอบวันเกิด
ขอให้หล่อเลิศกว่าใคร
ขอให้สดใสตลอดกาล
ขอให้รักฉันตลอดไป

คำตือน : โปรดอย่าทำเซอร์ไพส์กะตำรวจ คุณนั่นแหละจะเซอร์ไพส์ซะเอง

และแล้วปฎิบัติการเซอร์ไพส์ก็สำเร็จ

นายอาร์ตได้รับเค้กด้วยความยินดี

เย็นนี้จะกลับไปกินด้วยจ้า

งาน "มุฑิตาจิต" รศ. ดร. สุพิทย์ กาญจนพันธุ์

2008-09-04T07:22:00.000+07:00

และแล้วก็ถึงเวลาเล่าเรื่องงานเกษียณท่านอาจรย์สุพิทย์

หลังจากฝ่าด่าน ยางแบนอรหันต์มาได้แล้ว

ก็รีบแปลงร่างพร้อมขับรถตรงดิ่งไปที่ มารวยการ์เด้น

ปกติก็ขึ้นทางด่วนไปลงวิภาวดีรังสิต

วันนี้คงจะซวยมากๆ รถติดไปตลอดทาง
สุดท้ายก็มาถึงที่หมายสายไปหน่อย
รุ่นพี่มากันเยอะมากมายเต็มห้องจัดเลี้ยง
จนพวกเราไม่มีที่นั่งกันเลยล่ะ
บรรยากาศในงานอบอวลไปด้วย
ความรักและเคารพจากศิษย์ถึงครู
รู้สึกอบอุ่นอย่างบอกไม่ถูก

จำได้ประโยคหนึ่งที่ท่านอาจารย์พูดไว้ว่า

"ถึงแม้จะเกษียณแต่ก็ไม่ได้เกษียณไปจากใจของทุกคน"

ใช่แล้วค่ะอาจารย์จะไม่เกษียณไปจากใจพวกเราอย่างแน่นอน

เจ็ดยอดมนุษย์กะการแสดง แต่ว่าน่าเสียดาย

วิดีโอที่ถ่ายมามีนิดเดียว นอกนั้นไปถ่ายทำคนดู

อยากรู้จริงๆ ว่าใครเป็นคนถ่ายให้

มอบของขวัญเป็นภาพวาดฝีมืออาจารย์โญ

คืนนั้นแบตกล้องหมดก็เลยมีรูปน้อย

ต้องรอรูปของกล้องรุ่นพี่ ถ้าได้แล้วจะมาลงให้ดูอีก

ตอนนี้ดูนางมารแดงไปก่อนนะจ๊ะ

ลูกผู้ชายตัวจริง

2008-09-02T12:01:00.000+07:00

เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมาหลังจากเลิกเรียน

ก็ต้องไปงานเกษียณท่านอาจารย์สุพิทย์

ลงมาที่จอดรถเพื่อจะทำการกลับไปแปลงร่าง

แต่แล้วเหมือนฟ้าดินลงโทษ....ยางแบนราบเลย

ยางแบนแต่คนไม่แบนนะครับ....

ทำไงดีไม่เค้ยไม่เคยต้องเปลี่ยนยางเองเลย

ถึงตัวเองจะเป็นวิศวะแต่ก็ไม่เคยทำ

ไม่มีแรงอีกตะหาก

ความซวยตกเป็นของเพื่อนที่ยังเหลืออยู่

อาจารย์ตั้งนั่นเอง...

ต้องขอบคุณอาจารย์ตั้งมา ณ.ที่นี้ด้วยนะจ๊ะที่ช่วย

ถอดยางและนำไปปะให้ (เพราะว่าไม่มียางอะไหล่)

นอกจากอาจารย์ตั้งก็ยังมีผู้มีน้ำใจอีกหลายท่าน

ที่ผ่านมาช่วยเหลือ อาจารย์ที่สถาบัน(ขอโทษนะคะไม่ได้ถามชื่อไว้)

พี่คนขายไอติม พี่คนขายล๊อตเตอร์รี่

คนไทยยังมีน้ำใจให้กันเสมอคะ

เด็กแว้น!!!

2008-09-01T12:21:00.000+07:00

หลังจากบ้านเสร็จแว้ว...เราก็ได้ย้ายกลับบ้าน

เฟืองก็ต้องขับรถไปทำงานเอง..เศร้า

นายอาร์ตของเราก็ไม่มีรถไปทำงาน

เนื่องจากรถนายอาร์ตได้ยกให้เสด็จแม่เรียบร้อยแล้ว (ไม่ใช่สินสอดนะ)

เราก็มีแผนว่าต้องซื้อรถใหม่อีกหนึ่งคัน

หลังจากการอ้อนวอนวันละสามเวลา

รถใหม่ของเราก็เป็นคันนี้แหละ

ตลาดน้ำบางคล้า

2008-08-28T07:15:00.000+07:00

วันนี้จะพาไปเที่ยวตลาดน้ำบางคล้า

ไปงานแต่งงานเพื่อนยอดชายนายอาร์ต

เวลายังมีเหลือ...หลังจากหมดช่วงโปรโมชั่น

นายอาร์ตก็ไม่ค่อยได้พาไปเที่ยวไหนเลย

จริงๆ แล้วเพราะงานของนายอาร์ตเยอะ

หาเวลาไปเที่ยวไม่ค่อยได้

คนของประชาชนก็งี้แหละ...ว่าจะให้เปลี่ยนอาชีพอยุ่

ร้านนี้อร่อย...ชิมแล้ว..ก๋วยเตี๋ยวผัด

อาหารญี่ปุ่นก็มีนะจ๊ะ

โฆษณาร้านแม่เพื่อน..อร่อย ต่อคิวนานด้วย

ผัดไทย ปะทะ ก๋วยเตี๋ยวผัด พร้อมด้วยลอดช่อง

อิ่มแว้ว...มานั่งเรือเล่นกัน

รูปนี้นายอาร์ตเท่ดี..เฟืองชอบ

รีสอทร์ของท่านสนั่น

สายน้ำของคนใหญ่คนโต

แถมให้...ทำหน้าเหมือนพรีเซนต์เตอร์ข้างหลัง

ขสมก.

2008-08-27T07:22:00.000+07:00

บ้านเสร็จแว้ว....เมื่อวานนี้

นายอาร์ตไม่ได้เข้าเวร ไปดูรายละเอียดที่บ้าน

ตอนเย็นแม่ชวนนายอาร์ต อาทิตย์ และน้องบอย กินข้าว

ทิ้งเราลูกรักได้ไงนี่???? ต้องตามไป

นั่งรถเมล์ครับ นั่งรถเมล์

ด้วยความเหงาบวกกับความอยากรู้อยากเห็น

ต้องกลับบ้าน...นั่งรถบริษัทไปลงที่สำโรง

ต่อรถเมล์ ปอ142 ทางด่วนไปลงที่พระรามสอง

ไม่ได้นั่งรถเมล์มานานมาก....สนุกดี

พนักงานก็สุภาพ....โชคดีที่ได้นั่งหรอก

นั่งไปเพลินๆ ก็ถึงพระรามสองแว้ว

นั่งไปก็สบายดี แต่หงุดหงิดนิดหน่อย

จอดบ่อย...แล้วก็ต้องขับช่อง บัสเลน

ทนไม่ไหวลงก่อนถึงเซ็นทรัล ขึ้นเท็กซี่ดีกว่า

นี่ถ้าไม่ได้คบกับนายอาร์ตไม่ได้ขึ้นรถเมล์นะเนี่ย....